Archief verslagen SVC'08 VE2 2015-2016
SVC'08
Print

Archief verslagen SVC'08 VE2 2015-2016
Laatst bijgewerkt op: 04-07-2016 om: 09:34.

zaterdag 29 augustus 2015: SVC'08 VE2 - de Graven (ouverture seizoen 2015-2016)

Na een zomer met vrijblijvende potjes op dinsdagavond en zaterdagmiddag was het weer tijd voor het spelletje op een écht veld. Met nieuwe (gelegenheids)krachten Sander en Jeffrey en (oude)bekende Eddepet kwam VE2 met 15 man aan de meet, waaronder ook Erik, die dit seizoen weer lijkt te kunnen instromen. Hij startte de tweede helft. Met nog diverse geblesseerden, waaronder Tom, Ramon en Jan H. en diverse vakantiegangers of om andere redenen afwezig waren we nog niet compleet. Jan H. kwam trouwens wel een kijkje nemen bij zijn maatjes; klasse!

Aan de kant van de Graven waren diverse nieuwe gezichten verschenen, die niet eerder op het Freundschaftstreffen waren gezien. Er bleken enkele handige pingelaars tussen te zitten, die we later die wedstrijd nog wel zouden tegenkomen maar die nog geen zichtbare gezichtsbeharing hadden. De oudere garde, zoals Joris, Harald en Chris had zich daarentegen zichtbaar tegoed gedaan aan een mooie, lange, culinaire zomer. Dat voorspelde een leuke pot!

Maar eerst was daar de groepsfoto. Eerst van VE2 zelf, daarna van de hele groep. Wát een stoere en tevens knappe mannen. Zelden vertoond.


Over het spelbeeld valt veel te zeggen, of misschien juist wel weinig, Uit een aanvankelijk overwicht van VE2 in de eerste fase kwam de eerste goal (ik dacht met het hoofd van Bas of Sebas) die de voorsprong bracht. De Graven kwamen echter sterk terug, dankbaar gebruik makend van desorgansiatie in de #fijnteam-defensie. Met eerdergenoemde handige Graven werd er telkens een Graafje in stelling gebracht die Eddepet het nakijken gaf. Vermeldingswaardig was nog een overtreding tegen onze Jeffrey in de vijandelijke zestien, die de gelegenheidsfluitist buiten de 16 legde. Dat werd gelaten geaccepteerd vanwege de goede sfeer. En die was ook goed. De rust kwam in elk geval met een voorsprong voor de gasten.

Iedereen wierp zich in de rust op de bidons, want het was warm. Heel warm op veld 3, waar het gras aan het groeien was in de droogte van deze zomerzaterdag en dus stroef was voor bal en voeten.

De tweede helft zette de Graven door. Met als rode draad dat de Graven elkaar beter wisten te vinden. Met een paar passes en lange ballen verscheen er regelmatig zo'n exemplaar voor Eddepet, die enkele keren knap kon redden. Maar even zovele keren was er geen houden meer aan. Niettemin wist ook VE2 tot scoren te komen. Met name in de laatste 20 minuten van de wedstrijd, toen de krachten wegvloeiden bij de stacaravanhouders van de Graven. We wisten meer druk op te bouwen en daar volgde nog enkele goals uit. Het leek te doen om de score weer in balans te krijgen, helemaal toen Begt een beukje kreeg in de 16. Iederen zag het maar helaas gebeurde het buiten het gezichtsveld van de scheids, en die gaat er over. Begt boos naar de kant. Mag ik zeggen dat dat meteen ook de seizoensouverture van de irritatiewissel was? Ja dat mag ik zeggen. Begt was boos. Maar niet lang hoor. Het kwam trouwens niet ten goede aan de goede sfeer op het veld, maar heren van stand weten zich toch altijd redelijk te concentreren op voetballen. Met als hoogtepunten in de slotfase een mooie pegel van Bas en een fraaie tegendraadse kop-goal van Sander. Tot de scheids van dienst er genoeg van had en na weer een Graafse goal én de aftrap affloot. Wat een gelijkspel had moeten worden eindigde zodoende in een uitslag van 4-6 of iets dergelijks. Het Freundschaftreffen eindige zoals eigenlijk altijd beregezellig, mede mogelijk gemaakt door het heerlijke weer, de handenschudderij en de Wiedergutmachungsdrankjes.

De afdronk van deze wedstrijd is toekomstgericht. Na de frivoliteit van de zomertrainingen was het heilzaam (en soms confronterend) om het spelletje op een heel veld te spelen. Komende zaterdag gaat het om het 'echie' voor de beker en dan zal VE2 uit een ander vaatje moeten tappen als het om 15 uur in Lisse verschijnt tegen de plaatselijke VE1. Die kennen we inmiddels ook goed en als daar niet zo veel handige jongelingen tussen spelen zou dat meteen een Auferstehungtreffen kunnen worden. Benieuwd wie dan de penvoerder wordt.

Tot dan!

Nico

zaterdag 5 september 2015: FC Lisse VE1 - SVC'08 VE2: 1-2 (0-2)

De kop is eraf!

Na een zomer lang trainen en de verloren oefenwedstrijd tegen de Graven stond zaterdag 5 september de eerste officiële wedstrijd van het seizoen op het programma, de bekerwedstrijd tegen FC Lisse. Niet iedereen was de zomerstop zonder kleerscheuren doorgekomen en daarom stonden we met een krappe selectie van 12 man op het veld. Ed stond wederom in het doel en Ardy was er ondanks de liesblessure bij. Klasse heren!
Het veld was sappig, de regen was gestopt en maakte plaats voor een fijn zonnetje. Tijdens de minuut stilte konden we de tegenstander even goed bekijken. Veel bekende gezichten maar ook weer verjonging, ditmaal een speler die vorig seizoen nog in de topklasse speelde. Mooi, Lisse was er dus iig niet slechter op geworden en niks stond een lekker pot voetbal meer in de weg.

Lisse had het beste van het spel, creëerden telkens een overwicht op het middenveld en probeerde met steekballetjes gaten in onze defensie te slaan. Na even zoeken naar het juiste antwoord zakte we iets meer in zodat er weinig ruimte meer tussen middenveld en verdediging zat en we steeds vaker en sneller de bal konden onderscheppen en razendsnel omschakelde op de counter. Bij vlagen werd er spectaculair samengespeeld, haarscherp gecombineerd, gedurfd ingespeeld en snel het spel verlegd van links naar rechts en omgekeerd. SVC kwam beter in de wedstrijd en verscheen steeds vaker voor de doelman van Lisse. Het was Ardy die de score opende na goed doorzetten van Bas. Even later was het na weer een prachtige aanval 2-0 door Franc. Met name de inspeelbal van Johan, met buitenkant rechts, moet vermeld worden. Lisse zette hier nog wat schoten en lobjes tegenover, maar echt in gevaar kwamen we niet tot de rust.

In de tweede helft kwam Lisse met nieuw elan uit de kleedkamer, werden we direct onder druk gezet en kwamen we er voetballend niet goed meer uit. Lisse kwam al snel op 1-2 en dankzij een briljante redding van Ed scoorde Lisse niet uit een vrije trap. Lisse hield het hoge tempo niet vol en wij kregen weer meer mogelijkheden om te gaan voetballen wat direct tot een grote kans leidde die er helaas niet inging maar eigenlijk wel de 1-3 had moeten zijn. Uw verslaggever weet niet of Lisse daarna nog grote kansen heeft gehad of dat SVC de wedstrijd soeverein en gecontroleerd uitgevoetbald heeft omdat hij zelf al in de kleedkamer zat. (Nee, geen blessure) Einduitslag was 1-2 en dat is een fijn begin van de bekercompetitie. Volgende week PKC die er tien heeft ingeschopt dit weekend, dus een mooie nieuwe uitdaging.

Bertrand

zaterdag 12 september 2015: SVC’08 VE2 – PKC'85 VE1: 1-5 (0-1) (beker)

Ondanks de aangekondigde herfst was het een mooi voetbalweertje. Lekker ballen op het intieme veldje 4 tegen PKC 85. Ons ploegje aangevuld met gastspelers Bas, Chris, Patrick en keeper Ed. Moeiteloos ingepast.

SVC Vets begonnen dan ook lekker aan de wedstrijd. Het stond goed, de aanval werd gezocht. De gasten van PKC moesten even bij schakelen. Maar al snel kwamen ze beter in hun spel en vonden ze hun levensgevaarlijke spits, die in zijn uppie iedereen uitspeelde, behalve Ed (die pas echt goed stond… en dook). De schade bleef beperkt; en omdat ook de SVC-matties matig om gingen met de paar kansen, gingen we rusten met 0-1.

Na de thee vielen de goals voor PKC 85 wel: 0-2; 0-3; 0-4. De 1-4 eregoal (van Anschlüsstreffer was geen sprake) kwam op naam van Patrick, na een mooie aanval over schijven, met de assist van Aad. Op de eindstand van 1-5 in deze sportieve pot viel weinig af te dingen. PKC 85 was fitter en beter. Voor het #fijnteam van SVC'08 waren ondanks dit verlies wel wat lichtpuntjes te noteren: de Vets bleven voetballen (geen wanklank gehoord); “enkele” spelers pakten hun rust (net als Robben moet je veteranen langzaam brengen en het seizoen duurt nog lang) om er straks in de competitie weer helemaal te staan; keeper Marco pakte zijn eerste supportersminuten (was helemaal komen lopen naar de club, omdat zijn milt nog niet op de fiets mag en sloot namens VE2 de derde helft af); Hansi was dinsdag al gesignaleerd op het trainingsveld (en mocht eigenlijk nog niet lopen, maar de bikkel had al aan zijn conditie gewerkt door de Noordzee op een neer te zwemmen). Kortom, het wordt nog een mooi competitie.

Franc

zaterdag 19 september 2015: Quick Steps VE1 - SVC'08 VE2: 5 - 3 (2 - 2)

Woord van de dag: 'sportiviteit'

Uw verslaggever van vandaag kijkt momenteel naar het WK Rugby en realiseert zich dat sportiviteit het woord van de dag is.

Onze SVC veteranen speelde vanmiddag tegen de Haagse traditionsverein Quick Steps. De club waar onze Bas 15 jaar geleden afscheid nam van het eerste elftal waar hij als degelijke, meters makende rechtsback furore maakte. Dit was te zien in de ontvangst van Bas en het team, door vele sportieve Quick Steppers.

Onze invalkeep, Marcel, zoon van barman Sjaak, was ruim op tijd om zijn haren goed in model te doen. Haarbandje erin, lekker pakkie an, broekje van pa geleend, het zag er gelikt uit, check de foto linksonder.

Kleine Jan was ruim op tijd, het schijnt een goed voornemen te zijn uit 1983 die nu in werking treed. De tenues hingen derhalve schoon, fris en gestreken aan de daarvoor bestemde haakjes.

Er was vooraf wat onduidelijkheid of we een elftal op de been konden brengen, dus besloten Bert (zeldzaam mooi door de benen gespeeld) en Bertrand (katertje was niks van te merken) dat zij Rogier, een sportbilly van weleer, dronken zouden voeren en klaar zouden stomen. Welnu er stonden 8 paar schoenen voor hem klaar, maar Rogier was in geen velden of wegen te bekennen. Gelukkig kwam hij de tweede helft nog even kijken en hij genoot. Net als supporter en marathonloper Ramon. Meneer op de foto rechts genoot vast ook. Met twee wissels waren we overigens toch goed voorzien. Uiteraard dankzij Joris, wat een fijne kerel en wat een fijne passjes zo links en rechts.

De wedstrijd dan: wat heeft een wedstrijd nodig? Twee teams die lekker sportief willen ballen, twee grensrechters die lekker sportief willen vlaggen en twee teams die gewoon lekker sportief willen voetballen. Het werd een fijne pot zeg. Wij begonnen netjes met verzorgd voetbal, QS begon met een tropische verrassing minder op het veld, maar scoorde wel door slordig verdedigen van onze kant. Met 11 man bij QS gingen wij bij vlagen nog beter, maar vooral nog effectiever voetballen. Bert bereidde een prima goal voor, mede mogelijk gemaakt door een dieptepass van Bas. Erik en KC zorgde voor de voorsprong. Er werd naar hartelust gewisseld, of enige katers daaraan hebben bijgedragen laat ik in het midden. Het werd 2-2 door slordig balverlies op het middenveld.

De tweede helft was voor ons. Na een wat stroef begin, was het wat minder quick en wat minder step bij de tegenstander. KC Had het op z'n heupen en als Erik de bal aflegt is het altijd raak. Mooie teamgoals van KC en Erik. De derde tegentreffer viel in de laatste minuut en was slechts voor de statistieken.

De scheids was top, floot eerlijk en liet de wedstrijd de wedstrijd. Na afloop geen erehaag zoals bij het rugby, dit was ook niet nodig iedereen verdiende een buiging vandaag.

Ardy


   

zaterdag 26 september 2015: sv Loosduinen VE2 - SVC'08 VE2: 3-2 (1-2)

Uw verslaggever was door de vele wegafsluitingen lang onderweg om verslag te doen van Loosduinen VE2 - SVC 08 VE 2. Eenmaal aangekomen bij de voetbalvereniging Loosduinen bleek hij als eerste aanwezig te zijn. Beide teams waren nog niet aanwezig. Gelukkig verschenen deze en de scheidsrechter al snel op de groene (echte) grasmat. Het weer was heerlijk, niets stond dus een fijne pot voetbal in de weg.

