Archief verslagen SVC'08 VE2 2014-2015
SVC'08
Print

Archief verslagen SVC'08 VE2 2014-2015
Laatst bijgewerkt op: 24-08-2015 om: 16:56.

30 augustus 2014: SVC'08 VE2 - de Graven: 4-5 (2-3)

Ouverture

Onwennigheid. Hoe kan het anders? Na maanden dartelen in zomerweides met een bal of maanden van onthouding hiervan, is het al moeilijk genoeg om weer op een groot veld elkaar de bal toe te spelen voor een lekker potje. En dan nog de schok van de terugval naar VE2 en de tweede klasse. Dus nog voor de competitie begint, nog voor de bekerrondes starten, was er behoefte aan een oefenpotje. De graven onder leiding van de reizige Chris waren bereid om ons tegenspel te bieden. Een gezellig ploegje kerels die steeds meer 'eigen' zijn, Chris, Joris, Jeroen, Korneel en andere mannen zonder baarden. Ook een fijn team... buiten de lijnen dan. Of nee, gewoon jongens zoals wij, die een lekker potje wilden voetballen. Iedereen had er zin in. 

De wedstrijd dan. Zij maakten er meer dan wij. Maar wij maakte de winnende. Toch?

Eerste bedrijf

De eerste goal van het seizoen kwam van het hoofd van Jan. Op een 'mislukte' voorzet redde Franc wat er te redden viel door de bal van de achterlijn te koppen, precies voor (of op) de aanstormende Jan. Het was de 1-1. Daarvoor hadden zij al een goal geprikt door een fout balletje in onze achterhoede, die zij heel handig uitspeelden. Toen zij niet lang erna alweer op 2-1 kwamen leek het een lastige middag te worden. Toen was daar onze Pirlo met een leep boogballetje op Franc, die mooi controleerde, de bal goed legde en onberispelijk inschoot. Wat een mooie goal. Daarna was er nog een grote kans voor Erik, die alles deed wat Dikke-Knie Rex gedaan zou hebben, maar toch een graafse keeper op zijn weg vond. Uw verslaggever weet niet meer zeker of het derde tegendoelpunt voor of na de rust viel, het zal door de inname na de wedstrijd zijn geweest, maar ook die was te wijten aan wat lankmoedig optreden van de verdedigend ingestelden, waar de bal volgen natuurlijker blijkt dan de man. Nog een geluk dat de Directeur zijn handschoenen tegen elk tegendoelpunt kon drukken. De mix van een goed gevoel van de redding maar toch de bal uit het net moeten halen, vervelend dubbel. Gelukkig is er de komende weken volop ruimte om bij alle linies de patronen in te slijpen en de mandekkingstaken te verduidelijken.

Tweede bedrijf

Het tweede bedrijf helft bracht, na de thee, een spits bij onze graven die daarvoor nog een potje getraind had, maar toch bekend stond als een handig mannetje met een tatouagefobie. Kolfje naar de hand van lange Jan die fysiek en verbaal zijn mannetje stond in deze wedstrijd. Niettemin prikten zij er weer een bij en was het verschil in het nadeel van de nieuwbakken VE2 opgelopen tot twee goals. En best leuke goals ook. Toch even vervelend als dan je directe tegenstander, zonder het te vragen, laat weten dat 'ie eigenlijk hockey speelt maar werd gevraagd om mee te doen. Zonder stick. Bij monde van het WhatsApp commentaar op de eerste versie van dit verslag maakte Franc er nog éën voor ons en bracht het verschil weer tot een dragelijker nivo terug. En toen zij weer eentje natuurlijk. Tekenend voor deze pot was verder dat opnieuw laatste man lange Jan vermeld moet worden, die voor mekaar kreeg wat het hardwerkende duo voorin (Erik en Franc) op genoemde goal na, niet lukte, onze vierde goal scoren. Het was Jan's tweede en -zo mogelijk nog belangrijker- het bleek de laatste goal van de wedstrijd. Tevreden liepen we, al handenschuddend, van het veld. In de wetenschap dat de laatste goal, die twee zomermaanden lang de winnende was, het verschil had gemaakt. De bij vlagen uitstekend leidende Aniel had het scoreverloop echter prima bijgehouden en sprak het ontnuchterende 'Jammer jongens' tegen de VE2-handenschudders. De felicitaties kwamen direct na de wedstrijd nog moeizaam tussen de tanden geslist, maar eenmaal op de tribune met een sapje, en nog een sapje, een garnituurtje en de geur van de BBQ was het leed al snel geleden. Felicitaties aan de gelegenheidsgraven!

Afdronk

Lekker gevoetbald. Of het nuttig was moet komende week blijken. De eerste onwennigheid is er in elk geval uit. De bal rolt weer! En dus werd er meteen en alweer uitgekeken naar komende zaterdag, de eerste 'echte' pot voor de beker tegen Voorschoten. Maar eerst dinsdagavond, weer lekker trainen, dan een plens water op je kop en tenslotte aan de BBQ. Een #fijn vooruitzicht!

N.

zaterdag 6 september 2014: SVC'08 VE2 - Voorschoten '97 VE3: 3-1 (1-1)

De eerste officiële wedstrijd dit seizoen van veteranen 2. Bekeren tegen Voorschoten. Mooie grasmat op veld 3. Ons tenue weer strak gestreken en strak op tijd geleverd door Begt. En ondanks de ziekenboeg en andere ongemakken toch 13 fijne veteranen. Kortom de tekenen en de moraal waren gunstig.

Deze voortekenen werden echter bijna teniet gedaan doordat de 1e helft vooral bestond uit het wachten langs de zijlijn op het eindsignaal van de vorige wedstrijd op veld 3. Maar elk nadeel heb z'n voordeel, want tijdens dat wachten kon aanvoerder Johan bedenken met welk strijdplan VE2 de ogenschijnlijk jongere en fitte ploeg van Voorschoten zou gaan bestrijden. Het werd een 4-3-3. Met als detail een iets teruggetrokken spits, Bertrand, en knijpende buitenspelers. Dat schiep ruimte voor onze loopvermogende backs.

Toch was de eerste periode van de wedstrijd in het voordeel van Voorschoten, dat profiteerde van de ruimtes die juist op de flanken ontstonden en met een messcherpe counter 1-0 aantekende. Niets tegen in te brengen. Maar VE2 pakte na een kwartier de organisatie beter op. Het veld werd kleiner gemaakt en de tegenstander meer opgewacht. Die had zichtbare moeite om van achteruit het spel te maken. Veteranen 2 verdedigde sterk, kwam beter in de wedstrijd en creëerde kansen. Goed keeperswerk en gebrek aan scherpte voorkwamen de gelijkmaker, maar nog voor de rust viel de verdiende 1-1: opkomende back Aad trok de bal terug vanaf de achterlijn en via een scrimmage voor de goal belande de bal bij Bas die bekeken binnen schoot.

De rust pakte beter uit voor Voorschoten, dat zich begin 2e helft herstelde. Met onder andere een bal op de lat. Keeper Marco moest een paar keer reddend optreden, maar keepte soeverein: alles klem. Veteranen 2 herpakte zich en voetbalde zich meer onder de aanvankelijke druk uit. Er was een ongelukkig moment van de keeper van Voorschoten nodig, die een dieptepass losliet, voor de 2-1 door Franc. De 3-1 was uit het boekje: scherpe uitbraak met een diepe bal van Johan op Franc, die de meespurtende Bertrand (die eerder al een bal hard op de paal kopte) kon bedienen om het af te maken. De Wedstrijd was gespeeld.

Wat valt er verder te vermelden? Het publiek betitelde aankoop Sebas als man van de wedstrijd. Nipt gevolgd door Marco en Bas. De irritatiewissel (in de overigens sportieve wedstrijd) was deze keer voor Begt, maar die stond ongetwijfeld nog steeds strak van de adrenaline om op tijd te komen met de kledingtas. De opstelling voor de derde helft was waarschijnlijk wat uitgedund op dat inmiddels gevorderde tijdstip - hoewel uw verslaggever daar geen getuige meer van kon zijn - wegens onder andere verjaardagsverplichtingen binnen de familie Taal, museumnachtverplichtingen voor Marco en andere feestelijkheden. En Rinke kon weer niet aanwezig zijn op zijn eigen afscheid.

Conclusie: fijn team, fijne tegenstander, fijne wedstrijd. En fijn publiek, met Rex en KC, die scherpte konden opdoen voor hun hopelijk spoedige rentree.

13 september 2014: Graaf Willem II Vac VE1 - SVC'08 VE2: 2 - 6 (1 - 3)

Ruime overwinning langs het hockeyveld

Waar dinsdag aanvoerder Fennema konde deed van het feit dat hij waarschijnlijk de wedstrijd moest gaan afzeggen vanwege een dreigend spelerstekort, bleek die vrees gelukkig onterecht. Wij stonden "gewoon" met 14 man klaar om te ballen. VE2 heeft deze zomer goede zaken gedaan op de transfermarkt. De transfer naar Rinke naar Amersfoort maakte de aankoop van Sebastiaan en Ramon mogelijk. Sebastiaan is inmiddels een vertrouwd gezicht op de trainingen op dinsdag. Ramon traint voor diverse marathons en is praktisch altijd wedstrijdfit, zo ook gisteren.

De bespiegelingen vooraf gingen dus vooral uit naar de personele bezetting. Maar het zou ook maar kunnen dat de voorbereiding zou worden beinvloed door het nieuws over de Wassenaarse hockeygluurder bij de naastgelegen hockeyvereniging GHC. Er liepen inderdaad diverse jonge deernes langs ons veld en toen de sproei-installatie vanaf het hockeyveld wat overijverig werd en een tropische mist zich over het pad naast ons veld en over ons veld verspreidde, hoorde je toch wat opgewonden gilletjes. Je had er als argeloze veteraan zo maar een beeld bij kunnen krijgen. Maar niets van dat al. De veteranen hebben wat meegemaakt; alle concentratie was nodig voor het spel met een grote bal op echt gras, open en bloot, zonder kleedkamercamera, zonder bitje.

We speelden dus op een klassiek grasveld langs de Landscheidingsweg. Mooi is dan om te zien hoe het verkeer stil komt te staan. Altijd mensen die het langsrijdend leuk vinden om de Veteranen in actie te zien. Of zouden het ramptoeristen zijn?

Het eerste kwartier was duidelijk voor SVC. In no-time stonden we 0-2 voor. Het was een leuke wedstrijd, met uiteraard een paar kleine pijntjes en irritatietjes. Maar al met al allervriendelijkst. De Graven zijn ook "gewoon" oude mannen die een lekker balletje komen trappen op zaterdagmiddag. Wij maakten wel eens anders mee. Het voert te ver om alle doelpunten te beschrijven. Of alle bijna-doelpunten. Nou vooruit dan, het scoreverloop in staccato:

In de eerste helft

1-0 door Bas, die een werkelijk prachtige, diagonaal ingeschoten goal scoorde
2-0 door Erik, die na twee eerdere pogingen nu wel de korste route naar goal vond; lekker, zijn eerste van vandaag
3-0 door Ardy, was zijn dikke knie vergeten en liet zijn voeten weer eens spreken
3-1 voor onze gastheren mede mogelijk gemaakt door HansiHansi. Een gevalletje Janmaat maar dan nét anders; een kolderiek misverstandje tussen beide naamgenoten, dat nog lang op Whatsapp zal worden uitgemeten.

In de tweede helft:

4-1 door Erik, een lekkere goal uit een fraaie voorzet van Bas
4-2 uit een rap gegeven penalty voor onze gastheren na een touch of love van Aad
5-2 door Ardy, prachtig vallend in de bal, tegendraads vanaf het hoofd in de touwen, uit een heerlijk diagonaaltje van Bas
6-2 door Erik, als sluitstuk van vandaag, tevens de officieuze hattrick, door een score uit een ongelukkige spelhervatting van de GW-keeper, die Erik deze middag professioneel afstrafte.

En de verdere highlights:

  • Met de hulp van VE3-keeper en oermens Hans van der Harst (wat een fijn mens is dat toch) hadden we een uitstekende sluitpost onder de lat staan. Hij straalt het uit; balletje kruising? Ik pak 'm gewoon.
  • Met een ontketende Erik, die zich in het niveau van de 2e klasse uitstekend op z'n plek voelt, drie doelpunten!
  • Met Ramon die heerlijk de diepte zocht op rechts.
  • Met Ardy, die zich doordeweeks uitleeft in Brabant en aan de spa rood ging!! (met de auto, een Opel Turbo)
  • Met De Andere, die zichzelf zonder fluitsignaal van de scheids liet wisselen door z'n broer Nico.
  • En met heel veel fijne vrienden, hebben we een heel leuke pot gespeeld.
  • En dan de supporters: Mien Dekker komt gewoon kijken, terwijl KC staat te vlaggen en Gerard de wedstrijd becommentarieert. Gerrit van der Zwan met z'n twee prachtige dochters!


Opmerkelijk: na afloop kregen wij van de tegenstander een pitcher bier aangeboden. Leuk.

Een schaal bittergarnituur hebben we maar niet besteld. De barman-ober stond in z'n uppie. Daarmee vergeleken hebben we het met z'n allen op SVC wel erg goed voor elkaar hoor. Wilde ik toch ff kwijt.

Blij en trots om SVC'er te zijn. En blij en trots om VE'2-er te zijn. #fijnteam.

Aad (met wat aanvullingen door Nico)

 

NB:De foto links heeft niets met de wedstrijd te maken. Schijnt in Keulen gemaakt te zijn. Ze kijkt wat zuur, dus het lijkt geen hockeymeisje.