De eerste helft golfde heen we weer. SVC kwam middels 2 messcherpe counters op 2-0 door de spitsen Erik en Franc. Loosduinen kwam op 2-1 door een mooi gekruld schot in de rechter bovenhoek. Deze helft kende ook een (terecht) afgekeurde buitenspeldoelpunt en een aantal 95% kansen voor beide doelen. De (tot dan goed leidende) scheidsrechter floot voor de rust. Tijdens de thee, zo vernam uw verslaggever van een anoniem bron, werd een strijdplan besproken en voor enkele spelers wissels doorgevoerd.

De tweede helft begon hetzelfde als eerste, gelijk opgaand en sportief. Toch drong Loosduinen aan en maakte door een misverstand in de verdediging gelijk, 2-2. De scheids was sindsdien niet helemaal objectief meer volgens uw verslaggever. Veel beslissingen vielen ten onrechte nadelig uit voor SVC. Dit leidde oa tot het wegsturen van de andere door commentaar op de beslissingen van de scheids en het (zacht) gooien van de bal naar de scheids zo'n 10 minuten voor tijd. Volgens uw verslaggever een domme daad van de andere die zo zijn team onnodig benadeelde. Ook de andere dacht er zo over en bood via uw verslaggever dan ook zijn excuus aan. De 3-2 voor Loosduinen had echter niets te maken met het spelen met 10 man daar de scheidsrechter ten onrechte een buitenspel doelpunt goedkeurde. Jammer (en onterecht) dat de wedstrijd zo moest eindigen.

Al met al een teleurstellende middag voor SVC. Er had zeker meer in gezeten. Via de aanvoerder vernam ik dat ik alle invallers moet bedanken voor het meedoen.

Groeten van Uw (andere) verslaggever

Zaterdag 3 oktober 2015: SVC’08 VE2 – Blauw Zwart VE2: 4 – 1 (2-1) 

VE2 pakt de volle winst tegen 'de blauwen'

Drrrie oktoberrr, Leids ontzet; hutspot en haring en wittebrood. Daar hebben Scheveningers en Wassenaarders we niet zoveel mee. Alhoewel, haring misschien, maar feest in Leiden is ‘daar’ (als in: niet hier) en hutspot associeer ik ook met de winter, koud en vochtig. Niets van dat alles hedenmiddag op het Oostersportpark. Het was hier (weer) zonnig en warm voetbalweer en de mat op veld 3 was netjes vlakgerold door de wedstrijd voor ons. De bidons waren gevuld met verfrissend water en 11 man en twee wissels hadden er zin in. De tegenstander Blauw Zwart werd voor de aftrap op het oog getaxeerd op ‘iets jonger dan wij’. Deze taxatie kwam van Aad en dus beëdigd. Zijn directe tegenstander was misschien sneller, maar het gaat om het uithoudingsvermogen, precies Aad’s sterke punt... hoewel hij lichtjes naar Franse Pernot riekte.

Scheidsrechter Hans van der Pot, kort daarvoor nog heerlijk op het terras in het zonnetje bij zijn vrienden, was gestoken in een onberispelijk tenue en kon tijdig laten aftrappen voor eerste helft. Meteen ‘doken’ we op de bal, speelden op hun helft en zette druk als er balverlies was. Niets aan het handje, die goal komt wel. Zij gebruikten vooral de lange bal en daar had onze defensie doorgaans geen moeite mee. Maar de eerste uitval van de blauwen was genoeg om de goal tegen te krijgen. Balverlies achterin en na twee passes werd Eddepet gepasseerd, kansloos op het schot van dichtbij. VE2 raakte er niet door van streek. Het bleef geconcentreerd spelen met passes diagonaal over het middenveld. Uit een aanval kort na de tegengoal kregen we de bal in het vijandelijke 5-metergebied waar KC de bal inschoot. De verdediger kon die inzet nog blocken maar dat betekende wel dat de bal achter de keeper lag: 1-1. Gesteund door het terecht rechttrekken van de stand gingen we verder waar we mee bezig waren. Tien minuten later werd er gefloten voor een overtreding op de punt van de 16. Joris eiste deze bal op en schoot het leer strak diagonaal over de keeper in de verre hoek: 2-1, wát een mooie goal. Boze tongen beweren dat het een mislukte voorzet of een frommelgoal zou zijn, maar die proberen slechts het objectieve verslag te compromitteren. 

In de rust kwam de slappe thee, genereus uitgeschonken door Nico. De aanwijzingen in de kleedkamer waren verwarrend; een deel der spelers vond dat we dit toch konden winnen en een ander deel waarschuwde dat we er nog niet zijn. Dat lijkt hetzelfde maar de kneep zit ‘m in de nuance. KC voelde aan de knie maar kon door. Tini daarentegen niet, want hij had te veel last van zijn been; vrij snel al in de eerste helft moest hij worden gedeporteerd. Dat schijnt hem vaker te overkomen.

Na de rust enkele wissels. Zo kwam na vele weken langs de lijn onze Hansi Hansi weer tussen de lijnen. De tweede helft begon overrompelend. Uit de eerste aanval kwam de bal na een paar passjes op het middenveld terecht bij Joris die nonchalant een mannetje uitspeelde en de bal vervolgens over de keeper het doel in wipte. 3-1. Dit keer waren zelfs de boze tongen sprakeloos. Wel fijn dat in elk geval de kleding van Ardy, die zelf op Cyprus de ene na de ander Keo achterover werkt, eindelijk weer eens scoorde. De tegenstander was ook overrompeld want die zeiden nog tegen elkaar dat de tweede helft was begonnen. In het vervolg van de tweede helft lieten we de teugels wat vieren, onbedoeld of niet. De tegenstander drong wat meer aan maar echt gevaarlijk werd het zelden. René, Bert en Hans hielden de boel droog en de spaarzame slippertjes werden opgeraapt door Eddepet. Hans etaleerde zijn rust aan de bal en schermde zijn opponent af, al was dit wel de stukgelopen tegenstander van Aad, dus wiens verdienste was dit nou helemaal? Wij kwamen er vooral nog uit in de counter. En eentje was messcherp. Uit een pass van Bas (dacht ik) kwam Franc aan de bal, die een keer kon kappen en de bal vervolgens tegen het netje legde: 4-1. Ook een goeie goal. De wedstrijd was gespeeld, maar duurde nog 20 minuten. Er gebeurde niet heel veel meer, behoudens twee kansen voor KC en voor Bas. Met name de volley van KC uit een pass van de zijkant vanaf de rand van de 16 is memorabel. Zijn knappe inzet (met zere knie) kon door de keeper maar net over de lat worden getikt. En die keeper lag ook dwars op een ziedend schot van Bas. Aan de andere kant claimden de blauwen nog een pingel nadat een Blauw-zwarter in de 16 tegen René aan trapte. Leidsman Hans moest hier terecht niets van weten. Aan de score veranderde dus niet veel meer. Of eigenlijk niets. Helaas moest Franc uitvallen met wat een zweepslag lijkt. De goed leidende Hans floot op verzoek van beide aanvoerders voor het einde der wedstrijd na een vervelende blessure van een der blauwen in een poging KC van een doelpunt af te houden. Een jammer einde voor hem, maar het was een mooie, uiterst sportieve wedstrijd. Mét winst voor de thuisploeg, niets op af te dingen.

De derde helft kon nog net een laat middagzonnetje meepakken rond de picknicktafel waar het gele sap maar ook steeds meer witte wijn werd uitgeschonken. Zolang dat aan dames is, maakt niemand daar een probleem van. Zo kwam een mooie middag ten einde en kon VE2 de eerste competitiepunten bijschrijven. In één klap in de middenmoot; dát zijn stappen. Hulde aan Henk Vlag, die ‘soeverein’ stond te vlaggen, Hans (idem) voor het fluiten, KC (idem) voor het verzamelen van de materialen, Aad (idem) voor de barbezetting waar hij zijn tweede helft voor opofferde, Mien en Kevin (idem) voor het supporteren en uiteraard Bert (ahum) voor de ww (de wekelijkse was). Alsof het gewoon is. 

Komende zaterdag spelen we uit tegen de ‘officiële’ Graven op de Roggewoning, op een best-wel nare tijd; kwart over 4. Mag het licht aan? Nieuwe kansen om verder te stijgen op de ranglijst. En dan ook weer een andere verslaggever.

Beterschap aan de geblesseerden!

Fijn weekend!

Nico

zaterdag 10 oktober 2015: Graaf Willem II-VAC VE2 - SVC'08 VE2: 5-3 (2-1)

Het Andere Tweede laat zich in de luren leggen.

Optelling SVC:
Ed op doel. Had al een potje bij VE3 gespeeld. Achterin Begt, Fennema, Ramon, Mark, Aad,
Middenveld en voorhoede: Casper, Chris, Joris, Bertrand, Nico, Jan K., Sebas (miste een penalty),
Vlag: Kees Dekker, die het met een zere knie niet aandurfde te voetballen.
Scheidsrechter: Piet Jol (floot helemaal prima)

Verzamelen is een typisch voetbalwoord. Met de ene tegenstander heb je meer dan met de andere. Een groot aantal Graven zag een paar jaar geleden in dat SVC een veel leukere club is en zij transfereerden zich zelf. Er is een volledig Graven team in het SVC tenue gehuld en een groep van een man of 15 traint op donderdag op SVC. Onder aanvoering van Chris Krijger wordt die groep steeds groter. Onze geweldige aanvoerder Rene Fennema heeft steeds moeite een volledig elftal samen te stellen uit een selectie van 20 man, die gehinderd door pijntjes, versleten knieën, demonstraties op het Malieveld en VUT-reizen afgelopen zaterdag 10 man moest missen. En dan kunnen we immer een beroep doen op die ex-Graven. Zo verzamelden we op de Roggewoning met drie ex-Graven en stonden twee teams als 1 groep te verzamelen. We gaven elkaar en de tegenstander een hand en een knuffel. Dat zie je niet zo vaak. Het biertje na afloop dronken we echter gescheiden. De goede sfeer was wat bekoeld.

SVC begon voortvarend. Met uw verslaggever op de bank begon SVC geeneens met haar sterkste opstelling. Maar na een minuut of drie eindigde een solo-actie van Jan K. in een prachtige 0-1. Nog geen vier minuten later lag de 1-1 er al in. Waar SVC in mijn ogen de betere was, kregen de Graven meer grip op de wedstrijd en haalde het SVC volledig uit haar eigen spel. Posities werden verlaten, opdrachten niet uitgevoerd etcetera. We leken ADO wel.

Welnu, de pijn zit ‘m in de 2e helft. Onder de Graven bevond zich een aantal schoppers. Venijnige, gemene overtredingen. Huilen en piepen om vermeende handsballen, bij vrije trappen de bal lullig verplaatsen en dergelijke. Gedrag waar wij niet zo van houden. Ex-graaf Chris was er helemaal klaar mee en hield het voor gezien. Hij werd een aantal malen lelijk geschopt door een Graaf die zich gedroeg alsof hij Johan Cruijff zelf was, maar een doodnormale modale voetballer (net als wijzelf) was. Of de exodus van Graven richting SVC een motief achter die nare gedragingen was blijft een gissing.

Bij een stand van 4-3 haalde Joris prachtig uit op doel, de keeper had ‘m niet. Maar een Graaf stompte met zijn hand de bal van de doellijn af. Onsportief, rood-waardige flauwekul. De scheids hield het bij een penalty. Sebas eiste de bal op. En schoot naast. Weg verdiende 4-4. Toen kwam helemaal alle frustratie bij een aantal (het gros van die gasten was overigens helemaal oké) eruit. De spanning van thuis moest er blijkbaar nog even uit. De 5-3 was snel een feit. Klaar.

De derde helft was voor ons! We kregen een pitcher van de tegenstander, een onwijs leuk gebaar! De kleedkamers zijn lekker oud daar. De organisatie had bedacht om zoveel mogelijk teams in zo weinig kleedkamers te proppen. Wij deelden onze kamer met een groep Forum Sport Veteranen. Dat was wat krapjes. Voor de douche kraakten wij een leegstaande kleedkamer, waar de basis werd gelegd voor contractbesprekingen met Joris en Casper. Beiden speelden niet onverdienstelijk, hebben humor en houden van het spelletje. Zeer geschikte kandidaten voor ons team dus!!

Waar op SVC waarschijnlijk nog een mannetje of 100 in de kantine stond, verlieten wij een leeg Sportpark de Roggewoning als laatsten. De komende twee weken geen verslag van ons team. We zijn uitgebekerd, dus hebben voetbalvrij. Verschrikkelijk.