20 september 2014: SVC'08 VE2 - SEV VE2 (beker): 3-0 (2-0)

VE2 boekt wederom een verdiende zege

Het was een heerlijke dag om te voetballen. De voorbereiding om voldoende mensen bij elkaar te krijgen was echter minder eenvoudig maar uiteindelijk toch 14 man. VE1 had mensen te kort dus Rene had zich vrijwillig op het hoogste niveau aangemeld.

De wedstrijd begon direct al met een overwicht voor VE2 wat resulteerde in het voetballen op de helft van de tegenstander. We kregen veel kansen maar om de bal tussen de palen te krijgen lukte steeds net niet. Halverwege de eerste helft kon Ardy door een mooie pass van Erik de 1-0 aantikken.

Ook SEV kreeg kansen maar door goed keepen van Marco bleef het doel schoon. VE2 had het betere spel en door een mooie actie van Erik maakte Ramon er een mooie 2-0 van.  Dit was ook de tussenstand.

In de 2de helft ging VE2 door zoals we gewend waren en kregen we (met name Ardy) vele kansen die er net niet in gingen. Toch was het Erik die door met een strak schot er 3-0 van maakte. Dit was ook de eindstand.

Het was een lekkere wedstrijd zonder te veel druk op een mooie nazomer dag. De 3de helft smaakte daarom des te beter. Volgend week kunnen we kijken of we tegen SEV VE1 hetzelfde niveau kunnen bereiken.

Gr. Hans

27 september 2014: SVC'08 VE2 - SEV VE1: 1 - 0  (1-0)

De eerste drie competitiepunten verdiend over de streep - maar Erik fors geblesseerd

Het #fijnste team van SVC'08 had een beetje rommelige aanloop voor de eerste competitiewedstrijd. Ten eerste was daar de absentie van een compleet team, waarbij diverse teamgenoten zich hadden verspreid over diverse uithoeken van Europa en Limburg. Zo kregen wij steunbetuigingen uit Turkije (ergens op de grens met Syrië), uit Litouwen, uit Madrid, uit Noord-Limburg, vanuit de bunkers rond Scheveningen - en God weet van waar nog meer. Dat leidde onder meer tot het aantrekken van gastkeeper Arie Dekker; chapeau! Degenen die wél aanwezig waren kregen vervolgens eerst een veldwissel te verwerken (gelukkig van gras-3 naar gras-4), toen een kleedkamerwissel en tenslotte een bidon wissel (die waren vergeten). Met 13 man, dus twee wissels in de dug-out (zich opofferende René en kleine Jan die bijna op tijd was) konden we dan toch aan de wedstrijd beginnen. Scheids Mark Fokker liet even op zich wachten, maar verscheen toen in een onberispelijk, schitterend zwart scheidsrechterstenue, waardoor je zou zeggen dat hij best slank is.

Een zomerse herfstdag, 20 graden, een groen tapijt en een hagelwitte bal, we hadden er zin in!

De eerste helft was het #fijnste team duidelijk de bovenliggende partij. De ene na de andere aanval rolde op en over de groen-witte verdediging van onze gasten. Combinatiespel, loopacties en steekballen waren er evenveel als doelrijpe kansen. Maar die gingen er niet in. Onze gasten kwamen er sporadisch uit met handige en snelle (vleugel)spitsen, waar onze Jan H heerlijk maar figuurlijk zijn tanden in kon zetten. Keeper Arie had een shirt met korte mouwen maar het had warm genoeg, ondanks dat hij slechts enkele keren de bal hoefde op te rapen en de rest aan zich (en aan de goal) voorbij zag glijden. Rond de dertigste speelminuut kregen we een corner die Nico nam en die Jan H vanaf zo'n 10 meter op de donkere haardoos liet knallen, buiten bereik van de sta-in-de-weg tot dan; 1-0. We kregen daarna nog een paar kansen maar die gingen er niet in. De rust brak aan met een 1-0 voorsprong en het besef dat dat te karig was gezien het overwicht.

In de tweede helft toch een iets ander spelbeeld. #VE2 was nog wel meer in balbezit, maar de kansen waren minder talrijk en onze gasten waren wat feller en gevaarlijker, onder aanvoering van reeds genoemde (vleugel)spitsen. Het laatste half uur lag het accent toch wat meer op de verdediging en dat deden we met volle kracht. Wij konden daardoor zo nu en dan lekker counteren, maar de kansen werden telkens jammerlijk versmaad. Zo'n 5 minuten voor tijd klonk een hard 'AU!' vanaf de zijlijn halverwege de helft van onze gasten. Het was Erik, die -zonder tegenstander in de buurt- zich zodanig verstapte dat zijn enkel dubbel sloeg en hij 'iets' voelde knappen. Met een brancard van het veld, ach ach, wat een pechvogel. Zijn dochters aan de brancard, wat is er pappa?... Ingepakt naar het Haga ziekenhuis, waar later bleek dat de enkelbanden zijn afgescheurd. Een dikke smet op onze overwinning, waar niemand wat aan kon doen. Veel sterkte Erik! Die fruitmand lijkt me een zekerheidje joh  en je mag -zo vermoed ik- ook SVC'08-TV bezoek aan huis vrezen. In de resterende minuten werd er niet meer gescoord, ondanks een grote kans voorlangs voor onze gasten. 1-0 was de eindstand. Met felicitaties van onze sportieve tegenstanders. Fijne gasten, die ook nog even kwamen informeren naar Erik.

De derde helft was gezien de situatie rond Erik sobertjes en kort, maar de pitchers lesten niettemin de dorst. Zo kwam het dat een wedstrijd van het #fijnste team -een overwinning zelfs- eindigde zónder gezang onder de douche. Of zou dat komen omdat KC zich elders, tussen de campers bevond?

Gelukkig hebben we de foto's nog...  met dank aan Marinus Ubbink, die langs de lijn stond te knippen. #fijn!

Fijn weekend! Groet, Nico

zaterdag 4 oktober 2014: Graaf Willem II VAC VE1 - SVC'08 VE2: 1-0 (1-0)

Zaterdag 4 oktober, wederom een mooie nazomer dag. Een mooie bijkomstigheid bij de terugkeer van een aantal (lang) geblesseerde zoals Kees alias KC, Tiny en Johan alias Pirlo. 's-Morgens nog even gekeken op de aan/afwezigheidlijst of ze ook alle drie mee zouden doen / fit zouden zijn. De lijst gaf bij KC en Tiny een halfje aan..... De lijst gaf echter 14 spelers aan inclusief de 2 halve. Wetende dat we drie weken geleden met grote cijfers hadden gewonnen van de Graven moest dit genoeg zijn.

Na een paar uur op SVC te zijn geweest en daar oa kleine Jan te zien als commisiekamer verantwoordelijke reed ik rond half vier naar de Graven. Op tijd komen staat normaliter gelijk aan starten in de basis. Gelukkig was dit ook deze keer zo. Iets later dan 16.15u (!) begon de wedstrijd. Ondanks de offensief startende Graven hielden wij gemakkelijk stand. Tot echter rond de 35e minuut toen balverlies door ons werd geleden in de zestien van de Graven. Een Jezus achtige Graven speler omspeelde vervolgens als een goddelijke een aantal achterhoedespelers van ons en tikte nadien vakkundig de bal achter Marco. Dezelfde Marco die eerder al een aantal keren het doel schoon had gehouden met een aantal goede reddingen. 1-0 achter in de rust.

Onze aanvoerder vernam bij het (per ongeluk) binnengaan van de Graven kleedkamer dat a) ze in de 2e helft alleen maar gingen verdedigen en b) dat ze geen scheidsrechter meer hadden voor de tweede helft. Op zo'n moment realiseer je weer op wat voor een fantastische vereniging wij toch zitten. Ongehoord, speel je uit moet je als uitspelend team voor een scheidsrechter zorgen (?). Ondanks dat Tiny zich meteen aanbood hielp de toezegging van de Graven dat er na de wedstrijd een aantal aquaria bier kosteloos ter beschikking werden gesteld mee aan het opeisen van deze verantwoordelijkheid.

De tweede helft verliep zoals voorspeld, een schoffelend en verdedigend Graven team tegen een fris en aanvallend SVC team. Jammergenoeg konden wij ondanks een handvol 100% kansen het Graven net niet raken. Of dit kwam door de dispensatie keeper of de ongelukkige afwerking, niemand kon na de wedstrijd daar een goed antwoord op geven. Het bleef 1-0. Al met al een zeer ongelukkig en onverdiend verlies van het andere tweede op een langzaam donker wordend Graven sportpark. Het goede nieuws was dat de 3 (lang) geblesseerd spelers weer hun minuten hebben gemaakt. Twee met voornamelijk voetbalminuten de ander met voornamelijk scheidsrechters minuten. Komende dinsdagavond weer lekker
trainen voor het verder herstellen van de blessure(s) en voor het spelen van weer een heerlijke partijtje voetbal. Volgende week zaterdag weer nieuwe overwinningskansen, thuis tegen Van Nispen;

Met vriendelijke groet,

Johan Taal

zaterdag 11 oktober 2014: SVC'08 VE2 - Van Nispen VE2: 4-1 (3-1)

"Zie hieronder voor een stukje proza naar het team toe. Het was een heerlijke middag."

Zo af en toe, zeg eens per jaar, is het aardig om een wedstrijd eens door de ogen van de linksback te beschrijven. Vandaag bleek daar een ideale wedstrijd voor. De tegenstander moest van ver komen en werd ook nog gehinderd door vertraging dus we waren gloeiend opgewarmd toen we aan de wedstrijd begonnen en de tegenstander zou je zeggen nog behoorlijk koud.

Niets bleek minder waar. Vanaf minuut 1 werden we overrompeld. De Nispenaars konden combineren dat het een lieve lust was, er werd ze geen strobreed in de weg gelegd, en keer op keer was er wel een diepgaande aanvaller die dreigend voor ons doel opdook. Het was simpelweg chaos in de SVC gelederen. Wonder boven wonder kwamen we die fase door zonder tegengoals en heel langzaam kregen we wat grip op de wedstrijd.

Er werden wat afspraken gemaakt over de organisatie en, niet onbelangrijk, het lukte soms om de bal langer dan 3 seconden in bezit te houden door simpeler te spelen. Toch konden we nog niet echt gevaarlijk worden. En op zo'n moment moet je je verantwoordelijkheid nemen, zeker als linksback. Er moest iets gebeuren, de bank was goed bezet dus ik offerde mezelf op en gaf het stokje over aan Tom. Binnen 5 seconden (nee, ik overdrijf niet) was het 1-0 toen Franc alleen op de keeper afging en de bal zó subtiel raakte dat de keeper volslagen verbouwereerd achterbleef. En nauwelijks 5 minuten later was het 2-0 toen Ardy, gesterkt door de Baltische cultuur die hij had opgesnoven en verrijkt door de contacten die hij daar had gelegd, de keeper in de korte hoek wist te passeren. Vervolgens toonde uw linksback zijn spelinzicht door vanaf de bank te roepen dat Chris niet meteen diep moest spelen, wetend dat er nooit naar een linksback geluisterd wordt, en inderdaad, Chris verstuurde prompt een dieptepass naar Franc met een dusdanig verradelijk effect dat die nog prompter volledig door de keeper gemist werd en Franc de bal binnen kon tikken. 10 minuten na de wissel was het 3-0. Nog was uw linksback niet klaar met het beïnvloeden van de wedstrijd want vanaf de bank gaf hij waarnemend linksback Tom het dwingende advies om in een lastige situatie af te spelen naar het midden, waar de bal moeiteloos werd opgepikt door een Nispenaar die een teamgenoot vrij voor Ramon zette. Ondanks de hand van Ramon was de ruststand 3-1. Maar genoeg over de linksback, het gaat Immers om het team.

De tweede helft was eigenlijk een makkie. Het team stond als een huis, we kwamen geen moment meer in de problemen. We creëerden zelf nog wel wat kansjes maar verzuimden de genadeklap uit te delen. Tot een minuut voor tijd toen Johan, terwijl een deel van de Nispenaars in de Week van de scheidsrechter logischerwijs(?) in debat ging met de scheidsrechter, de volledig vrije Bas zag staan (hij beweerde zelf dat hij al minstens 5 minuten volledig vrij stond) en die leverde een voorzet op maat af op kleine Jan die tegendraads inkopte. Wat daarna volgde was een heerlijke derde helft in de zon voor de buitenstaanders en in de gezellige kleedkamer voor de binnenzitters.

Eigenlijk is het niet nodig bij dit überfijne team maar toch een paar speciale vermeldingen. Ramon keepte als een beer en alsof hij nooit anders heeft gedaan. Zonder zijn reddingen waren wij de middag niet ongeschonden doorgekomen en zonder zijn verbale bijdragen hadden we een stuk minder gelachen. Chris die ons als last-minute invaller uit de brand hielp. René die niet door had dat Tini gewoon aanwezig zou zijn, waardoor Chris dus aanwezig was. En Bert die de lastigste Nispen-aanvaller volledig in de tang had , ondanks wat armen die af en toe in of rond zijn gezicht zwabberden. Hulde aan allen. Uw linksback had in ieder geval een heerlijke middag.

© 2014 Mark Driessen, vrijzinnig linksback
  

zaterdag 1 november 2014: SVC 08 VE2 - Rijnsburgse Boys VE1 : 0 - 1 (0 - 1)

Weerrecord op zomerse herfstdag, ziekenboegrecord langs de lijn en veldoverzicht-record maken een fijne zaterdag - alleen het resultaat viel wat tegen

In een vorig leven waren de wedstrijden tegen Rijnsburgse Boys niet altijd even gezellig. Op enig moment hebben wij zelfs het Rijnsburgse veld verlaten, omdat wij ons zeer benadeeld voelden. De Rijnsburgers, aangevoerd door de beruchte heer Zwaan (jagers outfit en vlagger) waren niet onze vrienden zeg maar. Inmiddels zijn we vele jaren verder, en vanwege een vrijwillige degradatie naar een lagere klasse, ook om de jonge Veteranen van thans VE1 de ruimte te geven, stonden wij afgelopen zaterdag weer tegenover de Rijnsburgse Boys. Dan is het toch wel leuk om te zien dat we allemaal wat ouder en wat rustiger zijn geworden. Zelfs verstandiger!! Voornoemde heer Zwaan besloot geeneens te gaan vlaggen, hij zou zich toch niet kunnen inhouden.

Onze VE2 trad aan met een volle bank. Geblesseerd, dat dan weer wel. Hans van Eck heeft last van duizelingen. Lange Jan is al een tijd van de leg, laten we het griep noemen. Erik kampt met een typisch VE2 gebrek, de achillespees. Maar alle drie geblesseerden kwamen kijken. Ben je dan een fijn team of niet?? Nico had ’s-ochtends al gefloten, liep dus al in het KNVB zwart rond en besloot, ook al verstandig, niet te gaan spelen. Hij loopt al een tijd met een kwetsuur rond. We worden ouder!!

Voorafgaand had ons team bardienst. Zonder slag of stoot stonden (het verzoek was nog niet verzonden of de reacties stroomden al binnen!!) Ardy (alias Rex) en Johan Taal (alias Pirlo - een stilstaand beeld op de Dam beweegt nog meer) achter de bar en bedienden de dorstige jeugd van SVC.

De wedstrijd, waar dit verslag eigenlijk over zou moeten gaan, verdiende een winnaar met uw eigen VE2. Maar de Rijnsburgers wonnen. VE2 maakte de doelpunten niet en Rijnsburg maakte er één. Dat SVC beter was vonden de spelers van dat team, alsook de Rijnsburgers. Maar misschien wel belangrijker dat we gewoon lekker gebald hebben op veld 4. Oude mannen, op zaterdag met z’n allen achter de bal aan. Nico die voorbeeldig floot. Zwaan die z’n mond hield. En Johan Taal, alias Pirlo als man of the match. Soeverein heersend als laatste man.

En verder:

  • het douchen was weer een spektakel, met Kees Dekker als aanvoerder van de derde helft;
  • iedereen was van slag, Kleine Jan was als eerste in de kleedkamer, nog nooit gebeurd;
  • Mien Dekker wederom als trouwe fan in de dug out;
  • de jongens van Rijnsburg met Ardy en Aad het licht uitdeden;
  • VE2 aanstaande woensdag op veld 1 speelt om 20 uur, beker, gratis entree!!

Het was weer een fijne zaterdag!
Aad

woensdag 5 november 2014: SVC’08 VE2 – Excelsior Maassluis VE1: 1-5 (0-3)

Veteranen cupfighters kunnen zich weer op de competitie concentreren

Op woensdag 5 november 2014 was het de hoogste tijd om onze eerder uitgestelde bekerwedstrijd tegen Excelsior Maassluis in te halen. Met dank aan de invallers Martijn (kleine Van Eck), Lau, Martin en Durk was de selectie rond en werd om 20:00 afgetrapt.

Tegen de kampioen van vorig jaar in de eerste klasse begon SVC sterk. Goed georganiseerd werden de aanvallen van Excelsior Maassluis opgevangen en in de omschakeling zocht SVC snel de aanvallers. Op deze manier kreeg SVC mogelijkheden op de openingstreffer, maar helaas was de eindpass niet altijd zuiver. De beloning van het harde werken bleef daardoor uit. Niet voor niets was Excelsior Maassluis vorig jaar afgetekend kampioen geworden. In het tweede deel van de eerste helft kregen ze meer grip op de wedstrijd en kwam SVC steeds meer onder druk te staan. De organisatie was af en toe weg en daar profiteerden de gasten uit Maassluis uiteindelijk van. De verdedigers kwamen vaker op en daardoor vonden ze steeds beter de vrije man. De aanvallen werden vloeiender en door een snelle combinatie werd de 0 –1 gemaakt. Niet snel daarna werd het door een perfect aangesneden voorzet ook nog eens de 0 – 2 binnengeschoten. SVC probeerde het nog de eerste helft, maar toen ook nog een afstandsschot net voor rust het doel in vloog, was het duidelijk dat het wel erg lastig zou worden om door te gaan in de beker.

Na de rust ontspon zich een open wedstrijd. Het spel golfde op een neer en er werd door beide elftallen leuk gevoetbald. Het was een sportieve wedstrijd en het hoogtepunt van deze helft was de goal van Ardy, waarmee hij voor SVC de spreekwoordelijke eer redde. Een perfect uitgevoerde boogbal van net buiten het zestienmetergebied was de uistekend spelende keeper te machtig.  Ook de bezoekers wisten het net deze helft nog twee keer te vinden.

Na een heerlijke warme douche was het de hoogste tijd om het laatste gedeelte van Ajax – Barcelona te kijken om weer inspiratie op te doen voor de volgende wedstrijd. VE2 is komende zaterdag vrij, maar zal zich natuurlijk via de nodige trainingsarbeid voorbereiden op de uitwedstrijd tegen Koudekerk een week later.  Dan zullen we zien of het Tiki-Taka-voetbal weer wat verder ingeslepen is in het spel van VE2. Daarover de volgende keer meer.

Het was weer een mooie avond op SVC.

Tom

zaterdag 15 november 2014: vv Koudekerk VE1 - SVC'08 VE2: 0 - 9 (0 - 6)

Veteranen-twee maakt kanonnenvoer van de Koudekerkers

Hekkesluiter Koudekerk VE1 is een maatje te klein voor een gemotiveerd en gretig #fijnteam. Met een negenklapper en geen tegengoals wordt het krachtverschil correct uitgedrukt. En dan ligt scorebordjournalistiek automatisch op de loer...

Grijs, mistig, amper 10 graden en een miezerige regen waren ons deel hedenmiddag. Heel wat anders dan vorige week, toen de zomer nog niet voorbij leek. De herfst, juist ja. De voetbalcarriere van de spelers VE2 zit ook wel in hun herfst. Dus dat past wel. Hoewel sommigen nog regelmatig een zonnige herfstdag beleven natuurlijk. De tegenstander van vanmiddag was ook zo'n herfstploeg. Achterin de herfst, mannen met baarden, lange, grijze baarden zelfs. Geen witte baarden, want Koudekerk is toch een eindje van Gouda vandaan, waar de Sint zijn intocht deed. Over een eindje vandaan gesproken, het was nog een logistieke uitdaging om iedereen tijdig op het herfstige sportpark te krijgen. Carpoolen en file ontwijken zorgden dat er genoeg leden van het #fijnteam zich verzamelden op het Koudekerkse sportpark. Maar liefst 14 man, dus drie wissels, prima, ondanks o.a. last-minute afzegger Jan H (beterschap) en Aad, die VE3 verkoos. De kleedkamer had blijkbaar net een verlengende operatie ondergaan, want ruimte was er genoeg. Zo konden we al wennen aan de diepte die we in het veld zouden krijgen. En René kon in alle rust de shirts en broeken uitdelen, keurig gevouwen en fris ruikend uit de tas waar wasBergt ze weer in gestopt had. Het liep op rolletjes. De tas dan. Ook prima.

Bij het warmlopen, nog voor de toss was gedaan, was er niettemin onplezierige opwinding op het fraaie kunstgras van veld 1. De scheidsrechter bleek een spelerskaartjesfetisjist (da's een woord dat je niet zo vaak hoort) - en zo mochten Franc en Jan K ongewild de bank opzoeken vanwege een verlopen datum op het pasje. Tjongejonge. Daar moet nog een hartig woordje over gesproken worden met de toch altijd zo zorgvuldig hierop lettende EC. Dat het veteranenvoetbal was en zelfs de tegenstander van mening was dat we het niet zo nauw moeten nemen, daar had onze leidsman hedenmiddag geen boodschap aan. Kom je drie kwartier onderweg, omgekleed en er zin in, en dat dit. Jammer. De aftrap vond plaats na een ferm fluitsignaal van onze -naar bleek- Kroatische fetisjist. Ja, fluiten kon hij wel. Hard ook. Zo erg dat onze Pirlo, met ontluikende Pirlo baard, de oren vanavond in bed nog zal horen nasuizen.

De wedstrijd dan. De 0, de heilige 0, werd kundig gehouden door een geconcentreerde en in de loop van de wedstrijd toch verkleumde Marco. Om er juist in die laatste fase nog een kapbeweging uit te gooien met een tegenstander in het vizier, bleek pure entertainment. De achterhoede ving kundig iedere aanval op en is eigenlijk de hele wedstrijd niet in de problemen geweest, behoudens een enkel slippertje aan het eind van de wedstrijd. Toen was het echter allang gespeeld. Het middenveld onder leiding van René combineerde met soms oogstrelende driehoekjes, de lange bal zo nu en dan niet schuwend. En dan de voorhoede, tja, daar blijkt toch wel wat scorend vermogen in te zitten. De trend van de trainingen zette zich door in de wedstrijd vanmiddag. Met als gevolg onderstaande plaat, toch ook bedoeld om aantijgingen van scorebordjournalistiek te vermijden. Het ging vanmiddag namelijk om de hoek waaronder de bal over de doellijn ging. Niet dat de ene hoek meer goal oplevert dan de andere, maar enig onderscheid moet er zijn. Het zal me niets verbazen als achter de scheenbeschermers straks een geodriehoek vandaan komt, want tijdens de wedstrijd op het blote oog die hoek inschatten waaronder de goal werd gemaakt, vraagt soms wel veel van het timmermansoog. We doen het er maar mee.

Na het laatste fluitsignaal natuurlijk handenschudden met onze sportieve tegenstander. Ook fijne jongens, die -zo vertelden zij- eigenlijk tegen hun wil in de 2e klasse uitkomen, want ze weten zelf dat ze in de 3e klasse horen. In de kleedkamer werd er uitvoerig nagepraat en klaterde het warme water heerlijk op de koude lijven. In de kantine nog een hapje en sapje. En de complimenten van onze gasten omdat we onze kleedkamer zo schoon hadden achter gelaten. Zie je wel, iedereen vindt ons een #fijnteam!

Volgende week spelen we tegen een ploeg die hoger ingeschat moet worden. Dat wordt een andere pot en tevens een lichtwedstrijd, zeker als het weer zulk weer wordt, want er wordt om 16.15 uur in Voorschoten afgetrapt. Zijn de pasjes klaar?

Fijn weekend!

Nico

zaterdag 22 november 2014: Voorschoten'97 VE1 - SVC'08 VE2: 2-1 (2-1)

Napraten

Voorschoten'97 uit is een avondwedstrijd. Zeker als de wedstrijd voorafgaand flink uitloopt. Het enige wat bij daglicht gebeurde, was de voorbespreking bij het verzamelen (foto). Maar avondwedstrijden zorgen altijd voor een aparte sfeer. De dag is geweest, het avondgedruis is op komst. En dat zit ook vaak in zo'n wedstrijd. De meeste mensen op de club zoeken alvast de bar op, het vocht en de warmte die daarbij horen. En ondertussen spelen twee teams nog een wedstrijd van formaat. Vooraf aangemerkt als een subtopper, omdat beide teams ergens in de sub verkeren. De punten zijn belangrijk en dat is in het spel te zien. De eerste helft werd gekenmerkt door een aanvallend SVC'08, de combinatie zoekend en zeker ook op zoek naar doelpunten. De aanval zoeken lukte, de combinatie werd nog wel eens gemist door hier en daar een slordige pass, de doelpunten bleven dan ook uit. Voorschoten'97 kon niets anders doen dan counteren, en dat deden ze dan ook 1-0.
Of zij nou 2-0 maakte daarna of wij 1-1 dat weet ik niet meer. Maar het tweede doelpunt van Voorschoten was een rommel-redding van Jan H als keeper. En die redding bleek dus toch niet zo'n redding te zijn als dat iedereen in eerste instantie dacht. Dat SVC'08 ook nog een doelpunt maakte was te danken aan een standaardsituatie. Vrije trap net buiten de zestien, keeper zet geen muur. Keeper zet geen muur? Okay, dank je wel. Verre hoek en boem. Met dank aan een der muzikant-invallers (we hadden er drie, heren bedankt!).

Nou dat waren de doelpunten, maar daar gaat zo'n wedstrijd niet om. Dat bepaalt alleen maar de eindstand, waarmee je thuiskomt. Waarmee je niet thuiskomt zijn de verhalen over de tegenstander. De almaar irriterende kaalkop op het midden die maar loopt te schoppen en te schoppen, spitsen die wel heel sterk en aanspeelbaar zijn, spitsen die de beste acteerprestaties laten zien en een scheidsrechter die ook op de toneelacademie heeft gezeten. Want natuurlijk hadden we recht op een strafschop, en natuurlijk moest Franc er niet uit met geel of rood. En daarom zijn onze punten gestolen, dát wordt nabesproken in de kleedkamer en later in de kantine. Niet dat wij gewoon meer kansen moeten creëeren, beter moeten blijven voetballen en er simpelweg meer in moeten schieten. Want daar win je een wedstrijd mee.
Nee wij praten en praten met elkaar hoe het toch allemaal zo heeft kunnen gebeuren. Beetje het gevoel van een schaal met bittergarnituur, maar dan leeg. Wie heeft onze hapjes gestolen? Maar ja, dat is achteraf. Wat we nodig hebben is vooraf. Vooraf iemand die de lijnen uitzet, roepen wat de bedoeling is. Maar stiekem denk ik dat we het daarom doen, de eindanalyse. Want daar zijn we allemaal goed in. Terugkijken hoe het allemaal zo heeft kunnen gebeuren en dan doet een eindstand er helemaal niet toe.