Aad

zaterdag 31 oktober 2015: KSD Marine VE1 – SVC’08 VE2: 4-2 (1-2) 

SVC laat punten door vingers glippen door slippertjes

Wat is het toch altijd een mooi gezicht als je aan komt lopen van de straat, om de kleine kantine van KSD-Marine heen en je ziet het groene gras van beide speelvelden beneden liggen. Het zonnetje scheen over de velden, de temperatuur was ideaal voor wat inspanning en de sfeer was prima in de kleedkamer. Chris was erbij, Ramon pakte de handschoenen en van de twee wissels pakte er één de vlag en de ander een luie stoel. Langs de lijn viel het prima uit te houden. Dat kwam echter niet zo zeer door het spel, want het fijn_team begon wat slordig aan de wedstrijd. Tot kansen leidde dit niet en pas na 10 minuten hadden we het team ‘staan’. De gastheren werden goed afgestopt en er ontstonden zowaar een paar mooie combinaties die van achteruit leidde tot aanvallen. Na zo’n 20 minuten was het KC die de bal op de as meenam en zo’n 20 meter voor hun 16 een boogpassje gaf op Nico. Die deed vanaf de punt van de 16 wat niemand verwachtte: meteen uithalen wat uitpakte een strak diagonaal schot aan de goede kant van het zijnet: 0-1. Die opsteker onderstreepte onze grip op het spel, maar toch waren het te mariniers die gelijk maakten. Een schot van dichtbij bleek teveel voor Ramon, die eerder in de wedstrijd nog een paar goede reddingen maakte: 1-1. Een indicent, was de gedachte, want SVC ging door waar het mee begonnen was; blijven tikken. En dat leidde zo’n 10 minuten voor rust op 1-2, toen Bertrand de bal goed meenam en op tijd de knie tegen de bal kon zetten om de verdediger en keeper het nakijken te geven.

De rust werd gelardeerd met een bekertje heet water waar de vissen nog in zouden spugen. Of het daardoor kwam of toch door iets anders, maar SVC was in het eerste kwartier van de tweede helft het spoor volledig bijster. Opeens lukte geen actie, geen pass meer, gingen de ballen in de voeten van de opponent en zo kwamen de gastheren steeds dichterbij. Ramon had de handschoenen aan Bert gegeven, maar laatstgenoemde kon niet voorkomen dat een foutje in de achterhoede werd afgestraft met een tik in de korte hoek: 2-2. Pas na dit kwartier kwamen we weer bij onze positieven en werd de weg naar voren weer wat meer gevonden. Maar toch was het KSD-Marine dat uit een vrije trap koppend kon scoren. De aanvaller liepen naar voren terwijl onze verdediging dat niet deed: 3-2. De weg naar voren werd nu nóg nadrukkelijker gezocht en de goed leidende scheidsrechter zag ook hoe we kans aan kans rijgden. Een bal op de paal, een bal op de lat, een bal net naast gekopt, een bal net gestuit door de keeper; kortom, aan kansen geen gebrek. Maar het lukte niet meer om te scoren, wat de terechte gelijkmaker zou zijn geweest. Dat de gastheren in de laatste seconden van de wedstrijd nog een keer langs Bert konden scoorden uit een uitbraak, daar maalde eigenlijk niemand om; de punten moesten we hier laten.

Na de wedstrijd bleek dat SVC zich geenszins in de put had laten spelen. Na deze sportieve wedstrijd was het namelijk nog goed toeven op de picknickbanken voor de kantine, waar de Hollandse hits uit de speakers galmden. Met het zonnetje er nog bij, maar toch een tikje kouder, leek het zowaar een wintersporttafereel, inclusief hoogteverschil met wat gepruts daar onder in de kuil. Die velden zo mooi in de diepte, daar zou zo'n club toch meer mee kunnen doen... Het doosje van Erik (gefeliciteerd!) viel uiteraard in goede aarde, dus werd er nog een uurtje of wat nabeschouwd, of voorbeschouwd op andere zaken die komen gaan. Jammer van de punten, we hebben er pas 3, evenveel als onze tegenstander nu, maar we zijn weer lekker in de wei actief geweest en genoten van dat wat we nog kunnen. Da’s in elk geval beter dan je spijten over wat we niet (meer) kunnen. Veteranenvoetbal zoals het bedoeld is. Marco en Ardy, bedankt voor het supporteren, was goed jullie weer langs de lijn te zien, evenals de spelersvrouwen. Dat laatste mag trouwens een zichzelf uitbreidend, vast fenomeen worden :-).

Fijn weekend allemaal! En tot dinsdag, de opmaat voor de thuiswedstrijd tegen Voorschoten’97 op zaterdag 7 november.

Uw backup-verslaggever,
Nico

zaterdag 7 november 2015: SVC’08 VE2 – Voorschoten VE3:  2 - 1  (0-0)

Veteranen-twee speelt de puntenverdubbelaar

VE2 trad deze match het veld in met 2 geleende Krijgers en er was toch weer sprake van tweetaligheid. De ene speelde gewoon in het SVC tenue en de ‘andere’ hanteerde soeverein en gedegen de fluit in een geheel nieuw en bijna lichtgevend maar toch officieel scheidstenue.

De eerste helft ging behoorlijk op en neer en deden de tegenstanders hun naam eer aan, ze konden dus wel voorschieten maar kregen hem er niet in. Dit kwam vooral ook door gelegenheidskeep Sebas die een paar goede safes in huis bleek te hebben. En als de bal hem voorbij was keek hij hem zelf op de paal of lat. Zelf kregen we ook wat kleine kansjes maar het was volkomen terecht dat de zogeheten spreekwoordelijke brilstand van 0-0 op het denkbeeldige scorebord stond (veld 4 heeft er namelijk geenéén, waarom eigenlijk niet! Idee voor de vrienden?).

Afijn, Sebas had er gewoon echt naar zijn zin tussen de palen. Zelfs na wel 4 keer aandringen van Mark voor een keeperswissel in de rust, kreeg hij Sebas niet van zijn voetstuk. In de rust werd er natuurlijk geanalyseerd, tactiek besproken en genoten van de heerlijk thee (die op SVC toch 100% lekkerder smaakt als bij KSD/Marine vorige week).

De tweede helft stond er wat meer wind en viel er af en toe een druppel waardoor het veld toch wel zwaar bespeelbaar werd.  Maar dat deerde de altijd fitte en gedreven veteranen niet en werden er vooral veel KM’s afgelegd (Zie statitics onderaan) door Mark en Aad langs de lijnen. Aad had zelfs een paarmooie acties en dito voorzetten in huis vandaag. Helaas wisten zijn medespelers er geen doelpunten van te maken. We speelden redelijk compact en loerden op de counter. Die kwam er dan ook na een kwartier, een mooie crosspass van Bas bleek op maat voor KC die op zijn beurt de uitkomede keeper verschalkte en de bal daarna rustâg in het hoekje kon schuiven. Wel duurde dit even zodat er 3 Voorschotenaren op de lijn tevergeefs de bal trachtte tegen te houden. Lang konden we er niet van genieten want ca. 10 minuten later lag de bal via een inzwaaiende Voorschot, dit keer lukte het een Voorschotenaar om een voorschot tot doelpunt te verheffen, in het doel en was de brilstand omgetoverd tot een 1-1. Maar vandaag gaven we het niet op. Het weer werd weerbarstiger en het werd dan ook echt vechtvoetbal. Opeens drongen de Schotenaren aan om de winst naar zich toe te trekken. Maar een kwartier voortijd ging de bal met een zigzag over velen schijven op het veld naar voren en was het Bas die de bal in het kleinste gaatje tussen keepert en de paal binnen wist te werken 2-1. Hierna was het aan onze verdediging om deze voorsprong vast te houden en dat lukte dit keer met prima en verzorgd voetbal.

Statistics:

  • Meeste KM’s Aad: 12,5 km (tevens zelfbenoemd man of the Match!), goede tweede Mark: 10,75 km (waarvan 1kmvan en naar het veld)
  • Aantal saves: Sebas 4x
  • Foutloos gevlagd door Henk (of foutieve vlagsignalen Henk: 0)
  • Doelpunten: KC 1x en BAS 1x
  • Invallers: Alex 1x en Chris 1x
  • Aantal pitchers: 5
  • Aantal schalen: 1
  • Aantal nieuwe gezichten*: 1, Valerie de nieuwe vlam van Lange Jan.
  • Aantal supporters: 5, Ardy, Martijn van Eck, Sascha Serbanescu, Cees van Eck en natuurlijk Valerie (of is het Valërie?)
  • Aantal verdiende punten vandaag: 3. Ja ja, een verdubbeling van het aantal wat we al hadden.

Wat maakt een fijn team nou zo bijzonder? Zijn het de gewassen shirts de netjes op nummer in de tas zitten voor de wedstrijd? Is het het gevoel dat je weer met zijn allen iets beleefd hebt op het veld? Is het dat er altijd toch weer gastspelers geregeld worden als we zelf geen 11 spelers op het veld krijgen. Of is het gewoon het bier wat beter smaakt na een overwinning? In ieder geval was het weer fijn om op SVC te zijn!

Groet,

KC

P.S. Johan bedankt voor het prima fluitwerk!

 

* (naschrift webredactie:) nieuw gezicht was het niet, ze heeft het al jaren en ze was er bij Loosduinen ook bij, dus hoezo 'nieuwe vlam'? ;-)

zaterdag 14 november 2015: SVC’08 vet 1 – Die Haghe vet 1  11-0 (ruststand 4-0)


Dubbele cijfers en nieuwe impulsen in een verder 'eentonige wedstrijd'


Kennelijk vinden ze bij Ajax dat het onrustig is, nou de veteranen van SVC kunnen er ook wat van. Gedurende afgelopen week werden er, vermoedelijk in de bekende achterkamertjes, diverse contractbesprekingen gevoerd met enkele directe versterkingen. Menig wenkbrauw werd gefronst, maar zoals een goed aanvoerder betaamd kwam hij vrijdagavond netjes uitleg geven in café de Bieb. Was het daarom dat de opkomst zo groot was vrijdagavond, zelfs Jan K. en zijn Jacqueline gaven, weliswaar wat laat, acte de présence. Er is wel eens wat discussie geweest in het verleden over de invloed van de vrijdagmiddag/avondborrel op de sportieve prestaties, welnu Franc was erbij en bewees dat het prima samengaat. Onze invalkeeper, Marcel ‘de haarband’ Knoester schoof ook nog aan, of het met deze jonge god te maken had dat er menig spelersvrouw kwam kijken in zowel de Bieb als op SVC laten we maar even in het midden. Genoeg van de voorbereidende beschietingen.

De wedstrijd vond plaats op een drassig veld 4 met een klassiek herfsachtig sfeertje er om heen. Zoals gezegd begonnen we met Marcel in de goal, achterin ondersteunt door Rene, Jan, Betrand en Aad. Het middelveld was voorzien van nieuwe impulsen, Kasper en Chris voor het loopvermogen en Ramon en Sebas voor de passing en het fysiek, of andersom daar wil ik vanaf wezen. Voorin moesten Franc en KC voor de doelpunten zorgen. Was dat het dan qua veteranen? Zeker niet, het lijkt er wel op dat hoe meer dames langs de kant, des te meer wissels op de bank. En dus stonden Nico(echt waar, alweer), Erik, Bert, Bas en Ardy te popelen langs de regenachtige kant, stond Henk vertrouwd met de vlag in de hand en Johan in mooi geel in de middencirkel. Zelf Hansie kwam nog even buurten. Die Haghe is een voor ons bekende naam, maar in onze poule een nieuwe ploeg die de competitie aardig was begonnen. De wedstrijd begon dan ook gelijkwaardig, waarbij voorzichtig elkaars kwaliteiten en beperkingen werden afgetast. Toch was het na een minuut of 10 al raak voor de SVC-veteranen. Na een prachtige voorzet volleerde Franc de bal al glijdend, sommige zagen hem zelfs vliegen, hard in goal. Het was de opmaat voor een verder eentonige wedstrijd, waarbij Die Haghe zijn dag niet had en mag worden geroemd om hun sportiviteit. Bij de SVC-veteranen lukte bijna alles en tekende Kasper tijdens zijn officiële debuut met een heerlijke droge knal van 27,8 m. voor de 2-0. Een comfortabele voorsprong die ervoor zorgde dat Ramon aan z’n passende kwaliteiten kon werken en Chris aan z’n snelheid. Tijdens een, door goed vooruit verdedigen, afgedwongen corner torende Lange Jan boven alles en iedereen uit en knikte hard de bal achter de keeper. Aad moest vervolgens helaas met kleine spierblessure naar de kant, waardoor Nico op de rechtsbackpositie kwam te staan en dat deed hij soeverein. Volgens uw verslaglegger kwam Bas ook nog in de eerste helft het veld in voor Chris, die z’n gastspelerstatus kwijt is en even kon uitrusten van al het loopwerk. Het werd 4-0 vlak voor rust. Het was ongetwijfeld Franc die scoorde, want die vaart wel na een avondje doorhalen.

De tweede helft was voor de statistieken. Waarbij Die Haghe een aantal blessuregevallen waren te zien, hadden wij nog 3 verse krachten in te brengen. Er werd lustig op los gewisseld, waarbij de tactiek en opstelling nimmer in gevaar kwam. Erik heerste achterin, Franc nog steeds voorin. Kasper is nu al een fenomeen op het middelveld en de overige gladiatoren speelden allemaal een dikke voldoende. Er werd nog 7 keer gescoord. Volgens mijn boekje zat daar een lekkere kopbal van Kasper bij, Ramon snoepte Lange Jan zijn tweede goal af, Ardy fleurde z’n rentree op met twee goals, Franc scoorde nog twee keer en dus 4 in totaal en Sebas deed met een hard hoog schot ook nog een duit in het spreekwoordelijke zakje. Johan floot uitstekend, maar we hebben hem toch het liefst er weer bij in het veld. Joris, aanwinst nummer 3, komt vanaf komende week ook nog meedoen, er breken mooie tijden aan.

De derde helft was van beide kanten uitstekend. Waarbij Kasper zijn officiële debuut inluidde met het betalen van de derde helft. Een zeer  sympathieke actie, waar Nico nog wakker van ligt. Bert rende op zondag nog 7 heuvelen en KC deed 1 heuveltje. Dit is dus de manier om een regen-/herfstachtig weekend een prachtweekend te laten worden. Dank heren, mede namens alle dames.