Volgende week weer lekker analyseren en napraten, maar dan over de thuiswedstrijd tegen KSD-Marine. Op voorhand genoeg gespreksstof denk ik zo.

Ramon

29 november 2013: SVC’08 VE2 – KMD/Marine VE1 (2-2) 3-2

Er zijn van die wedstrijden waarbij de randverschijnselen leuker zijn om te beschrijven dan de wedstrijd zelf. De wedstrijd tegen onze vrienden van KMD was er zo eentje. Ik begin dan ook maar met de nieuwswaardigheden van voor, tijdens en na de wedstrijd.

  • Vlak voor de wedstrijd maakte de feestcommissie bekend dat het kerstdiner wordt gevierd op vrijdag 19 december; 25 gezellige mannen/vrouwen; fijn team!
  • Een half uur voor de wedstrijd is Sebastiaan zich al aan het omkleden; gevraagd naar zijn vroege actie, was zijn antwoord dat dit nog een restje professionaliteit was vanuit wijlen VE3 is; hmmn, waarom stond de rest van VE2 nog boven in de kantine? Fijn team!
  • Aad en Ardy ontbraken in de kleedkamer; zij hadden hun diensten aangeboden om het huidige VE3 uit de brand te helpen; hulde voor deze mannen die zich na hun wedstrijd op de fiets vanuit Leidschendam snelden naar ons, om de tweede helft nog mee te doen; fijn team!
  • In de kleedkamer bleek bij de rondgang voor de wekelijkse fitheid, iedereen fit, op eentje na; maar daarover later meer; fijn team
  • Op de bank onze trouwe supporters van familie Dekker; moeder en zoon; fijne supporters!
  • Onze langdurig geblesseerden Hans en Erik droegen ook hun steentje bij; alleen al door er te zijn, motiveerden ze ons; fijn team!
  • Bij de warming-up konden de fijn-team-mutsen weer op; fijne mutsen!
  • Na een tijdje gespeeld te hebben, bleek de tegenstander nog meer verouderd dan wij; was KMD ooit een gevreesde tegenstander die fysiek geweld combineerde met sluw voetballen; nu stond er een slap aftreksel die de bal niet meer rond konden spelen, duels verloren en op elkaar mopperden. Alleen hun grensrechter was in vorm, alleen dan wel in een ander spel dan voetballen; geef ons maar onze Henk; fijne grensrechter!
  • Met het spel van de tegenstander gingen wij moeiteloos mee; we speelden als 65-plussers; Tiny was vandaag in die zin niet alleen onze jongste speler, maar ook de beste man van het veld. Hij verzegelde zijn goede spel met een gracieuze lob over hun reus van een keeper; hoewel het rook naar een eigen doelpunt, komt de goal toch op zijn naam; fijne speler!
  • Over eigen doelpuntgesproken; wij hadden er ook eentje die er erg veel op leek; het was onze Bert die zo sportief was om de tegenstander te helpen. Of zou het gelegen hebben aan de eerder gememoreerde niet-fitheid van die ene speler? Hoewel hij er alles aan doet om veroudering tegen te gaan, treft hem toch dat hij meer hersteltijd nodig heeft dan vroeger van een vrijdagavondje stappen tot 03.30 uur; fijne speler!
  • Langs de lijn hadden we de primeur van een wissel die zo geïrriteerd was dat hij niet meer wilde spelen; een irritatiewissel, maar dan andersom zeg maar. Was Sebas als eerste in de kleedkamer voor de wedstrijd, Nico was er als eerste uit na de wedstrijd; gelukkig was de irritatie gezakt voordat hij Voorhout had bereikt en was Bas weer in de gratie hersteld; fijne spelers!
  • Ook Aniel snelde zich naar huis; hij had zich goed ingepakt tegen de over de Amerikaanse ambassade heen waaiende poolwind, maar ook het spel zal hem niet echt hebben verwarmd; fijne scheids!
  • Vermeldingswaardigheden van na de wedstrijd is dat Marco weliswaar zijn werkkleding keurig aandeed vanwege belangrijke verplichtingen, maar uiteindelijk toch koos de 3e en 4e helft bij het team te blijven; fijne speler!
  • Verder nog het society-nieuws dat Henk van der Meijden, hoofdredacteur van Prive interesse schijnt te hebben in het huwelijksverhaal van Bert (zie foto rechts in gelukkiger dagen); Bert is de laatste tijd veel gesignaleerd in de kroeg en in society-minnend Nederland doet zich de vraag de ronde wat er met zijn huwelijk aan de hand is. De foto van het stel dat alles ontkent (zie rechts), doet het gerucht nog meer versterken, maar Henk krijgt hierover niets te horen vanuit het team; wat er in de kleedkamer wordt besproken, blijft in de kleedkamer; fijn team!
  • Oh ja, wedstrijdverloop? 1-0 (Bas), 1-1 (tegenstander), 2-1 (Tiny), 2-2 (Bert) en 3-2 (Bas).

En er was natuurlijk nog een derde en vierde helft die wij (ook) glansrijk wonnen (foto links).

Jan H.

zaterdag 6 december 2014: SVC"08 VE2 - Koudekerk VE1 7 - 0 (4 - 0)

Voetballen houdt fit

De Veteranen 2 van SVC zijn vorig seizoen, door tegenvallende resultaten, gedegradeerd. Een niveau’tje lager, lekker wel. We worden immers allemaal een jaartje ouder. Onze tegenstander van zaterdag is al iets verder in dat proces. Gemiddeld flink wat ouder dan wij. In de wedstrijd in het mooie Koudekerk waren wij ze drie weken geleden al de baas, zo waren wij dat gisteren ook.
Over de wedstrijd valt niet zo heel veel te zeggen, de stand spreekt voor zich.

KC (Kees Dekker, red.) liet dinsdag bij de training al zien dat hij in topconditie verkeert, als hij zich tenminste goed voelt. Dinsdag was hij heer en meester, uit iedere hoek wist hij te scoren. In van die piepkleine goalltjes, waar uw verslaggever nog wel eens moeite mee heeft. Welnu, KC was gisteren ook op een groot veld zeer trefzeker. Tini met het hoofd gescoord, Lange Jan die heel graag wilde. Een lekker potje, in een lekker zonnetje, op een met zand bezaaid veld 3, op de mooiste club denkbaar.

In de eerste helft schoot een Koudekerker de bal zo ver weg, dat hij in Amerika landde. Een Amerikaanse gastarbeider trapte de bal weer terug. Daarmee is de wedstrijd wel beschreven. Hulde voor de tegenstander, die na een paar minuten wel wist dat de wedstrijd gespeeld was. Hulde dat ze lekker door bleven ballen. Geweldig dat een team dan lekker positief blijft. Geen geklaag naar elkaar, kop op. Met als witte raaf een sluwe tepelknijpende spits Nico, die slinks trachtte zijn tegenstander verbaal en knijpend uit te schakelen. Begt trok dat slecht. Riep om rood!! De souverein fluitende Aniel kon er de lol wel van inzien. Als dank voor hun inzet bood VE2 de Koudekerkers twee pitchers bier aan.

Wat speelt er verder bij VE2:

  • de spanning tussen Nico en Bas is verleden tijd. Bas deed een Kees Roosje vorige week (Kees Roosje: niet van het veld af gaan terwijl je moet wisselen);
  • VE2 is druk bezig met het ophanden zijnde kerstdiner. Voornaamste vraag is welke vrouwen er wel of niet bijzijn; Rex neemt er eentje mee. Als Begt dan nog met Elles komt Elles ook mee; anders ook een nieuwe?;
  • Hans is onze meest trouwe supporter. We missen hem in het veld.
  • ADO Anton kwam ons bezichtigen; Hulde.
  • Erik is krukvrij, beter;
  • Rex hield demonstranten op een afstand;
  • Kleine Jan was te laat, maar dat is normaal. Nu belde hij dat hij waarschijnlijk te laat kwam voor de start van de 2e helft;
  • Maar meest opvallend is het volgende: ons team heeft een groepsapp. Dat gaat via de mobiele telefoon, daarmee kunnen wij korte berichten naar elkaar verzenden. Welnu, op die groepsapp verschijnen wel foto’s van onze spelers, meestal vanuit de Paap (Begt, Rex en Lange Jan). Deze nacht was het Tini die de kroon spande. Hij stuurde om 05.28 vannacht zijn laatste mail, hij ging naar huis na een nacht DJ Tiesto. Man of the match is daarmee met afstand onze Tini. Niet de jongste meer. Denkt elk jaar te moeten stoppen. Gelukkig hebben wij hem kunnen overtuigen door te blijven spelen. Een fijn mens, prikt af en toe een balletje in het net, penningmeester van ons team. En die man gaat gewoon een hele nacht uit z’n dak bij DJ Tiësto. Wat een held. Bewijs dat voetbal fit houdt, zowel mentaal als fysiek.

Aad

zaterdag 6 december 2014: SVC"08 VE2 - Koudekerk VE1 7 - 0 (4 - 0)

Voetballen houdt fit

De Veteranen 2 van SVC zijn vorig seizoen, door tegenvallende resultaten, gedegradeerd. Een niveau’tje lager, lekker wel. We worden immers allemaal een jaartje ouder. Onze tegenstander van zaterdag is al iets verder in dat proces. Gemiddeld flink wat ouder dan wij. In de wedstrijd in het mooie Koudekerk waren wij ze drie weken geleden al de baas, zo waren wij dat gisteren ook.
Over de wedstrijd valt niet zo heel veel te zeggen, de stand spreekt voor zich.

KC (Kees Dekker, red.) liet dinsdag bij de training al zien dat hij in topconditie verkeert, als hij zich tenminste goed voelt. Dinsdag was hij heer en meester, uit iedere hoek wist hij te scoren. In van die piepkleine goalltjes, waar uw verslaggever nog wel eens moeite mee heeft. Welnu, KC was gisteren ook op een groot veld zeer trefzeker. Tini met het hoofd gescoord, Lange Jan die heel graag wilde. Een lekker potje, in een lekker zonnetje, op een met zand bezaaid veld 3, op de mooiste club denkbaar.

In de eerste helft schoot een Koudekerker de bal zo ver weg, dat hij in Amerika landde. Een Amerikaanse gastarbeider trapte de bal weer terug. Daarmee is de wedstrijd wel beschreven. Hulde voor de tegenstander, die na een paar minuten wel wist dat de wedstrijd gespeeld was. Hulde dat ze lekker door bleven ballen. Geweldig dat een team dan lekker positief blijft. Geen geklaag naar elkaar, kop op. Met als witte raaf een sluwe tepelknijpende spits Nico, die slinks trachtte zijn tegenstander verbaal en knijpend uit te schakelen. Begt trok dat slecht. Riep om rood!! De souverein fluitende Aniel kon er de lol wel van inzien. Als dank voor hun inzet bood VE2 de Koudekerkers twee pitchers bier aan.

Wat speelt er verder bij VE2:

  • de spanning tussen Nico en Bas is verleden tijd. Bas deed een Kees Roosje vorige week (Kees Roosje: niet van het veld af gaan terwijl je moet wisselen);
  • VE2 is druk bezig met het ophanden zijnde kerstdiner. Voornaamste vraag is welke vrouwen er wel of niet bijzijn; Rex neemt er eentje mee. Als Begt dan nog met Elles komt Elles ook mee; anders ook een nieuwe?;
  • Hans is onze meest trouwe supporter. We missen hem in het veld.
  • ADO Anton kwam ons bezichtigen; Hulde.
  • Erik is krukvrij, beter;
  • Rex hield demonstranten op een afstand;
  • Kleine Jan was te laat, maar dat is normaal. Nu belde hij dat hij waarschijnlijk te laat kwam voor de start van de 2e helft;
  • Maar meest opvallend is het volgende: ons team heeft een groepsapp. Dat gaat via de mobiele telefoon, daarmee kunnen wij korte berichten naar elkaar verzenden. Welnu, op die groepsapp verschijnen wel foto’s van onze spelers, meestal vanuit de Paap (Begt, Rex en Lange Jan). Deze nacht was het Tini die de kroon spande. Hij stuurde om 05.28 vannacht zijn laatste mail, hij ging naar huis na een nacht DJ Tiesto. Man of the match is daarmee met afstand onze Tini. Niet de jongste meer. Denkt elk jaar te moeten stoppen. Gelukkig hebben wij hem kunnen overtuigen door te blijven spelen. Een fijn mens, prikt af en toe een balletje in het net, penningmeester van ons team. En die man gaat gewoon een hele nacht uit z’n dak bij DJ Tiësto. Wat een held. Bewijs dat voetbal fit houdt, zowel mentaal als fysiek.

Aad

zaterdag 10 januari 2015: SVC’08 VE2 – SVC’08 VE1 : 3-1 (2-0)

Eerste wedstrijd in het nieuwe jaar winnen, dat blijft hangen... 

Op een winderige veld speelden de veteranen van VE1 en VE2 op zaterdag 10 januari een vriendschappelijke wedstrijd. Vriendschappelijk heet de wedstrijd natuurlijk alleen in naam te zijn, want als deze grootmachten de strijd met elkaar aangaan dan is het natuurlijk de dood of de gladiolen. Erelid Leo van Teijlingen was bereid gevonden de wedstrijd in goede banen te leiden. Hij deed dat, met de steun van zijn assistent scheidsrechter Kevin, voortreffelijk. Menig scheidsrechter zou eens bij hem moeten komen kijken hoe een wedstrijd strak, gedisciplineerd en vriendelijk kan worden geleid.