Ardy

Zaterdag 20 november 2015: SVC'08 VE2 - Wanica Star VE1: 2-3 (2-2)

VE2  verliest van Wanica Star

Normaal gesproken is dit de koptekst na een uitwedstrijd bij WS, maar ditmaal helaas ook na onze thuiswedstrijd. Dat is verrassend, onnodig en het steekt schril af bij de prestatie van vorige week toen we soeverein met 11-0 van Die Haghe wonnen.

We begonnen goed aan de wedstrijd en de eerste de beste aanval werd ook gelijk doeltreffend afgerond door Kees. En alhoewel we de eerste helft aardig liepen te ballen gaven we toch enkele kansen weg. De 1-1 viel nadat we voetballend uit de verdediging wilden komen. Beter was geweest de bal gelijk hard weg te rossen. Maar ja, dat past niet in de huisstijl van VE2. Vrolijk gingen we weer verder en een soepele combinatie van linksachter naar rechtsvoor luidde de mooiste goal van het seizoen (tot nu toe) in. Ramon kopte ter hoogte van de eerste paal de bal tegendraads snoeihard in de kruising. Lang hebben we echter niet na kunnen genieten want al snel lag de 2-2 alweer in het net. Van buiten de 16 mocht een WS’er te vrij aanleggen voor een harde, droge schuiver. Naast het niet onaardige spel kan verder nog gemeld worden dat meerdere SVC’ers na ogenschijnlijk ongelukkig contact met de tegenstander op de grond vielen. We zouden haast gaan denken dat zoveel ongelukkige botsingen geen toeval meer konden zijn.

Tijdens de rust werd er volop gefilosofeerd over het vervolg van de wedstrijd. Waren we nu wel of niet goed bezig geweest. Werd er soepel gecombineerd of ontbraken de automatismen (ondermeer door gebrek aan wedstrijdritme bij een enkeling)? En zo werd er vrolijk door gebabbeld en kwamen we zonder eenduidig strijdplan weer uit de kleedkamer. Al snel werd het 2-3. We kregen nog wel kansen op de gelijkmaker, maar de bal wilde er niet meer in. Als de bal al op doel kwam, dan bleek de keeper van WS niet te passeren. Tijdens de tweede helft werden Erik en keeper Richard nog uit de wedstrijd getrapt en was het overduidelijk dat er echt geen ongelukkige botsingen of overtredingen door WS werden begaan. Het was pure opzet en ze gaven er blijk van geen respect voor de ledematen van de tegenstander te hebben. De 4 gele kaarten waren terecht en de kleur rood had in enkele gevallen zeker niet misstaan. Ondanks de misdragingen begrepen de WS’ers niet dat er steeds tegen ze werd gefloten. In het veld werd nog wel geprobeerd om uit te leggen dat het iets met oorzaak en gevolg te maken had, maar dat ging er echt niet bij ze in. Als ongeleide projectielen bleven ze maar mekkeren, zeuren en schelden tegen de scheidsrechter en tegenstander, ongeacht hoe onbesuisd hun overtredingen ook waren.

Hoe wrang het verlies ook was, de derde helft was wel weer gezellig. Wie het langst blijft betaald de hoogste rekening. Dit is een oude ski-wijsheid die zaterdag ook nog opging. Maar dat mocht de pret niet drukken en zo sloot VE2 de dag toch weer positief af.

Bertrand

SEV VE1 - SVC’08 VE2: 2-5 (1-5)

VE2 dodelijk effectief tegen SEV

VE2 trad op een winderig en zwaar veld aan tegen onze vrienden van SEV. SEV staat voor Sport en Vriendschap en beide onderdelen spreken ons bijzonder aan. Bijkomend voordeel is dat de velden dicht bij het o zo gezellige Leidschenhage liggen en dat betekent dat Bas altijd ruimschoots op tijd aanwezig is bij SEV. Hij had daarmee alle tijd om op zoek te gaan naar de verdwenen pasjes. Helaas ontbraken er ook diverse spelers, maar een aantal had wel hele legitieme redenen om afwezig te zijn. Chris liep vooruit op de conclusies van de klimaattop in Parijs en inspecteerde alvast de ijsdikte in Bartlehiem. Marco, weliswaar weer hersteld van zijn miltkwetsuur, moest in zijn historisch museum zorgen dat de tijd stil bleef staan, want “dat gaat niet vanzelf.” Aad besloot zijn zoons te gaan aanmoedigen en verrichtte daarnaast goed werk door samen met zijn Ellen een bardienst te draaien bij SVC. Hulde! En Nico moest het vakantiegeld nog natellen. Ook dat moet gebeuren!

De kleine generaal had een mooie opstelling gemaakt die door Ramon en Bert op het veld nog iets verder werd geperfectioneerd. Fijn dat we die vrijheid hebben! Beide teams begonnen fris en gretig aan de wedstrijd. SEV is een soepel spelend team met een aantal snelle en hele handige mannetjes voorin. SEV bouwde zorgvuldig op en hoopte op een individuele actie van een van de spitsen. SVC wist de aanvallen onschadelijk te maken, maar kon niet voorkomen dat het langzaam maar ook heel zeker steeds verder op de eigen helft werd vast gezet. En laat dat nu net het spelletje zijn dat SVC bijzonder graag speelt. Het team leunt graag op de verdediging, zorgt dat keeper warm blijft, laat de tegenstander het spel maken en kan dan vanuit de tegenaanval kansen creëren. Na ongeveer 15 minuten werd de bal op SEV veroverd en met een prachtige counter over 4 of 5 schijven werd de verdediging volledig uit elkaar gespeeld. Tini verscheen oog in oog met de keeper: 1-0 dus! SEV maakte zich geen zorgen en ging met goed voetbal op zoek naar de gelijkmaker, maar het was SVC dat al heel snel de wedstrijd in het slot gooide.

De as van het veld, gevormd door het koningsduo Joris en Sebas en opgejaagd door voorstopper Ramon, stoof diverse keren met prachtige combinaties in luttele seconden van onze 16m naar het strafschopgebied van de groen-witten. Daar aangekomen was het vervolg betrekkelijk eenvoudig. Steeds werd de bal aan Erik gegeven. Normaal gesproken zou hij zelf gepoogd hebben te scoren, maar na de berekeningen van Nico voor de winterport speelde hij slechts op 60% van zijn vermogen. Hij maakte het zich zelf heel makkelijk en besloot alleen nog maar assists te geven. Een goede keuze! Hij was bij alle aanvallen van SVC betrokken; Tini, Joris, Sebastiaan en Ardy (2x) maakten er dankbaar gebruik van. Recordhouder was evenwel Ramon. Hij was echt bij álle (tegen-)doelpunten betrokken. Als hij naar voren ging, dan scoorden wij. Bleef hij achterin of in de kleedkamer, dan scoorden zij.

Bij SEV liepen de irritaties inmiddels hoog op. Zo hoog dat de ervaren scheidsrechter zich genoodzaakt zag om iets eerder dan te doen gebruikelijk te fluiten voor de thee. In de rust werd in de kleedkamer over van alles en nog wat gesproken, maar niet over het voetbal. Dat was terug te zien op het veld. Met uitzondering van de keeper Marcel bakte heel SVC er niet veel meer van. SEV was de hele tweede helft de bovenliggende partij, maar kon niet echt overtuigen. Slechts een keer was de handige spits de verdediging te snel af om de score voor SEV een iets dragelijker aanzien te geven. Daarna lag de spits aan de ketting bij Bertrand, die net als Erik, slechts op 60% van zijn kunnen speelde. Hij ging af en toe op de grond liggen om even uit te rusten én om en passant de bal te veroveren. De SEV-spits vond dat kennelijk ook wel relaxed, want hij kwam - zonder overigens geraakt te zijn- vaak even naast hem liggen. Verder gebeurde er niet veel in de tweede helft. Alleen de beide Jannen lieten nog van zich horen. In het laatste kwartier maakte Kleine Jan zijn rentree na een vervelende blessure. Fijn! Ook lange Jan wilde nog wel een paar minuten meespelen. Hij zette overtuigend aan voor de warming-up, voelde iets in zijn rug en keerde onmiddellijk terug naar de bank. In de kleedkamer wist hij gelukkig wel te melden dat we op 4, 5 en 6 juni weer welkom zijn in Vries. Ardy heeft voor die periode grootse reisplannen, maar het team rekent er op dat hij nog iets heel creatiefs weet te verzinnen om onder de vakantie uit te komen. Dat komt goed!

Marcel, bedankt voor het keepen. Mientje bedankt voor de trouwe support!

Bert

zaterdag 19 december 2015: Voorschoten'97 VE1 - SVC'08 VE2: 4-3 (1-2)

 

 

 

Over gemiste kansen en de kerstgedachte

In de laatste wedstrijd van het kalenderjaar stond een inhaalwedstrijd uit bij Voorschoten op het programma. Een blik op de kalender leert dat kerst nog maar zes dagen duurt, maar met 14 graden, weinig wind en een lichtgrijs wolkendek doet het verre-van winters aan. Mooie omstandigheden voor een potje kerstvoetbal, dat dan weer wel.

Na de nodige onderlinge en publieke besprekingen in de kleedkamer werden de frisgewassen tenues aangetrokken en werd naar kunstgrasveld 2 verkast. Nog even wachten voor we het veld op konden, want de wedstrijd voor ons was vanwege onregelmatigheden even stil gelegd en zojuist weer begonnen. Daar was de kerstgedachte even ver te zoeken. Toen de ons bekende, bejaarde maar lepe scheidsrechter affloot voor het begin van de wedstrijd, bleek dat SVC geconcenteerd aan de wedstrijd begon. Met combinatievoetbal werd de weg voorwaarts gezocht en enkele keren prima gevonden. Nadat de eerste mogelijkheden niet werden benut, was het Franc die op 30 meter van het doel met een fraaie boogbal voor het eerst de goalie van de gastheren verraste (0-1). Voorschoten rechtte de rug en na de eerste van de spaarzame uitvallen van Voorschoten te kunnen neutraliseren was het daarna toch raak door een flipperkast-situatie tussen diverse spelers en de paal, waar het laatste tikje door een Voorschotenaar werd gegeven (1-1). Combinerend was SVC echter de betere en zo bleef de aanvalsdrang zorgen voor kansen. Jan, Kees en Franc maakten meters voorin tot dat de bal bij de op rechts uitgeweken Franc terecht kwam. Die bracht de bal strak voor, net over de verdediging heen, waarna het voor Joris een kerstkoud kunstje was om de bal hard in de goal te koppen: 1-2. We hadden de kansen om de score verder te laten oplopen, maar in de omschakeling waren toch ook kwetsbaar. De ruststand was een volledig terechte 1-2.

In de tweede helft begon VE2 slap, të slap. Combinaties werden moeilijk en duels werden minder gewonnen. Het was dan ook wachten op het moment dat Voorschoten gelijk maakte. Met een diepe bal kon hun spits doorlopen en na het ontwijken van wat witte sokken de bal achter de kansloze Eddepet prikken: 2-2. Er moest een schepje bovenop, dat beseften we allemaal, maar met alleen maar extra energie erin pompen redden we het niet. Het beeld van de eerste helft leek gespiegeld, we kwamen er nog maar weinig uit. De 3-2 volgde dan ook snel. De moed zakte in de schoenen nadat ze ook nog 4-2 maakten na een traditioneel "laat maar"-misverstand waar Joris zich héél klein zou hebben gemaakt. Op de tribune zat trouwens SVC'er Arjan dan Dulk die niet ons maar de assistent-scheidsrechter van de gastheden aan het aanmoedigen was. Toch ook bijzonder.
Met hernieuwd gevonden energie van het soort 'dat zal niet gebeuren' werden we weer sterker. Met een offensief met opbouw van achteruit konden we eindelijk weer aandringen. De gastheren hadden echter maling aan onze offensieve aspiraties, want spelhervattingen werden traag, het voorzichtige passje naar achter werd meer gegeven en een balletje naar hun handige buitenspelers leverde tijd op. Laat ze maar komen, moeten ze gedacht hebben. De inzet van VE2 was hoog, maar als we al in de 16 kwamen was er altijd een been, een lijf of wat anders. Bert claimde nog onderuit getrokken te zijn en vroeg -zoals alleen Bert dat kan- uiterst beleefd en beheerst aan de scheidsrechter of hij dat eventueel gezien zou kunnen hebben, maar de grijsaard-met-fluit (met respect) had op dat moment alleen oog voor twee geblesseerden in hun 16. Leunend op hun verdediging slaagden ze erin de ruimtes zo klein te houden dat er weinig door kwam. Slechts een individuele actie van Franc, die zich knap vrijspeelde op de rand van de zestien en de bal in het hoekie schoof, bleek succesvol (4-3). In de laatste 5 minuten volgde er nog grote kansen voor Kees en Jan, maar die konden een meter voor het doel de bal slechts achter de ster van Bethlehem aan sturen.