VE2 verscheen keurig op tijd in de kantine en kleedkamer. Sebastiaan werd gefeliciteerd met zijn 40e verjaardag en ontving tegen betaling van Nico de moeder alle mutsen: #fijnteam. De blije blik van Sebastiaan was onbetaalbaar. Zelden iemand zo gelukkig gezien.

VE2 was helaas niet op volle oorlogssterkte. Achterin ontbraken Aad (succes met de strandmarathon!), Mark en grote Jan; op het middenveld was onze kleine grote generaal afwezig en voorin moesten we het stellen zonder ons aanspeelpunt Anton, de nog immer geblesseerde Erik en de nog niet uit Frankrijk teruggekeerde Ardy. Aangezien Rene en grote Jan afwezig waren, had Johan vandaag de eer onze aanvoerder te zijn. Als derde keuze wist hij een sterke opstelling uit de mouw te schudden, waarbij wel opgemerkt moet worden dat Hans zich er gevraagd en vooral ook ongevraagd tegenaan bemoeide. VE1 daarentegen was niet op tijd en had ook nog eens versterkingen nodig in de vorm van onze Nico (klasse) en de bijna altijd en overal scorende Fabian om de VE2 met elf man tegemoet te kunnen treden.

Iets later dan gepland begon de wedstrijd. VE1 pakte meteen het initiatief en wist al snel een paar grote kansen te creëren, maar het net werd gelukkig niet gevonden. Het vizier van de snelle en handige spitsen stond vaak niet op scherp en als dat wel het geval was, dan vonden ze Marco met katachtige reflexen op hun weg. VE2 liet zich niet gek maken en ging rustig en heel verzorgd voetballen. Het was lang geleden dat VE2 zo had goed gevoetbald en dat leverde meteen ook zijn vruchten af. Naarmate de eerste helft vorderde kwam VE2 met vlotte combinaties steeds vaker en gevaarlijker voor de goal van VE1. Na een prachtige aanval over vijf of zes schijven wist (uiteraard alweer) Kees de keeper van VE1 te passeren. VE1 ging hierdoor wat haastiger spelen en dat gaf ons de gelegenheid de wedstrijd nog meer naar ons toe te trekken. VE2 speelde steeds meer op de helft van de veel hoger geplaatste tegenstander en ook onze verdedigers verschenen regelmatig in de buurt van hun strafschopgebied. Zo besloot Tom maar eens op te rukken met de bal aan zijn voet. Aangezien VE1 zo druk bezig was onze aanvallers te verdedigen kon Tom van zo’n 20 meter aanleggen voor een gericht schot in de benedenhoek; 2-0. Na de rust veranderde er niet veel. VE1 wilde net iets te graag scoren en was niet in staat de beslissende pass te vinden en VE2 bleef gewoon heel goed voetballen. VE2 liet nog wel een paar keer zien dat het ontzettende goede aanvallers heeft. Bij een van de aanvallen gingen ze als een warm mes door de verdediging, maar binnen 1 minuut was de marge van twee doelpunten al weer hersteld. Bas hield met een knappe hakbal een onmogelijke bal binnen en gaf de bal briljant mee aan de aanstormende Jan. Hij ging alleen op de keeper af en rondde heel beheerst af. VE1 deed nog een serieuze poging om de wedstrijd te doen kantelen door onze Ramon in de spits te zetten. Hij was lastig voor de verdediging van VE2 en kreeg ook een kans, maar scoorde (natuurlijk) niet.

Na de wedstrijd zorgde Sebastiaan voor een fijne versnapering. Bier, fris en uiteraard een bacardi met cola light. Kees verzorgde het gezang. Zo op het oog leek er weinig veranderd, maar schijn bedriegt. Iedereen voelde dat als de VE2 weer compleet is, de onlangs verworven VE1-status van de onze tegenstander wel eens van korte duur zou kunnen zijn. De top halen is lastig, maar aan de top blijven is nog lastiger. ;-)

Groeten, uw gelegenheidsreporter, Bert

zaterdag 17 januari 2015: SVC'08 VE2 - Haagse Hout VE1: 5 - 2  (1 - 0)

Veteranen 2 pakt volle winst tegen (tot vandaag) ongeslagen koploper

Na vorige week een prima oefenwedstrijd gespeeld te hebben tegen onze eigen VE1, kwam vandaag koploper Haagse Hout VE1 op bezoek. Het was de eerste officiële wedstrijd na de winterstop. Sommige van ons hadden in de winterstop doorgetraind, anderen hadden gewoon op een andere manier aan hun conditie gewerkt.

We waren deze keer ingedeeld op veld 3 en dat bleek vanmiddag een moeilijk bespeelbaar veld te zijn, na de regenval van de afgelopen dagen. Het veld had een zachte bovenlaag waarop het gemakkelijk uitglijden was. Haagse Hout had het in de eerste helft voetballend beter voor elkaar dan wij; zij speelden best verzorgd voetbal en probeerden van achteruit op te bouwen, iets dan ons toch minder goed lukte. Tot uitgespeelde kansen leidden hun kleine overwicht niet; daarvoor stond onze verdediging te goed opgesteld. Wel was er een klein aantal hachelijke momenten (uit corners of half weggewerkte voorzetten) waarbij Haagse Hout mogelijkheden had om te scoren maar ze net dat kleine beetje geluk mistten; of er zat een been van ons tussen of ze schoten zelf gewoon naast. Kwamen wij er dan helemaal niet uit? Nee hoor, voorin bij ons werd gewerkt en gelopen dat het een lieve lust was, vooral JanK, die mooi al zijn energie in één helft kon proppen, omdat hij na rust weer op huis aan moest. Na goed weglopen bij zijn verdediger ging hij er na een kwartier vanaf eigen helft vandoor en kon hij de bal mooi langs de uitgelopen keeper schuiven. Jammer dat de bal smoorde in de modder voor de goal, waarna een HH verdediger de bal gemakkelijk kon wegwerken. Even later kon JanK zich wel onderscheiden door een corner loepzuiver op het hoofd van Ramon te leggen, die voor iedereen uit bij de eerste paal opdook en hard en zuiver inkopte: 1-0. Dankzij een ruim aanbod aan wisselspelers kon er volop gewisseld waardoor we steeds frisse krachten in de strijd konden gooien.

Na rust was het spelbeeld toch anders; van zorgvuldig opbouwen kwam het er bij HH niet meer van. Waarschijnlijk ingegeven door het feit dat wij snel na rust de 2-0 en 3-0 maakten (Kees, zijn tweede met buitenkantje rechts, waarom niet?), waardoor HH hun ongeslagen status (tot aan vandaag 6 wedstrijden gespeeld, 6 gewonnen) in gevaar zag komen. Zij gingen wat fysieker spelen, maar probeerden te combineren waar het kon. Wij hoefden alleen tegen te houden. HH werd weer een beetje in de wedstrijd geholpen door een curieuze eigen goal (3-1). Gelukkig konden we hun teruggevonden zelfvertrouwen weer een knauw geven door snel de 4-1 aan te tekenen. Een mooie goal van Tini, na een rush van zeker 50 meter. HH kon er nog steeds niet doorheen komen, maar ook nu waren er weer een paar hachelijke momenten voor onze goal.

Beide teams scoorden nog één keer waardoor het op 5-2 kwam (3e goal Kees). Omdat er toen nog maar een kleine 10 minuten te spelen was, was de wedstrijd definitief gespeeld.

Tot slot een eervolle vermelding voor invalscheidsrechter Mark Fokker. Hij leidde soeverein en kon de fysieke en mondelinge oprispingen van HH moeiteloos neutraliseren. HH zat niet echt stuk van hun eerste nederlaag maar dat deerde ons niet;  wij vierden de overwinning op de koploper uitbundig in de kleedkamer.

17 januari 2015, Bas

Zaterdag 21 februari: Van Nispen VE2 – SVC’08 VE2: 4-2 (0-0)

Veteranen-twee krijgt loon naar werken en stijgt op de ranglijst

Bij Van Nispen, In het uiterste, meest noordelijkste puntje van Zuid Holland (al met al een eind rijden) speelden we in de afgelopen seizoenen vaak zeer doelpuntrijke wedstrijden. Met een tegenstander die vaak gelijkwaardig is. Dat wisten we van tevoren, dus kun je de tactiek erop aanpassen - zou je zeggen. Maar uitgerekend onze tacticus, Captain René, was daags ervoor naar de bergen verhuisd voor een potje skiën. Alle begrip en natuurlijk geen probleem, want zoals een #fijnteam betaamd zijn alle posities minstens dubbel bezet. Vlekkeloos pakte eerste reserve Captain Jan H. deze rol over en smeedde een formatie met op elke linie een mannetje extra. Dat deze wedstrijd de eerste was na het wintersport-avontuur van maar liefst 9 teamleden werd niet in verband gebracht met de memorabele wedstrijd van twee jaar geleden tegen TAC, waar we (er) jammerlijk af gingen. Nee, het jaar 2015 is nog vlekkeloos met tekens de volle winst, dus vol vertrouwen werden de frisgewassen tenues uitgereikt. Tenue met nummer 6 was beschikbaar, maar het paste Hans van E. net niet.

Sportpark Wassenaar in De Zilk ligt al geruime tijd op de schop met als resultaat 90-graden gedraaide velden waarvan één met ‘ons favoriete soort’ kunstgras en een nieuwe kantine met een dak met een schwung. Dat ziet er fraai uit, al moesten wij het nog even doen met de gedateerde kantine en oude, maar ruime kleedkamers zonder vloerverwarming. Dan waardeer je weer even extra van welke faciliteiten we thuis al enige jaren gebruik kunnen maken. Onder een dreigende donkergrijze lucht boven Noord Holland maar met een waterig zuid-Hollands zonnetje werd warmgelopen en uiteindelijk afgetrapt.

Als gezegd begon de wedstrijd met een reserve voor elke linie, dus drie man in de dug-out. En meteen in de eerste minuut bleek hoe belangrijk een goedbezette bank is, want Ramon verstapte zich meteen en moest na 1 minuut al uitvallen. De tegenstander kwam er meer dan wenselijk gevaarlijk uit en de verdediging met Tom, Bert, Jan H en Hans moeten alle zeilen bijzetten. Het was in deze fase waarin de Directeur een paar keer handelend moest optreden. En Henk staat natuurlijk niets voor niets te vlaggen; alleen als het moet - en het was een paar keer nodig. Hoogtepunt van de eerste helft waren twee fabuleuze reddingen van onze Marco,  die ons op dat moment in de wedstrijd hield. We lieten veel ruimtes vallen en zaten er niet kort genoeg op. Hoewel, tweemaal lukte dat kort-erop prima, maar dat leidde dan weer tot wat irritaties. Veteranen okee, maar we blijven fanatiek tot op het bot. We speelden echter te slordig en te vaak de lange bal, waardoor onze aanvallers moeite hadden om tot afronding te komen. Dat lukte dan ook niet en de rust werd gehaald met een eigenlijk terechte 0–0.

De rust werd gebruikt om even wat ‘standpunten vanuit mijn positie’ te delen, voor wat objectieve zelfreflectie naar het team toe zeg maar. Wat compacter en wat zorgvuldiger in het aanspelen, was de conclusie. Misschien is er ook ‘korte stukjes’ gezegd, maar ik zou niet weten door wie. Meteen in de tweede helft kwamen we wat beter in het spel; de druk op de geel-roden werd opgevoerd. Dat leidde na 10 minuten tot een wegwerkfout door een van de Nispense verdedigers die in de voetjes van KC kwam en die zei ‘Hardsikkiedee - lekker smikkelen en smullen’ en kon eenvoudig intikken; 0-1, een kadootje. Zoals vaker toonde onze gastheren veerkracht en nog geen 5 minuten later moest Marco het antwoord schuldig blijven op een Nispense inzet; 1-1. Toch hadden we steeds meer het middenveld in handen, vooral toen de enigszins gezette draaischijf op hun middenveld het veld verliet, de dug-out passeerde en rechtstreeks naar huis leek te lopen. We hadden toch niets tegen hem gezegd? Kort daarop speelde de Andere op het middenveld Franc aan, die de bal diagonaal aan de zijlijn legde, waar Jan H stond te popelen. Hij dribbelde langs de verdediger de 16-meter in en verschalkte de Nispense keeper in de korte hoek, tot vreugde van de bank: 1-2! De druk hield aan en als Van Nispen er doorheen kwam bleken ze telkens ons doel niet te bereiken. Uit wederom een aanvalsgolf kwam een voorzet van links (van kleine Jan?), waarbij de Nispense verdediger voorkwam dat KC aan de bal kwam, maar hij moest in ruil hiervoor we de bal in het eigen doel duwen; 1-3. Het geloof was nu wel wat verdwenen bij onze gastheren, die het nog wel probeerden maar veel minder zuiver en strak in de passing waren als in de eerste helft. Het middenveld was van ons. En zo kon het gebeuren dat De Andere nogmaals KC in stelling kon brengen, die uiterst efficiënt zijn tweede erin legde; 1-4. Tegen het einde van de wedstrijd vond de moe-maar-voldane KC het welletjes en Ramon verrees uit zijn as om nog even mee te ballen. Hij heeft slechts kunnen kijken hoe Van Nispen de tweede eretreffer aantekende, in de kruising. Of deze houdbaar was wordt betwist, maar Marco maakte zich wat zorgen over een come-back. Gelukkig was dat niet nodig want luttele seconden later floot de scheidsrechter voor het eind. Volgens mij heeft Ramon in zijn tweede speelminuut geen balcontact meer gehad, maar hij was net als de rest blij met de volle winst, dat ons een stukje hoger op de ranglijst heeft gebracht (nu 2e).

In de kleedkamer werd nog nagenoten, niet in de laatste plaats onder een heerlijk warme douche. Leuk was de Van Nispenspeler die nietsontziend suffig onze kleedmaker was binnengestiefeld en met een blik op onze krat mopperde dat het bier alweer op was. Gevalletje verkeerde deur. De WhatsApp werd benut om onder andere SkiRené, ADOAnton en barAad op de hoogte te stellen. Nog even naborrelen in de kantine en met een bittergarnituur werd de middag afgesloten en stapten we voldaan in de auto voor de lange reis terug Den Haag of elders – of een kort stukje fietsen.

Komende zaterdag thuis tegen de Graven. Van de vorige ontmoeting weten we dat deze ploeg in staat is er stiekum met de punten vandoor te gaan. Maar in 2015 zijn we nog ongeslagen, dus het vertrouwen is hoog. Eens kijken welke tactiek hierbij gaat passen. René, blijf jij nog maar lekker op de lange latten hoor.

Nico
(foto's: Ramon)

SVC'08 VE2 - Graaf Willem II VAC VE1 0- 0 (dus ook 0 - 0 in de rust)

Een wedstrijd als het leven

Wat is er veel nieuws van het Veteranen front. Er gebeurt zo verschrikkelijk veel in zo weinig tijd. We zijn stuurloos. Lang verhaal lang. Wij hebben een geweldige aanvoerder. Eéntje die ons de ruimte geeft voor eigen initiatieven. En die initiatieven zijn er volop. Maar die aanvoerder, Fennema, wil volgend jaar mee skieen met de jongens van z’n elftal. Dus is hij een keer met vrouw en kinderen naar de sneeuw. Oefenen! Daar zal hij constateren dat skieen leuk is, maar misschien nog wel veel leuker om met de matties te doen. Enfin, wij zijn thans voor de tweede wedstrijd in successie een elftal zonder echte aanvoerder. We hebben sinds de perestrojka twee reserve aanvoerders. Lange Jan en De Andere (Johan T.). Lange Jan greep zijn kans en trad vandaag op als trainer, terwijl hij De Andere als captain het veld instuurde. In de kleedkamer werden afspraken gemaakt. Dat doen we onder Fennema normaal nooit, maar nu dus wel. Weten wij veel hoe je afspraken in het veld onthoudt, als je ook nog eens moet voetballen. Lange Jan had maar 1 volger, dat is de sluwe Hans van Eck. Die denkt in z’n nadagen nog een wig te kunnen slaan tussen het team en Fennema. Nou, dat is mooi niet gelukt. Van de week spreken wij met de dissidenten Jan en met name Hans. Zij moeten zich afvragen of zij wel bij VE2 willen blijven, of gaan degraderen naar VE3. VE3 is immers ook een fijn team.

Want het was VE3 die ons hun keeper Ed uitleende. Ook wel omdat zij zelf niet speelden. Onze keeper Marco had huwelijkse verplichtingen met zijn prachtige Suzanne, terwijl hij geeneens getrouwd is. Hij keepte louter de eerste helft, en deed wat hij moest doen, zijn doel leeg houden. Ed deed in de tweede helft niet anders. Het werd nul-nul, tegen allervriendelijkste Graven. De Andere denkt daar waarschijnlijk anders over, maar daarom heet hij ook zo. De verdediging maakte geen fouten, zij hielden de nul. Het middenveld had in de eerste helft net zo goed op de bank kunnen blijven zitten, in de tweede helft waren ze echter lekker op dreef. De aanvallers hadden met name in de 2e helft een aantal aardige kansen. Drie opgelegde kansen werden niet omgezet in doelpunten. Maar dat geeft niets. Shit happens. Zoals spitsen niet scoren, zo maken verdedigers wel eens een fout of 15 bij het uitverdedigen. Daar wijs ik op mijzelf. Genoeg mogelijkheden om de bal snel af te spelen, maar op zoek naar nog betere mogelijkheden mijzelf in de problemen spelen. Is het voetbal niet een mooie spiegel van het hele leven??

Enfin, als die spitsen gewoon scoren is er niets aan de hand en win je gewoon, zou El Salvador zeggen. Vanaf volgende week doen we het weer lekker onder Fennema, komt alles weer goed. Dan spelen we hopelijk ook weer op gras, op echt gras. Dat ligt onze knieen toch beter, zie foto hiernaast.

De derde helft was ook spannend. Een viertal Graven beet zich vast in ons fijne clubhuis. Vanzelfsprekend gaven wij niet op, maar het was kantje boord.

Opmerkelijk:
- Kleine Jan was op tijd;
- Ardy scoorde niet, terwijl het wel kon;
- KC sprak zich uit;
- Nico is op dinsdag nog beter dan op zaterdag;
- Ruth van Franc en Mientje Dekker als supporters;
- Kevin Dekker (zoon van KC) vlagde geweldig (14 jaar!!!);
- Erik vd W weer op de bank, op de weg terug;
- Lau deed belangeloos mee, en scoorde ook niet;
- keeper Ed kan lekker keepen, EN lekker voetballen;
- we hebben een ongelooflijk fijn team.

Aad

Wigdrijver Hans vraagt zich af waar de rest blijft...

Reserver-captain Jan ontpopte zich als geestdriftig coach langs de lijn, telkens keurig in het coachvak.

(boven) Er werd nog lang nagepraat over de wedstrijd in de kleedkamer onder het genot van een sapje.

 
(links) De door het kunstgras gehavende knieën van Bertrand en Nico

 

Foto's: Bert

zaterdag 7 maart: SVC’08 Veteranen II – FC Lisse Veteranen I: 6 - 2 (3 - 0)

Platte kar nog niet uit het vet...

Op de eerste echt mooie lentedag van het jaar speelde  ons team thuis voor de eerste maal dit seizoen tegen de selectieveteranen van FC Lisse. Door het onregelmatige verloop van de competitie zal de replay van deze wedstrijd reeds aanstaande zaterdag te Lisse worden afgewerkt. Wij wensen Lisse dan meer succes een prettige wedstrijd.

Wat een mooi voetbalweekend moest worden, werd bijna verstoord door een leegloop van de presentielijst. Naast de reeds genoteerde namen konden een aantal nieuwe geblesseerden en ongestelden worden bijgeschreven. Vakantiegangers, turnvaders en benenspaarders complementeerden de lijst. Aanvoerder Fennema kon meteen na zijn hoogtestage aan de bak en aan een nieuw geniaal strijdplan werken door te zorgen dat hij een mannetje of 12 ½ aan de aftrap zou hebben.  Dat lukte hem wederom. Mochten er nog twijfelaars of aspirant-kandidaten zijn, het lijkt uw nederige verteller duidelijk wie de patron is.

En daar stonden ze dan, 11 begenadigde voetballers, die nooit eerder in deze formatie samen binnen de lijnen hadden gestaan. Alle gekheid op een stokje. Met de gekozen opstelling, waarin de gelegenheidsverdediging werd ingevuld door spelers die graag willen voetballen en Chris, die net als Mendietta  bij Valencia, een dubbele CPC in de wedstrijd aflegt, werd het al zeer beweeglijke middenveld met Bas en Sebastiaan nog ongrijpbaarder. Ja, het was af en toe genieten in de goal en dus niet alleen vanwege het warme lentezonnetje.

SVC ging zoals altijd uit van zijn eigen kracht. En kwam meteen aan het voetballen, en merkte al rondspelend waar de mogelijkheden lagen. Aan de linkerkant lag de ruimte, die dan ook regelmatig werd gevonden om gevaarlijk te kunnen worden voor de goal van Lisse. Zo ook voorafgaand aan de 1-0 van de voet van Sebas. Prachtig hoe hij de bal met een boog tegendraads in de verre bovenhoek wist te prikken. Die zag er vanuit mijn perspectief vrij onhoudbaar uit.

2-0 werd het uit een hoekschop die de keeper liet glippen en door Nico dankbaar werd ingekopt. Deze was houdbaar. Zeker gezien de goede reflexen die de concullega enige malen uit de mouw schudde en daarmee de schade tot 6 goals wist te beperken.

3-0 werd het nadat Laurens een voorzet van Ardy  goed verwerkte en daarmee het team veilig speelde. Maar door wat onachtzaamheid,  mogelijk door de stand en enige  miscommunicatie, zorgde Lisse dat uw keeper kon vissen.

In de Tweede helft stonden alle neuzen weer in dezelfde richting en was het voor iedereen weer duidelijk dat wat er ook zou gebeuren de punten in Scheveningen zouden blijven.

Vooral Sebas nam dit zeer ter harte en wist niet alleen zijn eerste goal in schoonheid  te overtreffen met een  geplaatst zondagsschot  maar ook nog een derde te scoren.  Door het snelle en goede combineren, waar het gehele team  aan deelnam , speelde het spel zich veelvuldig op helft van Lisse af. Hierdoor lukte het SVC om er ook nog een zesde in te pikken. Of deze door Bas of Sebas is gescoord, is de prijsvraag van deze week. Verder viel op dat Chris samen met Johan op het middenveld het spel met foutloze passjes goed verdeelde en zorgde dat iedereen een balletje kreeg.

Had uw keeper dan helemaal niets te doen? Zeker wel, hij heeft nog een keer een bal uit het net moeten vissen.  Maar al me al was het een mooie zaterdag, waarbij Bert hartelijk wordt bedankt dat hij zijn Italiaanse kalfslederen schoenen  heeft opgeofferd voor een wedstrijdje fluiten met zijn matties, terwijl hij zich eigenlijk in verband met de CPC had afgemeld, grote klasse! 

Wat nu!? We gaan de platte karren nog niet uit het vet halen. Maar aan uw keeper zal het niet liggen.  Volgende week eerst Lisse uit. Ik kijk er al naar uit.

Marco

Naschrift webredactie: Dank gaat ook uit aan Henk Vlag, die voor de wedstrijd zijn innerlijke motivatie liet blijken met "Een dag niet gevlagd is een dag niet geleefd." Chapeau!

zaterdag 14 maart 2015: FC Lisse VE1 - SVC'08 VE2:  3-2 (1-1)

VE2 moet vandaag meerdere erkennen in FC Lisse

Vandaag stond de returnwedstrijd van vorige week op het programma. Omdat we vorige week een mooie en terechte overwinning hadden behaald tegen FC Lisse, reisden we vol vertrouwen af naar Lisse. Waar wij te kampen hadden met de nodige blessures en afzeggingen (Rene en Laurens bedankt voor het invallen!) bleek dat FC Lisse juist vandaag een aantal spelers had die er vorige week niet bij waren. En die drie spelers waren duidelijk versterkingen. Vooral hun middenveld profiteerde van dit drietal; dit was duidelijk een ander Lisse dan vorige week. Ook de 67-jarige (!) Frans was er weer bij, met zijn grijze, rijzige gestalte en jarenlange ervaring een rots in de branding in de verdediging van FC Lisse. Mooi. Er waren zowaar supporters op het duel afgekomen (die kwamen hun opa’s aanmoedigen – ja, dit is veteranenvoetbal), en zij kregen een sportieve en gelijkopgaande wedstrijd voorgeschoteld. Lisse aanvoerder Theo Tandeloos was vandaag scheidsrechter. Tussen het fluiten door had hij nog voldoende tijd om zijn team te coachen en de wissels naar hun juiste posities te dirigeren.

Ons veldspel in de eerste helft was best verzorgd; al combinerend konden we diep op hun helft doordringen. Tot echte uitgespeelde kansen leidde ons spel echter niet. Er werden daarom soms schoten op de keeper afgevuurd of we probeerden via een corner gevaarlijk te worden. Lisse hanteerde in het begin vooral de lange bal. Na een minuut of twintig kwam Lisse beter in hun spel, nu waren zij het vooral die konden combineren. Maar ook daaruit kwamen voornamelijk schoten van afstand uit voort, die Marco steeds onschadelijk maakte. Na een half uur scoorde we toch; Lisse werkte een voorzet vanaf links matig weg waardoor Bas de bal vanuit de lucht op zich af zag komen. Het was zo’n bal die twee kanten op kan als je hem ineens neemt; of hij vliegt over de vangnetten naar het parkeerterrein, of hij vliegt in de kruising. Vandaag had ik mazzel en vloog de bal in de kruising. Lisse liet zich hierdoor niet van de wijs brengen en ze kwamen steeds dichterbij Marco. De 1-1 viel en dat was een mooi doelpunt; de vrije man op de punt van de zestien draaide de bal met de buitenkant buiten bereik van Marco in de vrije hoek. Rust.

De tweede helft was qua voetbal grotendeels een kopie van de eerste. Niet helemaal, want na rust werd er steeds meer op elkaar gemopperd, en dat was niet in ons voordeel. We hielden ons goed aan de tactische afspraken na rust (sneller terugzakken), maar toch sloop er onrust in ons spel. We kwamen dan wel weer op 1-2 (goal Bas), maar binnen de minuut was het alweer 2-2! Dat was niet de bedoeling. Wij probeerden nog aan te zetten voor een slotoffensief, maar konden toch niet voorkomen dat Lisse voor het eerst op voorsprong kwam; bij een aanval van Lisse werd er niet goed meegelopen met doorgelopen Lisse middenvelders waardoor ze opeens voor Marco stonden, om uit een rommelig duel de 3-2 aan te tekenen. Sommige van ons hoopten op een fluitje van de scheids omdat het leek als Marco de bal eigenlijk al min of meer vast leek te hebben voordat de Lisse spits de bal raakte en langs Marco schoof. Helaas. Jammer genoeg werd er verder van Laurens nog een corner-in-1-keer afgekeurd, omdat de keeper blijkbaar werd gehinderd. Voor Lisse en de scheidsrechter was deze overtreding overduidelijk, wij dachten daar anders over. Richting het einde probeerden we nog alles-of-niets te spelen, met lange ballen. Maar ook deze gaven niet het gewenste resultaat.