Begrijpelijke ontgoogeling in de kleedkamer. Met hier en daar een speler met een persoonlijk rouwmomenje. Dit had niet gehoeven. We verliezen blijkbaar van laagvliegers. Stemmig muziekje in de kunststof-versterker. Slechts te drinken uit onze eigen bidons. En niemand wilde het verslag schrijven, nu helemaal niet meer. We hadden ons in de top-4 kunnen nestelen. Jammer jammer, maar in de traditie van de kerstgedachte kun je ook zeggen dat we Voorschoten'97 van een degradatieplaats af hebben geholpen. Nadien was het nog prettig toeven in de kantine, waar Annemarie (van Joris) zich presenteerde als liefhebber van het #fijnteam én het gele sap en dat zien we graag. Rest me iedereen fijne kerstdagen te wensen, een veilige jaarwisseling en tot volgend jaar op de SVC-nieuwjaarsdag op zaterdag 2 janauri!

Nico, uw back-up verslaggever

SVC'08 VE2 - Rijnsburgse Boys VE1: 5 - 1 (3 - 0)

 

Wedstrijd verslag "buitengewoon koud vandaag" en toch een walkover op R'boys.

Met een vertraging van een kwartier extra starten met de wedstrijd in het licht naar het donker van de avond.
15 man aan de start en Hans te laat in de kleedkamer maar met een goede reden. Even goed bijpraten met "de Zwan". Mooi om te voelen en te zien hoe het VE2-team één geheel is met elkaar en met degenen daar omheen.

Warmlopen op gras en spelen op kunstgras.
De wissels zijn bekend en de start gaat, onder eerdergenoemde koude omstandigheden, 15 minuten gelijk op en dan komt de 1-0 nul van Eric. Ja, een opbouw van Aad naar Chris (huh Chris Graaf?), voorzet, doorkoppen door Nico en een halve omhaal van Eric en het is raak.

Botsing met Nico? Eerste opstootje geboren.....klo....en jij....! De bank grijpt in en wisselt "de Taal" die altijd gedreven is in onschuld. De bank is in middels vol gelopen met supporters. Oma Kees en broer Kees die  al bij de tegenstander verhaal ging halen na een uitlating van een R'boy. En Oma die lekker aan het lobbyen was naar de drank van Hans en Theo die met Koffie (uhhhh mix koffie en de rest op het veld) kwamen aanlopen. De melding was nog: niet roken en drinken op het veld...hahaha. De mannen vonden maar dat er een dure bank met wissels was. Wie is die nummer 16? 'Nieuwe aankoop', hoor ik Kees zeggen. Bleek later te wisselen koukleun. Enfin, Bas voor Nico en Bas zeker 5 keer alleen op de keeper af. Minimaal 1 doelpunt nadat hij terug kwam van de keeper 2-0. Pasje kwam volgens mij van Hans. En wat een vrijheid op het middenveld met 4 man.

Niet te stoppen die Frank, blijft lopen en gaan. Daarom ook weer een opening vanuit links en midden naar half rechts buitenkantje voet Kas en daar loopt Frank weer door en met links voorgeven laag op Sebastiaan, die rustig met muts op scoort @fijnteam. Wederom mooi voetbal op veld 2.
3-0 de rust in gaan wat een weelde.

Nummer 16 ging gelijk douchen bij rust omdat hij bang was voor het missen van een skiweek van -17 graden. Zijn geluk was dat Jan en René nog aan kwamen om mee te doen.

Donker was het en de lampen gaven een vertroebeld beeld na een sneeuwbui in de eerste helft. Het was ook echt glad geworden en R'boys hadden er niet heel veel zin meer in. Eric er weer in "spits", Kees erin "rechtsback", Chris en Hans samen douchen. Nico ook nog even zitten en daarbij Rene en Jan erbij gekregen (vers). Aad ook nog aan de kant? Het wordt wazig in mijn hoofd.

Wederom veel balbezit en steekpasjes plus wat voorzetten maar al met al een rustige en een 'okee' tweede helft. Met bijzondere momenten zoals "de kogel" Bas, op de eerst paal uit een corner en dan zo in de voetjes van Tini, tweede paal: goal. De woorden waren "ik sta er wel hoor - op de goede plek". Altijd scherp, die Tini.

Even een kort dipje en daarmee ook een lobje over Edwin onze keeper (dank voor het mee doen Edwin) van onze R'boy "catweazle".

Vervolgens hier en daar nog wat mogelijkheden van Eric, Bas, Frank, Sebas, Rene en nog veel meer. Het had 8-1 mogen zijn maar goed. Snel afronden en in de laatste 3 minuten nog een steekpassje van Frank op Kas en eindelijk onder de keeper door. De keeper was een van de betere bij R'boys. Ramon had ook nog even zijn kamikaze moment van onze ijscoman bij R'boys en vervolgens nog een grote mond ook van onze R'boy na een belachelijk actie vanachter bij Ramon. Maar goed iedereen heel van het veld af met een zeer terechte 5-1 winst.

Wel lekker op wintersport gaan zo na een goede overwinning op de zo altijd soepel in de mond spelende R'boys.

Plaatje vet en een biertje en gezellig nakeuvelen en douchen. En dan gauw weer naar moeders de vrouw om bij te komen.
Veel plezier in Koningsleiten en doe de groeten aan de bardame in de ronde parasol bovenin Koningsleiten. Aad niet in de piratenkooi gaan hangen daar want dan gaat het echt mis. Have Fun.

Ps. De OUT NOW mededeling iedereen 5 euri naar Aad aangezien we de fooi zijn vergeten voor de super services van onze gezellige nieuwjaarsborrel.

Nog wat foto's volgen met dank aan Marius. De Mazzel!

Kasper

zaterdag 30 janauri 2016: (Königs)Blauw Zwart VE2 - SVC'08 VE2: 3 - 3 (0-3)

Twee Gezichten

In 218 v.Chr. begint Hannibal ten tijde van de tweede Punische oorlog tussen Rome en Carthago aan zijn legendarische tocht over de Alpen. De tocht over de Alpen is bepaald geen sinecure, beginnende sneeuwval, alleen Kelten die de begaanbare wegen en passen kenden en vijandige Galliërs die de pas proberen af te snijden. Er was zodoende nog nooit een veldheer zo gek geweest om de Alpen te bedwingen met een leger vol krijgsolifanten en het is daarna ook nooit meer herhaald, tot nu.

Heden ten dage is Hannibal vervangen door “de Directeur”, de Kelten door de TomTom, de Galliërs door de plaatselijke horeca en de krijgolifanten door 13 afgevaardigden van ons fijn Team. Waar Hannibal voor de Franse Alpen koos kozen deze Heeren voor de Oostenrijkse variant, alwaar zij de triomfen aan elkaar regen. Café bar Hannes’ was binnen de kortste keren SVC bezit en ook de Sportlerkeller liet niet lang op zich wachten; alleen De Schirmbar “Kings” bood nog enig verzet maar al snel werden onze krijgers ook hier als echte koningen behandelt. Waar de beklimming naar Königsleiten geen manschappen had gekost veranderde dit naarmate de strijd tegen de elementen (jägermeister en bier) vorderde. Ook de afdaling naar het thuisfront, alwaar een nieuwe strijd tegen de blauwen op hen wachtte, leverde nog enige slachtoffers op.

Het bijna geheel  sluiten der regimenten (“De Andere” is nog aan het kijken of we komende zomer niet naar Midden-Amerika moeten) op “de Schulpwei” verliep zoals verwacht, geheel vlekkeloos. Na de spreekwoordelijke “sterke verhalen”over alcoholmisbruik, vrouwelijk schoon en het hoe te gebruiken van een piste, veel bochten, weinig bochten verplaatsten wij ons in een rechte lijn naar de kleedkamer. De goede en ontspannen sfeer vanuit het chalet bleek te zijn neergedaald in de kleedkamer. De focus lag dan ook meer op de afgelopen skivakantie dan op de aankomende wedstrijd, ondanks de toch duidelijke waarschuwingen van Ramon. Tijdens de warming up werden de mooie verhalen nog iets aangedikt en merkte onze makelaar terecht op dat het nieuwe kunstgrasveld  aanvoelde als hoogpolig tapijt; lekker zacht.  Na het doorgeven van de opstelling en de daarbij behorende instructies viel de vice-kapitein, Jan Hofsteenge, tevens de eer te beurt om de rentree van “de directeur” aan te kondigen.

De toss werd gewonnen en Jan had gekozen voor een eerste helft met wind in de rug. Klokslag 15:00 uur floot de scheidsrechter voor het begin van de wedstrijd.  De ontspannen sfeer en het spreekwoordelijke lood in de poten bleek ook bij de niet-alpinisten te zijn doorgedrongen want voordat we het doorhadden lag de bal achter Marco in het net en kon het wel eens een hele lange middag gaan worden. Het veldspel van SVC werd iets beter maar nog steeds leek het of de ski’s nog ondergebonden zaten. De blauwen maakten hier dankbaar gebruik van en hadden dan ook zeker de overhand. Na dik 30 minuten diende voor ons de eerst echte grote kans  aan, “de Ene” haalde na een heerlijke steekpass de achterlijn en trok de bal keurig terug bij de eerste paal, helaas kwam ondergetekende niet goed uit met zijn passen en verspeelde de bal jammerlijk. In de 38e minuut moest het dan gebeuren na een terecht gegeven strafschop, wegens een lafhartige aanval van achteren op uw gelegenheidscorrespondent, mocht Kasper vanaf 11 meter aanleggen voor de gelijkmaker. Met enige nonchalance begon Kasper aan zijn aanloop en joeg de bal, via de lat dan wel, richting de A44. Op de bank vroeg men zich terecht af of de bal wel hard genoeg geschoten was. In de counter die volgde scoorden de blauwen de 2-0 (geen idee waar de wedstrijdbal zo snel vandaan kwam). Nog geen twee minuten na de 2-0 en volledig aangeslagen moesten wij nogmaals capituleren; 3-0. Gelukkig blies de leidsman klokslag 15:45 voor de thee. Gedesillusioneerd verlieten we het veld op weg naar de kleedkamer. Hier aangekomen werd de eerste helft door onze aanvoerder op zeer korte en rustige wijze geanalyseerd. De punten werden op de i gezet en vol goede moed liepen we terug naar het veld.

16:00 uur: nu moest het gaan gebeuren. Alle schroom en ski’s hadden we in de kleedkamer achtergelaten en begonnen te voetballen. De combinatie werd weer gezocht en ook gevonden. Na wat kleinere en ietwat grotere kansen werd dan in de 65ste minuut eindelijk het net gevonden. op aangeven van Nico (nam een strakke corner) knikte Kasper (ik weet niet of we dit koppen mogen noemen) de bal met de zijkant van zijn hoofd achter de vijandige keeper: 3-1. Dit was exact wat we nodig hadden. Het voetbal werd naarmate de wedstrijd vorderde steeds beter en het publiek inclusief de bank gingen er weer in geloven. De ene aanval was nog mooier dan de andere en het was dan ook wachten op de aansluitingstreffer. Deze liet niet lang op zich wachten; na een vlotlopende aanval kreeg KC de bal voor zijn dodelijke rechter en met uiterste precisie verdween deze in de bovenhoek. Het geloof was nu volledig terug, de blauwen waren kapot gespeeld. In de 85ste minuut, na wederom een vlotlopende aanval, wist KC op aangeven van Ramon de gelijkmaker binnen te schieten. In de minuten die nog restte gingen we naarstig op zoek naar de winnende goal. Helaas bleek de tijd te kort, de rushes van Aad ten spijt.

Trots op onze tweede helft verlieten wij met opgeheven hoofd het veld. Terug in het kleedlokaal werd er al snel 2x ‘lang zal ze leven’ en ‘daar moet op gedronken worden, hi ha ho’ gezongen. Dit voor de verjaardagen van Begt en Bertrand. Tijdens het blondschuimend bier werden de woorden ondergrens en twee gezichten veel gebezigd.

Al met al een gedenkwaardige wedstrijd. Zo wisselend waren de winstkansen per helft en zo onzeker het resultaat.

Op naar volgende week.

Cheers.

zaterdag 6 februari 2016: Wanica Star VE1 - SVC'08 VE2: 3 - 2 (2-1)

"Kip ik heb je... maar niet de punten"

Het schrijven van een wedstrijdverslag wordt in toenemende mate een wedstrijd op zichzelf. Het hele seizoen al wordt prachtig proza geproduceerd, dat eigenlijk veel meer aandacht verdient dan een plaatsje in  het SVC Clubblad of op de SVC website. Vorige week bereikte deze serie een voorlopig hoogtepunt met Joris’ verhaal over Hannibal, die over de Alpen trok en de grootse avonturen van een 13-tal VE2 leden die diezelfde Alpen waren ingetrokken. De verhalen daarover gaan maar door, zowel tijdens het warmlopen voor een wedstrijd als daarna bij het gezellige biertje en, in dit geval het warme broodje met de goddelijke kip. Dit laatste blijft toch het hoogtepunt van het jaarlijkse uitstapje naar Warnica Star, want punten meenemen is al jaren een schier onmogelijke zaak. Ook dit keer.

Met een vertraging van een half uur begonnen we aan de wedstrijd op het goede kunstgrasveld van onze gastheren en zoiets leidt niet tot meer scherpte bij onze mannen. Foute passes, balverlies, gemopper zijn dan de kernbegrippen van de wedstrijd. Maar, redelijk snel werd de knop omgezet en begon VE2 te combineren en mooie patronen op het veld te leggen. Dat leidde na ongeveer 20 minuten tot een wonderschone aanval via onder andere Kees, Franc en Bas, die prachtig teruglegde op Erik die onberispelijk raak schoot: 0-1. Zeer verdiend op dat moment en VE2 voetbalde vrolijk door, wat onder meer leidde tot een vrije kans van Bas, die goed door liep en de bal achter de Waniceese doelman schoof. Door een (on)begrijpelijk vlagsignaal werd deze prima treffer helaas geannuleerd. Warnica Star begon de rug te rechten, de stevigheid nam toe en de adrenaline werd opgevoerd. Alles daarvan kwam terecht in een vrije trap even buiten het strafschopgebied, die hard in de linkeronderhoek van ons doel verdween: 1-1. Dus niet 0-2 maar 1-1. Daarna werd Warnica iets sterker, werden er nog meer fysieke en verbale krachten in het spel gegooid en dat leidde tot een klassieke tegenstelling van een onberispelijk vlaggende Kevin en een bijna onberispelijk fluitende scheidsrechter met als gevolg: 2-1.

Na de warme thee en met verse krachten Jan, Jan en Nico werd de wedstrijd hervat op het winderige maar mooie kunstgrasveld. De wedstrijd golfde op- en neer, met kansen aan beide kanten en met veel hartstocht en wil om te winnen bij de thuisploeg. Mede daardoor trokken ze uiteindelijk ook aan het langste eind, nadat er nog twee keer werd gescoord. Warnica Star scoorde na een snelle uitbraak en met weer een net-wel net-niet discussie, terwijl Bas met een feilloos afstandsschot de eindstand op het scorebord toverde: 3-2. Daarna douchen, flesjes bier aanrukken, broodjes warme kip bestellen en verder met de verhalen (over blessures, verkoudheid, griep oftewel het omvallen van de tien kleine negertjes). Volgende week weer verder met op papier 19 man en dan tegen bijna-koploper Loosduinen. O ja, nog even terechte aandacht voor gefoeter van onze aanvoerder. Indien je niet aanwezig bent op zaterdag, tijdig afmelden, want deze week ging het weer van donderdag 18 man, vrijdag 16, zaterdag 14 op de lijst en op het oorspronkelijk aanvangstijdstip 11 man op het veld.

Tini

Zwaartekrachtgolven bestaan!  

zaterdag 13 februari: SVC ’08 Veteranen 2 – Loosduinen Veteranen 2:  2 - 3  (0-2)

Op een harde en hobbelige grasmat werd op zaterdag 13 februari op veld 3 een rommelige wedstrijd gespeeld tegen de nummer twee van onze competitie.

Het was een koude wintermiddag, heerlijk voetbalweer! Dus in mijn geval met korte broek in de goal. Niets wees er echter op dat dit wéér een historische wedstrijd zou worden. Nadat de Alpen en de olifanten  al weer enkele weken achter ons lagen, leek dit een gewone voetbalwedstrijd te worden. Waarin het alleen maar zou gaan om het voetbal en het plezier en niet om historische randzaken.  Hoe anders zou dat uitpakken…

Maar eerst naar de wedstrijd. Op het toch wel koude veld (Lange broek in de rust?) ontspon zich een lekkere pot voetbal, waarin fouten hand in hand gingen met kansen.  Het was een faire wedstrijd, waarin werd geknokt door beide ploegen en FijnTeam steeds meer naar voren gingen voetballen, waardoor er zo nu en dan ruimte achter onze verdediging kwam te liggen waar de snelle  en efficiënte voorhoede van Loosduinen  goed op anticipeerde. Bij een dergelijke uitbrak wist de linksbuiten van de Blauwen met een voorzet de spreekwoordelijke stropdas van de spits feilloos te vinden. Deze kopte de bal vervolgens tegendraads naar de linkerbovenhoek. Een goeie goal. Stond daar dan van ons niets tegenover? Zeker wel, zoals gezegd veel druk naar voren, maar weinig ballen die tussen de palen gingen. De mooiste bal was van Kees. Hij plaatste de bal prachtig in de rechterbovenhoek. Maar de keeper greep dit schot aan om te laten zien dat hij een ander belang dient dan de spits van de tegenstander. Met een mooie safe verijdelde hij een redelijk zeker doelpunt. So far so good.

Bij de 0-2, die ook na een uitval tot stand kwam, werd het diagonale schot door uw verslaggever weg gestompt maar door de voorste man van Loosduinen vervolgens binnen gelopen.  Met 0-2 de rust in. We wisten wat ons te doen stond. Met de vaststelling dat de lijnen te lang waren, waardoor het niet te belopen is bij balverlies, instrueerde de 2de aanvoerder Jan (of was Franc de 2de aanvoerder?) ons compacter te spelen en  bij balbezit met de laatste lijn naar de middenlijn op te schuiven en bij balverlies met de voorste lijn naar de middenlijn terug te zakken. Na wat personele omzettingen speelden we compacter en grote delen van de tijd op de helft van de tegenstander, resulterend in vele doelpogingen die vooral hoog over vlogen.  Hoe kon dat toch? Na een lichte overtreding op Franc  in het strafschopgebied, pakte Erik het cadeautje uit en verzilverde de penalty, 2-1. Dit zou ook de einduitslag blijven. Meer balbezit, meer kansen, maar niet winnen. Niets ten nadele van onze tegenstander Loosduinen. Zij speelden hun eigen spel en waren goed in het vinden van de vrij staande mensen en voetbalde efficiënt naar de overwinning.

Echter naast het voetbal was er naar mijn stellige overtuiging meer aan de hand tijdens deze wedstrijd. Als sluitpost van ons team overzie ik het gehele speelveld en wat mij opviel was dat de bal gedurende de wedstrijd niet consequent hetzelfde gedrag vertoonde. Op sommige momenten, vaak bij balbezit van Loosduinen, bleef de bal laag bij de grond of kwam precies op het hoofd dan wel de slof van een medespeler. Op andere momenten, vooral bij doelpogingen van FijnTeam, leek de bal geheel niet onderhevig te zijn aan de wetten van de zwaartekracht en in een baan om de aarde te worden gelanceerd. Nadat eerder in de week door wat wetenschappers achter een beeldscherm werd vastgesteld dat de 100 jaar oude theorie van Albert Einstein omtrent het bestaan van zwaartekrachtgolven bleek te kloppen, meen ik dat Veteranen 2 op zaterdag 13 februari 2016 historie heeft geschreven door binnen de parameters van een willekeurig voetbalveld het bewijs te leveren dat de zwaartekracht zich inderdaad in golven manifesteert. Of het een willekeurig voetbalveld is, is natuurlijk de vraag, aangezien we binnen circa 50 meter van de in aanbouw zijnde de Amerikaanse ambassade speelden. Maar wat daarvan de invloed zou kunnen zijn op ons vertoonde spel, heeft uw nederige doelman niet kunnen waarnemen en laat hij graag aan anderen.

Marco

zaterdag 20 februari: SVC'08 Veteranen 2 tegen Voorschoten'97 VE1: 3-1 winst! (rust 2-1)

"Nico wat ga je doen?"

Vandaag was de belangrijke wedstrijd tegen Voorschoten thuis. Belangrijk om 3 punten te halen na de negatieve spiraal van de afgelopen weken. De wintersport in Gerlos/Königsleiten was geweldig maar daarna zijn er helaas weinig punten gehaald. Vandaag kreeg Graaf 3 in de kleedkamer de opdracht om een verslag te schrijven. Graaf 1 en 2 hadden al hun werk gedaan , op papier doen ze wel hun werk, en nu was de 3e Graaf aan de beurt.

De voorbereiding was geweldig, het ging over Sascha, over de nieuwe en de oude vriendin van Hans. Over de fietstocht van Ramon, om 5 uur in de ochtend fietsen van de Paap naar huis in oost Gouda. En dat zijn fiets ineens stopte terwijl hij er nog op zat!! De fietstocht van Bert via Hoek van Holland naar zijn trieste vinex wijk in Wateringen. Over de nieuwe skilocatie van volgend jaar, de foto hierboven laat het terras van de Mooserwirt in Sankt Anton zien. Een leuk terras waar ze goede thee hebben. We gaan met 20 mannen volgend jaar!! En speciaal voor Aad , daar gaat om 20.00 de muziek uit. Dus we zijn altijd op tijd thuis met eten. Onze politie directeur gaat vanavond een huis naast de Mooserwirt huren. Dan zijn we maar in de buurt.

De wedstrijd was op veld 2, we waren met 14 man. Na de vlammende opening van Jan en Kees in de kleedkamer over de opstelling waren we vanaf het begin al scherp. Met Johan Taal weer terug in de as met daarom heen de lopers Bas, Graaf 3 en Tinie/Bertrand werd Voorschoten vooral op het middenveld weg getikt.

Voorin waren Kees en Ardy balvast en achterin gaf Jan geen centimeter ruimte aan de spits. Hans was soms nog met seks bezig in zijn hoofd maar gelukkig waren Aad, Bert en Mark messcherp. Ik snap nog steeds niet dat Aad niet op het middenveld speelt, wat een speler!

In de rust stonden we 2-1 voor, na 2 mooie goals van Bas en Ardy ( weergaloze lob) zaten we gezellig aan de thee in de kleedkamer. Toen ineens Nico zich ging omkleden. Collectief was er verwondering, NICO wat ga je doen? Het bleek dat hij de 2e helft ging voetballen. Onverstoorbaar ging Nico door met zijn scheendekkers aan te trekken. Hij ging voetballen daar viel niets meer aan te doen.

De 2e helft heeft Voorschoten geen kans meer gehad. En als er 1 kans was dan was er de directeur van het Haags Museum die messcherp alles tegen hield. Frank viel sterk in en Graaf 3 heeft de spel bepaler van Voorschoten compleet uit de wedstrijd gespeeld waarna hij huilend maar op de bank ging zitten van ellende. Jan heeft de spits van Voorschoten ook laten huilen, “scheids hij schopt me steeds waren zijn laatste tranen”.
Na een prima combinatie tussen Kees en Frank scoorde Bas de 3-1 en was de wedstrijd op slot.
Alle drie de goals begonnen bij Bert. Zowel als linksback maar ook als rechtsback begonnen de aanvallen bij hem. Wat is dat een voetballer zeg.
Heerlijk 3 punten in de tas.

In de kleedkamer was de sfeer geweldig. De ene pitcher na de ander kwam binnen. Bas had heerlijke noten bij de Lidl gekocht. We hebben Rene niet nodig werd er gezongen. Er is maar 1 BAS!!

Aad had nieuwe krokodillen schoenen met kangoeroe leren neuzen. Hij pakte ze weer in. Waarom?, het regende buiten. Toen kwam de discussie heel spontaan op homo s! In elk team moeten er 2 zitten. Toen de 1e door deze schoenen actie bekend werd melden 2 en 3 zich ook . Zij hadden hun broekje over hun navel. Dat schijnt de laatste trend te zijn in hun wereld.

Het was nog lang onrustig. Jan moest snel naar huis, Valerie wacht. Aad ook, want die moet op tijd met eten zijn. Het toetje wacht.
Ramon stelde zich nogmaals voor, hij is nieuw. Ardy liet zijn krassen zien. En Mark gaat volgend jaar mee naar Sankt Anton.

Tot volgende week.

Chris

Ps: Graaf 1 en Graaf 2 zonder jullie zijn de punten binnen!
Ps 2: Bas man of the match. Met een bmi van 16 loopt hij iedereen zoek en hij kan ook nog een beetje ballen.
Ps 3: Echte man of the match, HENK, stromende regen , maar hij staat er wel. Te vlaggen voor ons. Wat een top vent!

zaterdag 5 maart 2016: SVC 8 VE2 - Graaf Willem II Vac VE1: 4 - 0 (2-0)

Er bestaat een band tussen SVC en de Graven. We zijn buren, dus speelden een heuse derby. Er waait een wind die al veel Graven onze kant op gebladerd heeft. Op donderdagavond trainen allerlei gedateerde Graven op ons terrein, en zij dragen daarna substantieel bij aan de kantineomzet. Inmiddels hebben zich drie Graven ins ons team gemeld; Chris, Casper en Joris. Van die drie durfde alleen Joris tegen zijn oude cluppie aan te treden. En dat deed hij overtuigend.

De dag begon zonnig, mannetje of 15 stond paraat. Aanvang 15.15 uur. Uw verslaggever had eerst bardienst, en wie kwam hij om 12 uur tegen? Kleine Jan. Jan had, geblesseerd als hij is, commissiekamerdienst. Hij stuurde mij naar de voor ons gereserveerde kleedkamer 12. Uw verslaggever toog daarheen om zijn tas vast neer te zetten. Gelukkig bleek het tijdens de rust, maar wat schetste zijn verbazing: dames 1 zat in die kleedkamer. Je moet er toch niet aan denken dat die dames net allemaal onder de douche stonden?

Aangekomen in kleedkamer 13, die leeg bleek, had inmiddels wasman Begt de tenues klaargelegd. Vrij normaal allemaal. Maar er gebeurde iets verschrikkelijks. Begt had van zijn juniorzoon een mega muziekbox meegenomen. Met mobiele telefoons werd op afstand contact gemaakt met die box. De herrie die er uitkwam, tijdens het aankleden was oorverdovend, verschrikkelijk, verderfelijk en weerzinwekkend. Muziek van bands waar het gros der SVC’ers nog nooit van gehoord heeft. Knoerthard. Waarvan Zwarte Cross Erik, 2e man Franc en aanstaand vader Ardy de letterlijke teksten zongen. Duivelse liederen. Welnu, in die sfeer trachtte aanvoerder Lange Jan, bij afwezigheid van de aan zijn kruis geblesseerde echte aanvoerder Fennema de opstelling bekend te maken.