Verder:

  • Marco had nog een aantal andere noodzakelijke reddingen, want anders had Lisse meer gescoord.
  • Bertrand speelde ijzersterk als laatste man.
  • Kevin was uitstekend op dreef als stand-in grensrechter. Henk, pas maar op, de jeugd komt eraan!
  • Sebastiaan was vanaf de eerste minuut dynamisch op het middenveld; jammer genoeg kon hij dit hoge niveau niet de hele wedstrijd vasthouden. Hij heeft daarentegen wel 2x gedoucht, na al aangekleed te zijn, een unicum binnen VE2!
  • Verder misten we alle afwezigen heel erg; nu moesten we zelf maar het kratje leegdrinken.
  • De nootjes van Rene waren weer voortreffelijk.
  • JanK had nog een beetje last van hoest, en het leek wel of hij niet helemaal voluit kon gaan.
  • Nico moest helaas uitvallen met een enkelblessure.

14 maart 2015, Bas

zaterdag 21 maart 2015: Rijnsburgse Boys VE1 - SVC'08 VE1: _ - _  (_-_)

Zaterdag is de mooiste dag...

Zaterdag is de mooiste dag van de week, althans voor mij...

Eigenlijk leef je er al dagen naar toe. Vanaf dinsdag zeker, na bijvoorbeeld een fijne training met je vriendjes. Wat voor weer gaat het worden, blijft het droog, gaat het wel door. Hebben we genoeg spelers, doet Anton weer eens mee, is Eric al weer fit wie kan René nog regelen als we te weinig spelers hebben. Zo maar wat vragen die in je op zouden kunnen komen, althans wel bij mij...

Zaterdagochtend je voetbalspulletjes bij elkaar zoeken, misschien wel nieuwe kicksen in je tas stoppen. Een sopje, wat deo, slippers en een handdoek. Niet eens zo'n volle tas, want Bert heeft de fris ruikende tenues bij zich. De spanning, voorpret en het enthousiasme loopt op. Althans bij mij...

Een aantal zal eerst nog in de vroegte bij zoon- of dochterlief gaan kijken, voetballen, hockey, turnen of desnoods dammen. Als ze maar lekker met veel plezier bezig zijn en trotse ouders langs de kant zien staan. Soms red je het niet en mis je een helft of zelfs een hele wedstrijd van de kleine spruit, maar dat alles om lekker met de matties te gaan voetballen, althans bij vele van jullie....

Wie rijdt met wie mee, waar spreken we af. Doen we nog een bakkie van te voren. Even een spelersvrouw gedag zeggen, een kopje thee erbij, leuke, stoere nieuwtjes aanhoren, allemaal onderdeel van de laatste fase naar een fijne voetbalwedstrijd toe, althans voor mij....

Is iedereen er al, is Jantje op tijd, hebben we een lekkere kleedkamer met vloerverwarming, hangen de shirts al klaar of worden ze (uiteraard op volgorde) uitgedeeld, welke opstelling wordt er uit de hoge hoed getoverd, is Jantje er al, hé Ramon heeft nieuwe kicksen, komt er nog een tactische bespreking, wie staat er wissel, is Henk vlag er wel en hoe zat het nou met Jantje, gelukkig daar is hij al. En iedereen heeft zo'n beetje z'n eigen voorbereiding naar een lekker potje voetballen, althans ik wel....

En de wedstrijd dan.... Die benoem ik niet, dat waren en zijn onze tegenstanders en scheidsrechter van zaterdag niet waard, zij hebben een andere beleving bij een fijne zaterdag voetballen, het is hun goed recht. En eigenlijk is dat heel zielig voor ze, althans dat vind ik....

Blij en trots dat ik met jullie op een fijne club mag voetballen!

Met vriendelijke groet,

Ardy Hulshof

zaterdag 4 april 2015: SEV VE1 - SVC VE2 0 - 2 (0 - 1)

SVC levert wanprestatie.

De Veteranen 2 van SVC speelden tegen SEV meer tegen zichzelf dan tegen SEV. Dat we verloren hebben we geheel en al ons zelf te wijten.

Op een stukgelopen veld 2 (vergelijkbaar met ons veld 3) stonden we oog in oog met allervriendelijkste tegenstanders, fijne gasten. Beetje onze leeftijd. Wij werden aangemoedigd door een stapeltje Dekkers, aangevoerd door ons aller moeder Mien. Gerard was er ook maar staat niet op de foto, hij nam hem!! Kevin Dekker is onze stand-in vlagger, en nam de vlag weer ter hand. Hulde. Hansie van Eck kwam zijn team aanmoedigen. Hij wil niets liever dan voetballen, maar de knie laat dat nog niet toe. Met 20 man op de lijst moesten we, als gevolg van blessures, een begrafenis en USA tripjes twee gastspelers uitnodigen. Martin Pronk was graag bereid eens aan het Veteranen niveau te ruiken. Dat bleek hem nog niet mee te vallen, na 3 minuten viel hij uit met een zweepslag, sterkte Martin. Koen van Es meldde zichzelf. Dat wij uit speelden was hem ontgaan, hij stond keurig op tijd op SVC. Leo van Teylingen was zo goed om Koen naar SEV te rijden. Hebben wij een mooie club dan!! Dank Loe.

Over de wedstrijd niet al te veel nieuws. SEV was beter. Een sportieve ploeg. Van onze kant was kritiek op de scheids. Vooral in de tweede helft nam hij beslissingen die vaak in het voordeel van SEV uitvielen. Logisch. Als je alleen maar kritiek op je fluiten krijgt, als er weinig respect voor je wordt getoond, dan beïnvloedt dat ongetwijfeld je beslissingen. Dat de 2 - 0 het gevolg is van een scheidsrechterlijke dwaling, waar de buitenspel vlag van Kevin werd genegeerd, is een gevalletje jammer.

Nee, aan SEV lag het niet dat we verloren. Het lag aan onszelf. We komen zaterdag’s tezamen om een lekker balletje te trappen. Uiteraard om te winnen. Waarbij we andere oude mannen in de regio hebben gevonden die dat ook willen. Respect! Als andere teams overtredingen op ons maken, hebben wij het hoogste woord. Wat dan niet past is dat wij zelf grove overtredingen maken. Een beetje duwen en trekken is prima, en de wil om te winnen moet er zijn, natuurlijk. Binnen ons team zijn de meningen iets verdeeld. Wie het weet mag het zeggen.

De derde helft hebben wij gewonnen. Een viertal SVC’ers won het van twee overgebleven SEV’ers. Ons team werd uitgenodigd voor een in mei op SEV te spelen 7 tegen 7 toernooi. En dan zijn we weer terug op het punt waar het allemaal om gaat. De wei in en lekker een balletje trappen. Geen gezeik, met respect voor lijf en leden van onszelf en die van de tegenstander.

Aad

zaterdag 18 april 2015: KSD Marine VE1 - SVC VE2: 3 - 1


Wat een feest.

Ons team kent een brede taakverdeling. Er is een wasman (Begt), een aanvoerder (Fennema), een reserve aanvoerder (Lange Jan), een reserve-reserve aanvoerder (Johan), een verslagplaatser (Nico), een feestcommissie (Ardy en Begt) en zo zijn er nog wel wat taken te benoemen. De feestcommissie bracht een aantal weken geleden het plan in om op vrijdag een laagdrempelige vrijdagmiddagborrel te organiseren. Op die vrijdagmiddagborrel kwam een flink aantal spelers af. Oud gediende Roel en zijn mooie vrouw Jookje waren er ook. Spelersvrouw Ruth was er ook, zij ging met Franc aansluitend naar een 40+ avond in het Paard. Er werd gegeten en gedronken. Dit werd een geweldige avond, met als enige smet de nota. Die was enorm! Een aantal spelers ging na het diner (nou, nog eventjes dan…) naar de Paap, waarna de Haagse taxibranche flink werd gesponsord door buiten de Haagse stadsgrenzen wonende forensen uit ons team. De laatste kwam om 5 uur thuis! Zou die zware avond voorafgaand aan de wedstrijd gevolgen hebben voor die wedstrijd??

Wij werden ontvangen op dat prachtige terrein van KSD. Als je daar nog nooit geweest bent, ga er eens naartoe. Je weet niet wat je ziet. KSD ligt achter de nieuwbouw van het Strafhof, aan het begin van de Landscheidingsweg. De club heeft twee velden, die in een duinpan liggen, omringd door bomen en ander natuurgeweld. Grenzend aan een parkeerterrein van Defensie, van waar een aantal Marechaussees aan het werk was. Ze zaten uren in hun auto’s naar onze wedstrijd te kijken. Veilig gevoel, dat dan weer wel.

Wij verloren de wedstrijd. Van onszelf. De mannen van KSD vonden ons beter. De scheids vond ons beter. Wij zelf vonden ons niet beter. Maar de kansen die wij creëerden werden geen doelpunten, en KSD scoorde meer. Dus wonnen ze. Lag dat aan de avond ervoor? De spelers die niet aan de vrijdagavond sessie deelnamen speelden ook niet de sterren van de hemel vonden in ieder geval de uitgaanders, we faalden collectief.

Bijzonderheden: Marco had zich verslapen en kwam te laat. De museumdirecteur had daarnaast moeite het terrein te vinden. Begt stond daarom het eerste kwartier onder de lat. Tom speelde zijn 2e wedstrijd na zijn blessure. Duurde maar een paar minuutjes, toen moest ‘ie opnieuw geblesseerd uitvallen. Sterkte Tom. Lange Jan speelde 1 helft, hij ging de 2e helft naar de kampioenswedstrijd kijken van zijn zoon. Mark Driessen moest eerder weg, een zoveel jarige bruiloft, op zaterdagmiddag!! Om iedereen te benoemen gaat te ver. Maar het spitsen duo Kees en Ardy moet ik noemen. Kees scoorde de 1-1, Ardy had veel kansen maar scoorde niet. Laurens deed met ons mee, tikte redelijk over, maar scoorde ook niet. Tini was boos op ons vertoonde spel, en we hebben Marco nog nooit zo chagrijnig gezien. Al met al een geweldige ochtend. Met een heerlijk biertje in de zon, na de wedstrijd. Vakantie!! Hansie van Eck kwam kijken en we missen Erik van de W. nog steeds. Zijn blessure duurt hem en ons erg lang.

Man van de wedstrijd was de scheids. Een man op leeftijd, prachtig. De sfeer tussen de mannen van KSD en SVC was super. Met respect voor elkaars ledematen en onkunde hebben we heerlijk buiten gespeeld. Een supersportieve wedstrijd, zoals het hoort. Als dank voor de gezelligheid kregen we van de barman van KSD een prachtige schaal gefrituurde happen aangeboden. Gaaf!!

Ja, het was een mooie ochtend, een feestje!!

Aad

zaterdag 25 april 2015: SVC'08 VE2 - van Nispen VE1: 4-2 (0-1)

#fijnteam laat sterke tweede helft zien (geïnspireerd op ADO) en klopt de koploper

Oh wat is het toch fijn…….

Voorwoord: na vier opeenvolgende nederlagen was er van kampioensambities geen sprake meer. Verliezen kan gebeuren, maar het voetbal werd er ook niet beter op. Gelukkig was daar net op tijd een zeer geslaagd teamuitje (nogmaals dank Anton) zo vlak voor de zware thuiswedstrijd tegen het altijd lastige Van Nispen VE1, de nummer 1 van de lijst.

Zou het gezellige samenzijn het tweede veteranenteam goed doen? Of zouden de vele blessures ons de das om doen? De eerste 5 minuten van de eerste helft leek het alsof het weer een wedstrijd zou worden, zoals we die de afgelopen weken al vaker hadden gespeeld. Pasjes waren te kort of kwamen niet aan. Daarna ging het steeds beter lopen. We speelden de bal beter rond, waren nog wel slordig, maar kregen grip op de wedstrijd en hadden het meeste balbezit. Kansen waren er voor beide kanten amper, al ging een speler van Van Nispen nog alleen op het doel af. Het schreeuwerige "achter je" van lange Jan deed hem doen besluiten om vanaf 20 meter kansloos op doel te schieten. Vanuit het niets scoorde Van Nispen, achterover leunend op de verdediging, even later dan tocht vanuit een laffe counter. Oh jee! Maar nee hoor, geen gemor, geen gemekker: klasse mannen! De ruggen werden nogmaals gestrekt, we gingen door waar we gebleven waren, onder toeziend oog van de aanwezig supporters (fijn dat jullie er waren). Het bleef 0-1 tot de pauze mede doordat Van Nispen zeer goed positie koos en er bovenop zat.

De pauze. Wat moesten we doen? Wisselen van tactiek? Wonder boven wonder waren de eerste en tweede aanvoerder het allebei eens: doorgaan met voetballen en niets veranderen.