In onze sterkste opstelling, dus zonder Talen, traden wij aan op een zwaar veld drie. De eerste 20 minuten bleken van een hoog oude mannen gehalte. De Graven kwamen niet door onze oersterke verdediging heen. Bas kreeg het op zijn heupen en liep tot twee keer toe door de Graver verdediging. 2-0 bij rust, prachtig!
Er gingen stemmen op dat die voorsprong bij rust kwam door die muziek box.

De tweede helft begon geheel anders. Aanvoerder Fennema, de trainer Joan, en zijn assistenten Joop en Hans van der Pot, en elftalleider Gerard Dekker langs de lijn, zagen de Graven mega druk zetten. Gelukkig beschikt ons team over een ijzersterke defensie. Lange Jan beet zich weer eens vast in een tegenstander, Begt in de goal, nadat hoofdagent en invalkeeper Marcel K. een dienstje moest draaien in Ypenburg, Mark Driessen en gedes-iliusioneerd Twente supporter Bertrand om-en-om op links, Hans van Eck virtuoos als laatste man, en uw verslaggever als eenvoudige rechtsback, kwamen de Graven wel. Maar ze scoorden niet. Gelukkig. Als een enorme branding beukte Graaf Willem op onze kust. Maar die kust hield stand.

Onze geweldige voorhoede, met Bas in de Hattrick en KC met een heerlijke 4-0, maakte het af. Een heerlijke voetbalmiddag, tegen een ander fijn team! Leuke gasten.

In de derde helft kwam die vermaledijde muziekbox beter uit de verf. Golden Earring, Oude Maasweg Kwart voor Drie van de Amazing Stroopwafels, dat soort werk. Beter!!

En verder:

  • de winst werd opgedragen aan onze super supporter Mien Dekker. Weer of geen wind, ze zit er gewoon. Hulde.
  • de wedstrijd werd foutloos gefloten door Leo van Teijlingen. Hulde.
  • man of the match was met afstand Bas. Veel gelopen, drie doelpunten.
  • dank aan voornoemde Marcel Knoester. Onwijs gekeept, maar belangrijker: gewoon een onwijs fijne gozer.
  • Jan Kuperus kwam speciaal terug voor de derde helft.
  • Rex deed weer eens een irritatie-wisseltje. Degene die dacht dat hij dat deed om zich te sparen voor de CPC had het mis. Hij zat om 4 uur ’s-nachts nog in de Paap.
  • uitspraak van de dag was van de trainer: jullie hebben een erg leuk team! En gelijk heeft ‘ie.

Ja, het was weer genieten. Zon, muziek, pitchertje hier en een pitchertje daar, SVC, Valerie, matties, een leuke tegenstander.

Aad

zaterdag 19 maart 2016: SVC'08 VE2 - KSD/Marine VE1: 3-0 (1-0)

"The battle of the Joris-en"

Na een week hard trainen was het weer zover: zaterdag! Tijd om de trainingsoefeningen, die we tot in detail hadden geoefend, in de praktijk te brengen. Vrijdag hadden we op papier nog 18 spelers, maar door een niet doorgekomen afmelding, rug- en ander vage klachten begonnen we uiteindelijk met 4 wissels. Stand-in aanvoerder Jan maakte weer een opstelling waar geen speld tussen te krijgen was. Hij groeit echt in die aanvoerder rol, ook tijdens de wedstrijd geeft hij steeds het goede voorbeeld. René voelt de hete adem al in zijn nek. Trouwens, die adem van Jan was niet het enige dat heet was, ook de bamihap van René was dat; hij at 'm langs de kant, bekeek ons spel en zag dat het goed was. In de rust zowaar geen enkel verbeterpunt van zijn kant. Vaste supporter Mien was ook weer present (klasse!) en deze keer had het ook Roel behaagd om ons met een bezoek te vereren. Of kwam hij alleen om zich op te laten nemen in de What's App groep van VE2? Hoe dan ook, alle supporters waren meer dan welkom! Ook Kevin was er weer en hij vlagde een dijk van een partij. Geen enkel twijfelmoment of verkeerd vlagvertoon. Leo kon volledig op Kevin's oordelen vertrouwen en deed dan ook de hele wedstrijd.

Hoewel KSD/Marine onderaan staat in onze klasse, hebben we het de laatste keren steeds moeilijk tegen ze gehad. De uitwedstrijd ging bijvoorbeeld met 4-2 verloren en vorig seizoen konden we thuis maar nipt met 3-2 winnen in de laatste minuut. Bovendien hadden ze vorige week onze naaste concurrent Rijnsburgse Boys op 0-0 gehouden (bij KSD thuis weliswaar). Hoe zou het vandaag gaan?

De wedstrijd ging in het begin gelijk op. We zochten veel- en zorgvuldig de aanval en het veld werd goed breed gehouden. De laatste bal was echter steeds onnauwkeurig waardoor hij direct in de handen van de keeper verdween, via een hak naast ging (onze Joris) of er gewoon naast werd geschoten.  KSD/Marine kwam ook aan aanvallen toe. De beste man van de eerste helft was zonder meer Marco. Bij een counter van KSD/Marine, waarbij een KSD-er moeiteloos een meter of 60 kon opstomen, en in onze 16 de bal keurig aflegde aan de Joris van KSD, stond deze opeens oog in oog met Marco. Deze redde op geheel eigen en onconventionele wijze, waarna het vertrouwen van de Joris van KSD dusdanig was geknakt dat we hem de verdere wedstrijd niet meer hebben gezien. Marco hield voor rust nog een keer zijn doel schoon, en ons in de wedstrijd, met een katachtige reflex in zijn linkeronderhoek. Na een half hadden we weer een mooie combinatie op links, waarna Ramon de prima vrijgelopen Erik bediende met een pass op maat, die Erik beheerst in de korte hoek naast de uitgelopen keeper schoof: 1-0.

Hoewel René tijdens de rust dus geen opmerkingen hoefde te plaatsen, werd ons goede spel van de eerste helft totaal niet voortgezet na rust. Sterker nog, we waren een kwartier lang de onderliggende partij. Hun laatste man was naar het middenveld doorgeschoven waardoor ze daar sterker werden. En wij waren ook best een beetje slordig bij het uitverdedigen. De voorste linie had best nog een tweede bakkie thee kunnen blijven drinken in de kleedkamer, want dat eerste kwartier kwam er geen enkele bal over de middenlijn. Gelukkig hervonden we ons en kwamen we weer aan aanvallen toe. Wat heet! Na een werkelijk oogstrelende combinatie op het toch moeilijk bespeelbare veld werd Nico gevonden op de punt van de 16. Hij zag Ramon vrij staan, gaf voor, en Ramon bedacht zich geen moment en haalde direct uit met een volley en in rechterbovenhoek. Gelukkig hebben we dit doelpunt op video, zie onder (Nico heet dan even Dani Alves, Ramon heet even Luis Suarez en SVC'08 speelt dan even in shirts die lijken op die van Barcelona).

Wat een wereldgoal! Hierdoor zakte de inspiratie bij KSD/Marine verder weg, en even later scoorden we ook nog de 3-0 uit een corner (eigen goal, of zat Nico er toch nog net als laatste aan met zijn grote teen? - nee hoor, red.). De beste man van de tweede helft was zonder meer wederom Marco. Na slap uitverdedigen stonden er opeens 3 KSD-ers voor zijn neus, maar door onconventioneel en snel te handelen werd weer een zeker doelpunt voorkomen. Het was een verdiende overwinning in een sportieve wedstrijd.



19 maart 2016, Bas

zaterdag 26 maart 2016: Haagse Hout VE1 - SVC'08 VE2: 3 - 1 (1-0)

Je verliest niet zaterdag 3 uur, je wint om 6 uur

Cruyff is toch wel een held van velen, dus alle beschouwingen afgelopen week daarover waren mooi en een feest der herkenning. Een aantal van ons verdenk ik ervan van de generatie Cruyff te zijn, dus voor de zekerheid begon de wedstrijd bij Haagse Hout dan ook met een minuutje stilte. Op basis van de verhalen en gezelligheid van afgelopen seizoen komt menigeen op het fietsje naar Vlamenburg, een wat gedateerde, maar gezellig gelegen accomodatie. Zelfs Chris, met een spliksplinternieuwe 5 jaar oude fiets was er. Als het te ver fietsen  is regel je dat je gebracht en gehaald wordt door je eega.

 Ter voorbereiding spreek je af met Aad om gezellig mee te fietsen, maar helaas vrijdagavond (laat) word je gepasseerd omdat Aad met z'n Ellen nog "ff langs de Binkhorst moet"; jammer. Alles voorbereid stap je om 13 uur op je fietsje en denkt Ardy wel in te halen bij de klok en dan gezellig samen verder te fietsen; helaas loopt je ketting eraf en doe je vervolgens een Nicootje bij de fietsenmaker, terwijl de directeur op z'n dooie akkertje alleen langs fietst. Bezweet, maar voor 14 uur ben je er dan en gelukkig zie je dat het allemaal toch goed gaat en dan ga je met een gerust hart naast de geblessseerden en zieken (Rene/Mark/Johan) en andere reserve (Bas) op de bank zitten.

En dan na een minuutje stilte, lekker ballen. Het eerste half uur was niet om aan te gluren, maar gelukkig hadden we Marco. De wissels brachten wat nieuw elan en kansen, maar gingen al snel mee in de malaise. Een wat ongelukkige bal leidde tot de ruststand van 0-1, niet geheel onterecht gezien het spelbeeld, maar wel jammer.

De tweede helft was zo mogelijk nog minder, over en weer begonnen wat irritaties te onstaan en zoals Rex aangaf na de tijd blijven het gewoon "Haagse rotjochies"  als het even tegenzit. Ook bij ons is niet iedereen een lievertje en dus werd lange Jan even gedwongen gewisseld.

De 0-2 viel op een erg lullige manier; de immer goed vlaggende Kevin vlagte voor een overduidelijk buitenspel van hun nr 16, maar de bal schoot door naar de achterlijn, dus de goed leidende scheidsrechter liet het doorgaan. Marco had echter niet door, dat er niet gefloten was en gaf dus de bal naar de positie waar het buitenspel was. De uitgekookte nr 16 stond er nog en kreeg het fenomenaal voor elkaar de bal vanaf 35 meter in een nagenoeg leeg doel te schieten en tot verwarring van velen was het daarmee 2-0. Terwijl Sebas de aftrap maar gelijk aan Haagse Hout gaf en Chris nog stil stond op de 16 van de tegenstander gingen we toch maar door.

Gelukkig hebben wij Bas; immer dravend en bereid om op diepe ballen te gaan, dus zo'n 15 minuten voor tijd was het 2-1. Nog wat kleine kansjes gaven zowaar de mogelijkheid op een 2-2, maar dat zou meer geweest zijn dan we verdienden. Dat vond Aad ook en besloot dus een bekende van hem niet al te opzichtig in de 16 in z'n rug te lopen en daarmee was de 3-1 uit de resulterende penalty een feit.

Dit verlies was niet geheel onterecht; we speelden gezapig en slordig, zeg maar als kip zonder kop (toepasselijk; zie de cartoon hiernaast), maar hebben gelukkig de kans dit binnenkort op het Oostersportpark recht te zetten.

De voorbereiding was dusdanig goed dat de 3e helft zeer goed verliep in het zonnetje; ghetto blasters ten spijt was er toch een klein muziekje, een schaaltje en de nodige pitchers, mede met dank aan Bas.

De wedstrijd voelde niet als verlies; meer een samenloop van lullige goals en onvermogen om zelf lekker te ballen en ja dan ga je er met 3-1 af. De gezelligheid en het de gezonde hoor- en wederhoor na de tijd maakten het niettemin een geslaagde middag.
Terug fietste ik gezellig met Ardy, Marco en Ellen en Aad ; #fijnteam #geenrancune.

De vragen die overbleven:

  • Hoe heten die dingen op Chris zijn fietsband?
  • Waar was Kasper; 41 worden en geen pitcher...?
  • Waarom heeft Chris z'n conditie geen profijt van al die hoogte stages?
  • Moeten de Graven misschien op Maandag avond gaan trainen?
  • Hoe lang zaten Ardy et al nog op het Plein?
  • Waarom zat nr 17 tot twee keer toe in Bert z'n broekje?
  • Heeft Ardy gewonnen van Merel met het hockeyen?
  • Wat kan er nou in Midwolda te doen zijn?
  • Hebben we al eens gewonnen als Ellen komt kijken?

Erik

zaterdag 2 april 2016: Voorschoten VE3 - SVC’08 VE2 4 - 7 (2 - 4)



De aanloop

De Veteranen van SVC raken iets belegen en oud. Om die reden hadden ze zich van de zomer versterkt met drie Graven. Van die Graven staat er eentje altijd op een berg, is er eentje vaak grieperig en is er eentje die geregeld meespeelt.Die laatste heet Joris. Met een selectie van 22 man bleek in de week naar aanloop van deze wedstrijd dat 12 man ziek, zwak, misselijk of een weekendje weg waren. We zouden met 10 man aantreden. Dat is wat karig. Onze aanvoerder buiten dienst, Fennema, zit doordeweeks op de bok en trok aan wat touwtjes. Er moesten spelers worden ingehuurd. En dan gebeurt het: het mechanisme van een fijn team komt op gang. Verzoeken werden gedaan. De Tank, Marten Ulbrand werd gevraagd, hij kon niet. Lau zal gevraagd zijn. Er werd zelf gedacht Bob Eeken te vragen, maar daar werd vanwege zijn zeer beperkte voetbalkwaliteiten van afgezien. Welnu, uw verslaggever nam zijn stiefzoon Matthijs mee. En Begt trok twee leuke gasten uit het Wateringse Veld mee, Remy en Roger. Dus daar stonden we, met 13 man, en met een grote meegereisde supportersschare. Vrouwen, kinderen en moeders. Uiteraard stond het supporterslegioen onder leiding van de moeder der moeders, Mien Dekker.