De tweede helft werd er een om door het befaamde ringetje te halen. Zowel letterlijk als figuurlijk brak het zonnetje door. Zonder een uitblinker te noemen ging het als een trein. Met name het eerste half uur speelden we de bezoekers helemaal van het wat hobbelige matje. Er werd gecombineerd alsof ons leven ervan af hing. Diverse diepgaande spelers, hangende spitsen, aanbiedende en corrigerende middenvelders, stoere verdedigers, goede combinaties, een coachende keeper, individuele acties en er werd gestreden voor elke meter. Zoals voetbal hoort te zijn. Dit resulteerde redelijk snel in de 1-1, een schitterend bekeken schot van Bertrand, die de hele wedstrijd goed speelde (klein uitblinkertje dan). Hierna volgden enkele aanvallen uit het boekje over 4 à 5 schijven waardoor we 2-1 voor stonden, door een doelpunt van Kees (of toch kleine Jan). Onze gasten uit de dezer dagen van bloemencorso's-vergeven bollenstreek kwamen nog wel op 2-2 door een prachige bal in onze kruising, maar verder waren ze niet gevaarlijk. SVC'08 VE2 gaf het overzicht niet meer uit handen en het was Jan K. die de 3-2 aantekende. De laatste 10 tot 15 minuten werd het spel iets minder, vloeiden de krachten een beetje weg en kwamen er wat blessures. Uiteindelijk was het Bas die ver in blessuretijd de 4-2 maakte. Een verdiende overwinning!

Was er dan helemaal niets negatiefs te melden? Tuurlijk wel, maar de zoete smaak van de overwinning met goed voetbal zorgde voor een euforische stemming. De derde helft was dan ook samen te vatten in: kleedkamer, lekker douchen, bier, cola-vieux, witte wijn, DJ J(e)an, borrelnootjes van Rene en veel gezang.

Nawoord: Tweemaal drie kwartier is voor mij veel te kort, want voetbal blijft een fantastische sport……..

Fijn (lang) weekend!

Sebas (met kleine aanvulling door Nico)

Foto's onder van vrijdagavond 24 april van de tribune bij ADO - Vitesse (3x) en van vandaag (zaterdag 25 april) van de wedstrijd zelf, met op foto 10 het moment suprème van de goal van Jan K die de 3-2 aantekende en op foto 11 (de voorlaatste foto) de allesbeslissende goal van Bas (4-2).

Zaterdag 2 mei 2015: Van Nispen VE1 – SVC’08 VE2: 4-1 (3-0)

Backup verslag van een mooie middag

Wat doe je als de aangewezen verslagschrijver met zicht op vakantie en moe van het schrijven van zakelijke verslagen met de noorderzon vertrekt, voordat het verslag is geschreven? Dan zit er weinig anders op dan een back-up verslag te schrijven. Voor de uitwedstrijd tegen de Zilkenaren hadden we zelf ook een back-up in de vorm van maar liefst vier invallers. Laurens, Frank, Lucas en een der Graven wiens naam mij maar niet te binnen schiet. Dank heren! Die moesten echter met de anderen even wachten in de kleedkamer voordat de kledingtas met Kees (of andersom) ons bereikt, vertraagd vanwege de drukte dezer dagen in de bollenstreek. Ondertussen konden we zien dat de verbouwing bij Van Nispen voorbij is, want er staat inmiddels een prachtige kantine met fraai buitenterras (daarover later meer). Zelfs de kleedkamers zijn prachtig en iemand met een zonnebril meende zelfs dat de kleedkamer mooier is dan die bij SVC’08. Koekkoek natuurlijk. Enfin, het weer was toppie, volop zon maar niet te warm, het gras van kunst maar van het beste soort, dus alle seinen op groen. En toen Kees met de tas met shirts (of andersom) uiteindelijk arriveerde en bleek dat die shirts fris gewassen, schitterend gevouwen en op nummervolgorde eruit kwamen was dat het laastte duwtje in de rug om weer eens een lekker potje te gaan ballen.  

De wedstrijd zelf verliep een beetje zoals die van vorige week, toen de thuisvariant van deze wedstrijd op het programma stond. De eerste helft was voor de Nispenaren, die bij het eerste doelpunt profiteerden van niet-meelopen-met-de-man en zo de 1-0 achter kansloze Marco konden leggen. Lucas arriveerde langs de lijn, nahijgend van een haastige rit. Hij kon naar de kleedkamer een der overgebleven nummers aantrekken. Nog voor dat hij terug was lag de 2-0 al in de touwen. Na een licht duwtje van lange Jan tegen de Zilkse spits besloot de scheidsrechter van dienst dat dat voldoende was voor een bal op de stip. Heel licht gegeven, zullen we maar zeggen, maar dat gold niet voor de penalty die hard langs Marco vloog. Lucas kon nog wel langs de lijn zien dat de 3-0 volgde. Na 3 maal een dekkingsfout kwam de bal van links voor het doel en de sterke Zilkse spits prikte de volgende erin. Laurens liep gelijk even langs de bank om mede te delen dat het voorbij was, geen zin meer om voor de winst te gaan. Gelukkig dacht niet iedereen er zo over, want Lukas en ondergetekende vielen gretig in voor enkele moegestreden SVC’ers. Dappere pogingen van Frank, Laurens en de vakantievierende-niet-verslagschrijver-wiens-naam-ik-hier-niet-noem voorin werden telkens geblokkeerd zodat de kansen voor onze voorhoede spaarzaam waren. Misschien was de 4-3-3 een toch iets te opportunitische opstelling van reserve-aanvoerder Lange Jan. Wat wel verwarrend was omdat Kees de band om had en samen met lange Jan het centrale duo achterin vormde.

In de rust werden wat zaken omgezet zodat we met 4-4-2 begonnen. Meer bezetting op het middenveld – en dat was met name in de laatste 20 minuten te merken. SVC’08 VE2 was in die fase de dominante partij, jaagde de Zilkenaren af en die kwamen zo niet meer onder de druk vandaan. Toch viel de 4-0 nog van de voet van een doorgebroken Nispenaar. Het overwicht betaalde zich toch nog een beetje uit toen de vakantievierende-niet-verslagschrijver-wiens-naam-ik-hier-niet-noem een assist gaf op Kees die met zijn befaamde buitenkantje rechts in één keer schitterend uithaalde. De bal vloog in de kruising en bleef daar even hangen alvorens treiterend in de handen van de verbouwereerde keeper te vallen. Boze tongen beweren dat Kees hem eigenlijk op de buitenkant van zijn linkerscheenbeenbeschermer kreeg en in het hoekje van het Nispense doel rolde, maar de keeper was ook in die variant verbouwereerd om een bal zo dichtbij voorbij te zien komen. Het betekende de 4-1, maar helaas, de treffer viel te laat om voor Anslüssttreffer door te gaan. De wedstrijd kabbelde naar het einde onder aanhoudende druk van SVC, die echter niet meer konden scoren.

De aansluitende derde helft, traditioneel één van de sterkste fasen van wedstrijden van SVC’08 VE2, liep uit op een intensief samenzijn met onze tegenstanders, gebroederlijk naast elkaar langs de lange picknicktafels, naast de nieuwe Nispense kantine, op het eerder vermelde buitenterras. Competitie-ervaringen werden uitgewisseld, persoonlijke (voetbal)verhalen kwamen op tafel en redenen voor echtscheiding werden besproken (waaronder te lang blijven hangen op het buitenterras). Het gezelschap genoot zichtbaar van de zon en de relaxte ambiance en de flesjes vlogen over tafel, afkomstig van een dubbelkrat aan de kop van de tafel aan Nispense zijde. O o o wat is het toch fijn... (u kent de tekst)! Enfin, de derde helft eindigde zo in een gelijk spel van het mooiste soort.

Een prachtig vertrekpunt voor de laatste twee wedstrijden van dit seizoen. Zaterdag thuis tegen Voorschoten’97 waar nog een ‘rekening’ open staat door een onterecht 1-0 verlies, en de zaterdag erna uit tegen het ongepolijste Haagse Hout, die vlak voor onze wedstrijd geen beste beurt maakte met een stakingsreden. Laten we hopen op een soortgelijke sfeer met bij voorkeur wat meer punten voor uw #fijnteam.

Nico, uw back-up verslaggever

NB: Jesse heeft nog wat foto’s genomen (met de telefoon van Aad); een selectie kan naar het bekende adres gemaild worden.

PS: Veteranen-2 feliciteert het eerste met de behaalde periodetitel!

zaterdag 9 mei 2015 - SVC'08 VE2 - Voorschoten'97 VE1:  5 - 6  (1-2)

anomalie

de anomalie zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [anoma'li] Verbuigingen: anomalie|ën (meerv.) wat niet normaal is. Voorbeeld: `anomalieën in de celstructuur waarnemen`. Synoniem: afwijking

Een anomalie. Kent u dat woord? Nou, iedereen die getuige was van onze voorlaatste wedstrijd van het seizoen zal snappen wat ik hiermee bedoel. Om het eenvoudig te houden: een anomalie is een afwijking. En deze wedstrijd week af van het patroon van het hele seizoen. Niet wat betreft wisselvalligheid van het team, maar wel wat betreft score. We scoren er 5, dat is los van Kouderkerk niet of nauwelijks voorgekomen. Dus dan win je de wedstrijd zou je zeggen. Zeker met de meer dan degelijke verdediging die we het hele seizoen hebben en die nog niet zo lang geleden zelfs de minst gepasseerde verdediging van heel SVC08 was. Helaas zat daar dus de afwijking, de anomalie. We kregen er 6 om de oren. Jawel, 6 stuks. 5-6 werd het dus. En dat tegen onze sympathieke vrienden uit Voorschoten, die toch echt geen wonderploeg hebben. Wij ook niet, laten we eerlijk zijn, maar niet eerder dit seizoen hebben we onszelf zo de das om gedaan als in deze wedstrijd. En dan bedoel ik niet een lekker zittende feestdas, maar een knellende, adembenemende lelijke en stinkende das. Zo eentje die je niet om wilt hebben. De hele verdediging, inclusief uw verslaggever, maakte persoonlijke fouten die tot tegengoals leidden. Laat ik daar verder geen woorden aan vuil maken.

Wel noemenswaardig waren de stuk voor stuk prachtige goals van onszelf. De eerste na een prachtpass van Johan op Kees die de bal voorgaf waar Nico een centimeter voor zijn tegenstander bij de bal kwam en het subtielste inpuntertje aller tijden produceerde. De mooiste was de tweede, direct na de rust, die ons op 2-2 bracht. Net-terug-van-vakantie-niet-verslagschrijver-wiens-naam-derhalve-is-gecensureerd veroverde de bal, ging alleen op de keeper af en had zo goed naar Messi gekeken dat hij de bal met een prachtig stiftje over de keeper het doel in liet zweven. De derde was een fraaie rechttoe rechtaan goal. René dreef de bal op en met een splijtende pass vond hij Kees die goed wegliep bij zijn man: 3-3.

Nou heeft de oplettende lezer natuurlijk door dat ik eerder beweerde dat er 5 keer gescoord was. Dat klopt, oplettende lezer. Alleen begaf bij een 3-4 stand de lies van uw verslaggever het. Dezelfde lies die hij eerder nog gespaard had waardoor hij een persoonlijke fout maakte waaruit dus een tegengoal kwam. En toen hij onder de douche stond te genieten (?) van het gezang van de supporters van Vitesse Delft, bedacht hij zich dat hij het verslag zou schrijven. Niet getreurd, er bleek nog 4 keer gescoord te zijn in het laatste kwartier. Twee door beide ploegen. De overlevering meldde dat Kees* en Nico* ieder nog een keer het net vonden. En ik meende ook iets te horen dat de laatste tegengoal viel terwijl Marco zonder handschoenen aan zijn veters aan het strikken was. Maar dat klinkt als net zo'n fabeltje als de bewering van Aad (49 geworden deze week, van harte!) in de kleedkamer dat hij blond is. De derde helft kan ik niet beschrijven maar zal als altijd een succes zijn geweest. Ach mensen, we zijn weer 90 minuten heerlijk buiten geweest, nergens anders aan denkend dan aan het mooiste spelletje dat er is. Volgende week proberen we het seizoen mooi af te sluiten! Dank aan Martin voor zijn invalbeurt.

Marky Mark

P.S.: Heeft iemand trainingsjack 5 gevonden? Zit niet in mijn tas...

* aanvulling van uw backup-verslaggever: De goal van Kees was de 4-5 uit een kopbal van dichtbij; hij was er als de kippen bij om de bal met het hoofd het laatste zetje over de lijn te geven toen de keeper zijn hand onvoldoende tegen de bal kon zetten. Zijn tweede van de midadg. Genoemde goal van Nico was de gelijkmaker (5-5) die ontstond uit een vrije trap zo'n 10 meter links buiten de 16 die door Bas werd genomen. Hij vond het hoofd van Nico, op de rand van buitenspel, die de bal van zo'n 10 meter in de kruising zag verdwijnen. Ook zijn tweede die middag, over anomalie gesproken...

 

Bezoek onze Facebook pagina.

Recente Uitslagen

26-05 Valken'68 1 - SVC'08 1 1-1
05-06 SVC'08 VE1 - Loosduinen VE1 5-4
31-05 SVC'08 JO15-2 - RKAVV JO15-3 3-2
30-05 SVC'08 VE2 - CVC Reeuwijk VE1 5-3
30-05 ROAC JO13-2 - SVC'08 JO13-4 1-2
29-05 Graaf W II VAC JO13-7 - SVC'08 JO13-5 1-3
29-05 Full Speed JO13-1 - SVC'08 JO13-2 1-1
28-05 SVC'08 VR2 - Semper Altius VR1 3-2
26-05 Wippolder JO15-5 - SVC'08 JO15-3 4-2
26-05 SVC'08 10 - HVZ 1 2-1
Meer uitslagen

Hoofdsponsor

Jeugdsponsor

Sponsors

Theo's busreizenINGCafé De RenbaanKika KInderen KAnkervrijImpressed print & signTK TrainingskampenEsso ScheveningenBoeg NauticDe Rijk magazijninrichtingBeltona
Eigendaal & van RomondtDe LensZarautzNotariskantoor Ellens & LentzeEVE maatvoeringIntensionKoop bij de sponsors van SVC'08ASTA CasinoZuurmond WoninginrichingHG Huizenbeheer