De wedstrijd

Op een zacht kunstgrasveld mochten wij om half vijf gaan warmlopen. Een uitstekend fluitende scheids floot feilloos. Een mix van Theo van Zeeland en Leo van Teylingen. Rustig en overtuigend.
Al vrij snel bleek huurling Roger een gouden greep van Begt. Hij scoorde vrij snel de 0-1. Matthijs, van origine keeper, deed een terugspeelballetje naar onze keeper Marco. Prachtig doelpunt, 1-1. Maar Roger keerde het tij snel. Al met al gingen we met 2-4 de kleedkamer in. Huurling Remy had al een jaar of 7 niet meer op een groot veld gespeeld. Waar invalkrachten nooit wissel hoeven te zitten, was Remy erg overtuigd van het feit dat hij graag vanaf de bank aan de wedstrijd meedeed. Ondertussen sloeg de knie van Roger op slot. Beide invalkrachten hebben in de 2e helft toch nog flink hun mannetje gestaan. Die tweede helft werd echter opgeeist door een ontketende Bas. Wat is Bas goed zeg, ongelofelijk. Hattrick. Met af en toe een uitbraakje van Voorschoten, een gekeerde penalty van Marco, wat een keeper zeg, na een grove en domme overtreding van Begt in het strafschopgebied. En nog klagen ook. Dat doe je toch niet!! Maar goed, Marco keerde de bal bij 4-5. Vakkundig maakte SVC de wedstrijd af. Op conditie, gogme, doorzettingsvermogen en karakter. Daaroverheen een #fijnteam-sausje. We waren onoverwinnelijk.

Derde helft

Aanvoerder Fennema bedacht een list. Door te melden dat in de kleedkamer geen pils mag worden gedronken, kreeg hij iedereen snel en fris gedoucht de kantine in. Een vuiligheidje van hem, want onderweg van kleedkamer naar kantine struikelden wij over Voorschotenaren die met pitchers de kleedkamers ingingen.
De zogenaamde derde helft was weer groots. We stonden stil bij de overwinning, we stonden stil bij de zieken en geblesseerden en we stonden stil bij de afwezigheid van twee Graven, Chris en Kasper. Er werden biedingen gedaan op de twee huurlingen Remy en Roger. Matthijs hield zich stil en genoot na van zijn (eigen) doelpunt.

En verder:

  • Kleine Jan is op de weg terug. Na een commissiekamer dienst kwam hij op zijn gemakje naar Voorschoten. Daar kwam hij te laat aan, maar nog op tijd om de eerste helft warm te lopen. Om de tweede helft weer op het veld EN voortdurend buitenspel te staan.
  • Lange Jan doet het prima als aanvoerder.
  • Fennema ook.
  • Wij boffen maar. We zijn lid van de mooiste voetbalclub van Nederland, en spelen in een erg fijn team!
  • was het SVC terrein geheel bevlagd door megadoeken die Jookje, de vrouw van ons aller Roel, achter de goals had bevestigd, ter opfleuring van de wedstrijd die het Eerste speelde.
  • plaatst Nico wekelijks, onverschrokken, een wedstrijdverslag op de site.

Aad

donderdagavond 7 april 2016: Rijnsburgse Boys onder-23 - SVC'08 VE2: 6 - 2 (4-1)

Inhaalwedstrijd competitie: een sportief uitje naar de uien

Daar zit je dan om 19.00 in de kleedkamer. Helemaal in je eentje, geen matties te bekennen. Gelukkig druppelen ze de kleedkamer binnen, om uiteindelijk met 14 man aan de wedstrijd te beginnen. De een heeft er 10 minuten over gedaan (thuiswedstrijdje voor Nico), de ander een uur (dat je er was Mark). Na bemoedigende woorden van tweede aanvoerder Jan over normen, waarden en gedrag was het tijd voor de warming up. Nog niet veel tegenstandster te bekennen, behalve wat jeugd dat op hetzelfde veld aan te warmlopen is :-)

Vrij snel daarna het fluitje van de scheids en voetballen maar. Laat dat nou even lastig zijn tegen een elftal waarvan gemiddelde leeftijd een behoorlijk stuk lager is. In het begin worden we vrij ver naar achteren gedwongen, omdat de tegenstander gewoon veel sneller is dan wij. Dat resulteert in 2 tegendoelpunten door de snelle, behendige flankspeler van de boys, die de dug-out herkende als de kleinzoon van Tini. Toch proberen we te blijven voetballen, wat zo nu en dan ook redelijk lukt. Na de 3-0 weet Kasper voor de 3-1 te zorgen door attent te reageren. Helaas gaan we toch met een 4-1 achterstand de rust in, doordat een vrije trap schitterend wordt binnen geschoten, of was de muur gewoon te klein????

Rust met echte ouderwetse mierzoete limonade. Uithijgen, plasje doen en met goede moed aan de tweede helft beginnen. Die begint goed, we weten elkaar beter te vinden, kunnen wat combinaties maken en komen dichter bij de goal. Sterker nog, het is wederom Kasper die in een woud van spelersbenen het net weet te vinden, 2-4. De ruimtes worden groter, Rijnsburgse Boys krijgen grote kansen, maar ook wij krijgen wat kansen. Bertrand is inmiddels met een blessure in de dug out gaan zitten, waar ook Kasper en Aad met blessures zitten. Uiteindelijk weten Nico en de tegenstander Marco nog twee keer te passeren en eindigt het in 6-2. Al met al lekker gebald, goed aan de conditie kunnen werken en Chris in slow motion zien vallen.

Klaar, douchen, klein sapje en naar huis. Volgende week zaterdag, oh nee, op het moment van schrijven (vrijdagmiddag, red.) over 14,5 uur, uit naar Die Haghe. Zin an. Veel blessures. Wel aanwezig? Bas jarig, derde helft, blablablabla

Sebas

...en de bank zag dat het sportief was. Verfrissend.

zaterdag 9 april 2016: Die Haghe VE1 – SVC’08 VE2: 6 - 0 (2-0)

Tweemaal in drie dagen blijkt teveel, behalve voor de derde helft

Oorspronkelijk werd met graaf een opzichter aangeduid, zoals bijvoorbeeld een dijkgraaf of markgraaf. Later werd de titel een ambtstitel voor de hoogste drager van ambtelijk, rechterlijk en militair gezag die werd aangesteld door keizer Karel de Grote. De graaf was de officiële vertegenwoordiger in het hem toegewezen gebied. Vanaf de 16e eeuw (de Habsburgse periode) is een graventitel eenvoudig een adellijke gradatie geworden met weinig of geen territoriaal gezag. Zo zijn er nog slechts achttien Nederlandse geslachten die een graventitel voeren. (Wikipedia).

Laten wij nou drie van die graven in ons team hebben. . . . . . en laat de teloorgang van de graven zich nou net bij ons voortzetten: geen graaf te bekennen tegen Die Haghe. Er waren erbij die het hadden over de mogelijkheid nu het sterkste team op te stellen. De verslaggever noemt geen namen. Er waren er ook bij die het hadden over de mogelijkheid nu een echte teamfoto te maken. Ook hier noemt de verslaggever geen namen.

Geen speech dit keer vooraf, want Die Haghe is gewoon een leuk team, op een geweldig gelegen voetbalpark midden in de Haagse duinen en het weer was perfect voor een mooie pot voetbal. En 14 man zodat op iedere linie een reserve beschikbaar was en dus ook de opstelling vrij eenvoudig.

De grote vraag was hoe de beentjes zich zouden houden; we hadden immers afgelopen donderdag ook een wedstrijd gespeeld. De graven zijn dat gewend, maar tsja, die waren er niet. . . .

Het antwoord kwam al vrij snel: duels werden verloren, ballen werden foutief afgegeven, verdedigers werden eruit gelopen of omver. Het duurde niet lang of we stonden tegen een 2-0 achterstand aan te kijken. Waren we nou echt veel slechter? Niet echt, maar de scherpte was er niet en hun middenveld overliep de onze. Zij hadden er een paar goede voetballers bij zitten. Die hebben wij ook, zo werd gesteld in de rust. En op het hoogste niveau wordt er ook zonder moeite doordeweeks een Europa Cup-wedstijd gespeeld. Maar bij ons mocht het allemaal niet baten. Na rust werd het 3-0, 4-0, 5-0 en ook nog 6-0. Arme Marco, werd zowaar moe van het graaien uit het net. En onze voorhoede wist er geen in te krijgen. Een wedstrijd om snel te vergeten. Gelukkig was er een derde helft.

Meer noemenswaardig is dat Aad hulde verdient omdat hij zijn verstand boven zijn ambitie plaatste, luisterde naar zijn lichaam en de moeilijke beslissing nam de marathon te laten schieten en Ramon diep respect verdient omdat op het moment van verslaglegging bekend is dat hij geweldig heeft gelopen; volgende week zien we dat graag ook terug op het veld tegen Haagse Hout. Daarmee hebben we (sportief) wat recht te zetten, na het onnodig verlies van twee weken terug.

En nog iets van de graven gehoord? Onze paparazzi hebben er in ieder geval eentje ’s avonds gesignaleerd, in 020. Aan de teloorgang komt voorlopig dus nog geen einde  . . . . .

Jan H.

zaterdag 29 mei 2016: SVC'08 VE2 - SVC'08 9:   5 - 4 (2-2)

"in de woestijn van de zomerstop is daar de oase van de oefenwedstrijd"

Zaterdag was niet alleen de dag van de Champions League finale. Er stond op het Oostersportpark óók een groots duel op de agenda.

Kleine jongens worden goot, grote jongens worden oud. En oude jongens spelen bij de Veteranen. Een leuk team, het 9e, heeft de Veteranenleeftijd wel zo’n beetje bereikt. Om te kijken op welk niveau zij in kunnen stappen binnen de Veteranengroep van SVC had de aanvoerder van dat 9e ons verzocht een duel te spelen. Inzet was de titel VE2.

De trainer, Joan, had al met al een prachtdag, hij kreeg er gisteren sowieso 20 Veteranen bij. Lichtelijk nerveus liep hij rond.

VE1 blijft VE1, VE 3 (van Hans vd Pot, Joan en consorten) wordt VE4. Maar wie wordt VE2 en wie wordt VE3?

VE2 liet het 9e komen. Het 9e domineerde de eerste 15 minuten. Ruststand 2-2. Wout had ijskoude limonade gemaakt, wat een verwennerij, wat een club. Maar toen de 2e helft!! VE2 streed, werkte, zwoegde, bikkelde en toonde karakter. Met de inmiddels door het 9e afgeschreven zonen van VE2, Kevin Dekker en Daan Verhoog in de gelederen, speelde VE2 de wedstrijd uit.

VE2 won en blijft VE2. Het 9e wordt VE3. Welkom VE3!

Met twee spelersvrouwen op de tribune, een heel mooie derde helft in de zon, met groot kameraadschap, waarbij wij, hoe mooi is dat, lief en leed met elkaar delen.

VE2 blijft volgend jaar in dezelfde samenstelling spelen. De contractbesprekingen met Marcel Knoester zijn ge-opend, dat dan weer wel. De Graven hebben zich hun eerste seizoen bewezen als fijne gozers, Tini stopt nog steeds niet. Volgend jaar is Tom er weer bij. Volgend jaar stapt Ardy als vader het veld op, is Fennema de onbetwiste aanvoerder, ondanks het feit dat Lange jan het als tweede aanvoerder ook wel heel erg goed doet. Volgend jaar komt Kleine Jan gewoon weer ouderwets te laat. En volgend jaar zijn we weer echte vrienden!!

OH, WAT IS HET FIJN OM VE2’ER TE ZIJN! EN OH WAT IS HET FIJN OM SVC’ER TE ZIJN!!!

Aad

Bezoek onze Facebook pagina.

Recente Uitslagen

26-05 Valken'68 1 - SVC'08 1 1-1
05-06 SVC'08 VE1 - Loosduinen VE1 5-4
31-05 SVC'08 JO15-2 - RKAVV JO15-3 3-2
30-05 SVC'08 VE2 - CVC Reeuwijk VE1 5-3
30-05 ROAC JO13-2 - SVC'08 JO13-4 1-2
29-05 Graaf W II VAC JO13-7 - SVC'08 JO13-5 1-3
29-05 Full Speed JO13-1 - SVC'08 JO13-2 1-1
28-05 SVC'08 VR2 - Semper Altius VR1 3-2
26-05 Wippolder JO15-5 - SVC'08 JO15-3 4-2
26-05 SVC'08 10 - HVZ 1 2-1
Meer uitslagen

Hoofdsponsor

Jeugdsponsor

Sponsors

Café De RenbaanASTA CasinoKika KInderen KAnkervrijTheo's busreizenZuurmond WoninginrichingINGKoop bij de sponsors van SVC'08EVE maatvoeringBoeg NauticHG Huizenbeheer
Notariskantoor Ellens & LentzeDe Rijk magazijninrichtingEsso ScheveningenBeltonaEigendaal & van RomondtImpressed print & signIntensionZarautzDe LensTK Trainingskampen